AungMyintMyat | An another chapter to be told!

လူေတြကအရူးေတြပဲ...
ခပ္တည္တည္ႏွင့္ေျပာေနသည္...။
လူကေတာ့ေခါင္းေပၚမွာ
ေကာ္ဖီမစ္အထုတ္ၾကီးကိုေဆာင္းထားျပီးေျပာေနသေပါ့..။
ေအာ္...
အရူးေတြအရူးေတြ တဲ့...။
ပါးစပ္ပိတ္...။
တိတ္ငါစတိုင္နဲ႕ငါရူးတာ...။

လူေျပာအေတာ္ေလးမ်ားလာခဲ့ပါသည္....။
အခ်စ္အေၾကာင္းဟုေျပာရရင္လူၾကီးမင္းတို႕နားလည္

ေသာသေဘာဟု ထင္ႏိုင္ပါသည္...။
ထိုအရာကိုကၽြႏ္ုပ္မႏွံ႕စပ္ေသာအရာမ်ား
ဟုေခါင္းစဥ္တက္ခ်င္ေသာ္လဲ
အမေလးေျပာရေတာ့မယ္.....
လူပ်က္ေတြပ်က္တဲ့ငိုခ်င္းလိုပဲေပါ့...
မည္သူမွ်ေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ...။

လူ႕ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာၾကီးအားရိုက္ခ်ိဳးခြင့္ျပဳပါ...။
ကေလးငယ္က လူၾကီးကိုမႈန္ကုတ္ကုတ္ႏွင့္ေမးလိုက္သည္...။
လူၾကီးက ဟားဟားစကားတက္လိုက္တဲ့ကေလးေလး.......တဲ့...။
ဒီလိုကေလးငယ္စီကဒီစကား ၾကားရတာကို
အေတာ္ေလးအံ့အားသင့္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္
ဒါေပမဲ့ လူတခ်ိဳ႕ေတာ့
ရယ္စရာလို႕သေဘာထားလိုက္တက္ၾကတယ္...

ခပ္တည္တည္ပဲရပ္ၾကည္႕ေနလိုက္ပါတယ္
အျမင္ကတ္လုိ႕ပါခင္ဗ်ာ လူေတြကို
ေဆးမေသာက္မိဘူးဗ်
နည္းနည္းရူးေနတယ္
အင္းးေလ
တစ္ခါတစ္ေလလဲ
ရူးသင့္တယ္မလား

၀ွားေမာလိုက္တာ....ေရခပ္တိုက္မဲ့သူေတာ့မရွိပါ...။
ယံုၾကည္ခ်က္ေတြကတစ္စံုတစ္ခုကို ျပီးဆံုးေစလိမ့္မယ္တဲ့..။
ခပ္တည္တည္ပဲရပ္ၾကည္႕လိုက္တယ္....။
တီ...........(တံခါးဘဲလ္တီးသံ)
၀င္ခဲ့ပါ ဒုကၡ.....
ဒုကၡကျပန္ေမးသဗ် မင္းငါမွန္းဘယ္လိုသိလဲတဲ့
သိသေပါ့ ငါ့အိမ္ကိုမင္းကလြဲျပီးဘယ္သူလာတက္လို႕လဲ...။

အခ်ိန္ေတြကိုထည္႕မေျပာဘူးဆိုရင္...

အလင္းေရာင္ဟာ ဟင္းလင္းျပင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုျဖတ္ေက်ာ္ျပီး..

မႈန္ျပျပသာ..ခြက္ကေလးေတြစီကိုၾကေနတယ္လို႕ဆိုရမွာေပါ့..

ခြက္ေလးေတြမွာေတာ့ နာမည္ေလးေတြကိုစီထိုးထားၾကတယ္...။

ေနရာကေတာ့ခြက္ထုတ္လုပ္တဲ့အလုပ္ရံုအျပက္ၾကီးတစ္ခုမွာေပါ့...။

ခြက္ေတြထဲမွာသူမ်ားေတြတြက္ထူးခ်ားတဲ့ခြက္ေလးတစ္ခြက္ရွိတယ္...

အဲဒိခြက္ေလးမွာ Issac (အိုက္စက္)လို႕နာမည္ထိုးထားတယ္....။

ထိုခြက္ကေလးကို အလုပ္ရံုထဲေနထိုင္ေသာၾကြက္ကေလးမ်ားအားလံုး

မုန္းတီးၾကသည္... အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ေပါ့ေနာ္...

ထိုခြက္ေလးသည္တခ်မ္းကြဲေနေသာေၾကာင့္လုိ႕ေျပာရမွာပဲ...။

ထို႕ေၾကာင့္ၾကြက္ကေလးမ်ားအားလံုးသည္ ခြက္ကေလးမွလြဲ၍

တခ်ားခြက္ေတြထဲမွာသာ ည၀င္အိပ္ၾကတယ္.။

Issac ကလဲ သူ႕စီမွာၾကြက္ေတြလာမအိပ္တာကိုပဲဂုဏ္ယူေနတယ္...။

မိုးစက္မ်ားသည္အညိႈးၾကီးၾကီးနဲ႕ေကာင္းကင္ေပၚကေနသူ႕

ကုိရက္စက္တယ္လို႕သူထင္မိတယ္..။

သူအရမ္းလဲေအးေနပါျပီ..။

သူမူးေမ့သြားပါေတာ့မယ္...။

သူကေတာ့ ေန႕သစ္တဲ့ၾကြက္ျဖဴေလးတစ္ေကာင္ေပ့ါ..။

သူေသရေတာ့မယ္မယ္လို႕သူထင္တယ္...။

သူ႕အရမ္းေအးေနျပီေလ..။

သူ႕ျပင္းျပတဲ့စိတ္ဓါတ္နဲ႕သာ သူဆက္ေျပးေနတာ....။

သူေနာက္ဆံုးအေဆာက္အဦးအျပက္တစ္ခုထဲကိုေရာက္သြားတယ္ေပါ့.။

သူေရာက္သြားတဲ့ေနရာကေတာ့...

၀င္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ သူနဲ႕မတူတဲ့

ၾကြက္ေတြကိုသူထူးထူးဆန္းဆန္းၾကည္႕ေနမိတယ္..။

သူနဲ႕မတူတဲ့အေရာင္ေလးျဖစ္ေနတာကိုး..။

ၾကြက္ေတြကလည္းသူ႕ကိုထူးထူးဆန္းဆန္းၾကည္႕ေနျပီး

သူတို႕ကသူတို႕နဲ႕မတူတာမ်ိဳးရိုးနိမ့္လို႕သတ္မွတ္ျပီး...

ေန႕သစ္ကိုေနရာမေပးၾကဘူး...။

ေန႕သစ္လဲအရမ္းပင္ပန္းေနတာျဖစ္တဲ့အတြက္ အနီးနားကို

ပတ္လည္ၾကည္႕လိုက္ေတာ့...။

သူ႕လိုအားလံုးရဲ႕အျပင္ထြက္ေနတဲ့ ခြက္ေလးတစ္လံုး...

ဤခြက္ကား....

ခြက္ေလးကကြဲေနေပမဲ့ သူ႕ကိုေကာင္းေကာင္းေတာ့အိပ္စက္ခြင့္ေပးႏိုင္မယ္လို႕

သူထင္ေသာေၾကာင့္Issac ဆီသို႕သူေျပးသြားခဲ့သည္...။

Issac ကလဲသူ႕ကို ထူးထူးခ်ားခ်ားစိတ္၀င္စားမိေပမယ့္

သူ႕စီလာအိပ္တာကိုသေဘာမတူခ်င္ဘူး...။

သူကိုတိုင္ကလဲမာနၾကီးသူတစ္ေယာက္...

သို႕ေသာ္ သူသည္ အရာ၀တၳဳမ်ားအားလံုးကို

မည္သို႕မွ်ႏွိမ့္ခ်၍လည္းေကာင္း

အထင္ၾကီး၍လည္းေကာင္း

ၾကည္႕ျမင္တက္သူမဟုတ္...။

သူသည္..

သူတစ္ေယာက္ထဲသာေနတက္ေသာသူ...။

ယခုအခါသူ႕အားစကားေတြေျပာသီခ်င္းဆိုတက္ေသာ

သူ႕ကိုကိုၾကြက္ဘုရင္ၾကီး၏သမီးေတာ္လို႕ေျပာတက္တဲ့

ခ်စ္စရာေကာင္းေသာၾကြက္ျဖဴမေလး ေန႕သစ္။

စိတ္ေတြရႈပ္ေထြးသြားခဲ့သည္.။

သူအိပ္လဲမေပ်ာ္ေတာ့..။

ထိုညကသက္ျပင္းမ်ားသည္ တဖြဲဖြဲၾကေနေတာ့သည္...။

ေန႕ရက္ေတြကိုမုန္းေသာIssac သည္

ေန႕ရက္ေတြ၏တိုက္စားခ်င္းကိုခံခဲ့ရ၏..

ယခုၾကြက္ျဖဴမေလးႏွင့္သူ႕ကိုအခ်ိန္ကာလက

အေတာ္ေလးရင္းႏွီးေစခဲ့တယ္..

သံေယာဇဥ္ပိုက္ကြန္မ်ားၾကားက

Issac ရုန္းမထြက္ႏိုင္ေတာ့...။

သူကိုတိုင္လဲ

ပိုက္ကြန္ေတြၾကားမွာေပ်ာ္ေငြ႕ေနခဲ့တာကိုး...။

ၾကြက္ျဖဴမေလးေရ....

ငါတို႕အဆင္သင့္ျဖစ္ခဲ့ၾကလား...။

ငါေတာ့ဘာမွမသိခ်င္ေတာ့ဘူးကြာ...

ငါမင္းကိုခ်စ္တယ္...

ဒါမဲ့အခ်စ္ကိုငါဘယ္လို

ဘာသာျပန္ရမလဲမသိဘူး..။

တံခါးဖြင့္မေပးႏိုင္ဘူးကြာ...

ေလာဘၾကီးတယ္ေျပာေျပာ

ငါမင္းကိုပိုင္ဆိုင္ရမယ္...။

မင္းနဲ႕ငါေ၀းမဲ့ေန႕

အဲဒိမွာ ငါၾကကြဲသြားခဲ့တယ္...။

ရာသီဥတုကအင္မတန္သာယာေနခဲ့ျပီ

သာယာေနခဲ့ျပီဆို Apirl ဆိုတဲ့ Issac မုန္းတဲ့

အခ်ိန္ကာလကိုေရာက္ခဲ့ျပီကိုး...

ရုတ္တရက္ၾကြက္အေျခြအရံေတြနဲ႕

ၾကြက္ျဖဴအၾကီးၾကီးတစ္ေကာင္သူတို႕

စက္ရံုအျပက္ၾကီးထဲ၀င္လာၾကတယ္..

ထိုအရာသည္Issac အားျပက္စီးေစခဲ့ေသာ

အေၾကာင္းအရာ?

ထို႕ေနာက္...

ထိုၾကြက္ျဖဴကိုျမင္ေသာေန႕သစ္..

ထူးခ်ားစြာ ခမည္းေတာ္ ဆိုေသာအသံနွင့္ေျပးသြားခဲ့သည္..

Issac ဘာမွမသိေတာ့...။

ေန႕သစ္ထြက္ခြာသြားခဲ့ျပီ....

သူ႕ဘ၀မွာတစ္စံုတစ္ခုကိုေပးစပ္လုိက္ရတယ္လို႕သူေျဖသိမ့္ၾကည္႕သည္...

သူေပးဆပ္ခဲ့ရသည္မွာ သူ၏တစ္ခု တည္းေသာပိုင္ဆိုင္မႈ

ေန႕သစ္...

ထိုနာမည္ကိုIssac ျဖတ္ျပစ္ခ်င္သည္...

Issac သည္တစ္စံုတစ္ခုကသူ႕ကိုျဖစ္ညွစ္ေနသည္ဟုခံစားမိသည္...

ခြမ္း.....

အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာကြဲသြားခဲ့ေသာ ေၾကြခြက္ေလး...

ေန႕သစ္ သီဆိုျပေသာ

သီခ်င္းသံေလး....

ေလာကၾကီးနဲ႕အဆက္ျပတ္သြားခဲ့သည္..။

ထိုစက္ရံုထဲတြင္ Issac မရွိေတာ့...

ဤကမၻာတြင္Issac မရွိေတာ့...

ခံစားမႈအားလံုးျပီးဆံုးသြားခဲ့သည္...

သို႕ေသာ္Issac အတြက္

အခ်စ္ဟူေသာအရာသည္...

အစိတ္စိတ္အမႊာအမႊာကြဲသြားေစခဲ့ေသာ

တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈမရွိႏိုင္ေသာအင္အားတစ္ခု...။

ခံစားမႈအားလံုျပီးဆံုးသြားပါျပီ....။

ေၾကြခြက္ကြဲစေလးမ်ားျပန္႕က်ဲလ်က္....။



ၾကြက္ျဖဴမေလးေရ....

ငါတို႕အဆင္သင့္ျဖစ္ခဲ့ၾကလား...။

ငါေတာ့ဘာမွမသိခ်င္ေတာ့ဘူးကြာ...

ငါမင္းကိုခ်စ္တယ္...

ဒါမဲ့အခ်စ္ကိုငါဘယ္လို

ဘာသာျပန္ရမလဲမသိဘူး..။

တံခါးဖြင့္မေပးႏိုင္ဘူးကြာ...

ေလာဘၾကီးတယ္ေျပာေျပာ

ငါမင္းကိုပိုင္ဆိုင္ရမယ္...။

မင္းနဲ႕ငါေ၀းမဲ့ေန႕

အဲဒိမွာ ငါၾကကြဲသြားခဲ့တယ္...။

အခ်ိန္ကာလေတြမပါခဲ့ဘူး...ေန႕ရက္ေတြကေတာ့တိုက္စားခဲ့တယ္...
ဇူးဇ္နတ္မင္းၾကီးလဲမပါဘူး...ဇတ္လိုက္ကငါေပါ့........................။
လင္ကြန္းကိုလဲေမ့ထားတယ္....စက္မႈေတာ္လွန္ေရးျပီးခဲ့တာၾကာျပီကိုး....။
ေဆာ့ကၡေရးတီးအဆိပ္ေသာက္တာ....ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ဘယ္လိုပတ္သက္လဲ....။
ကြန္ျဖဴးရွပ္ဘာေျပာေျပာလဲနားမ၀င္ဘူး.....။
အိုင္စတိုင္းေၾကာင့္ဒုတိယကမၻာစစ္ျပီးတာဟုတ္လား....မသိပါဘူးဗ်ာ...
အဲတုန္းကကၽြန္ေတာ္မွမရွိပဲ။
ကၽြန္ေတာ္မ်က္စိထဲျမင္မိတာဟီရိုရွီးမားျမိဳ႕ေပၚကလူေသေလာင္းေတြပဲ...။
ဟစ္တလာေသျပီဟုတ္လား....အာာၾကာလွေနျပီကို....။
ထရိုင္ဟာ...ဂရိကိုစစ္ရံႈးခဲ့တာလား....ဟုတ္ေလာက္ဘူးထင္တယ္ေနာ္...။
ဘရစ္ေဆးကိုအာခီလ္းလိစ္တကယ္ခ်စ္ခဲ့တာလား.....ျဖစ္ႏိုင္တယ္....။
Big Bang ကိုဘယ္သူျမင္ဘူးလဲဒါဆို.....ငါျမင္ဘူးတယ္လာမေျပာနဲ႕
အဲဒိတုန္းကလူဆိုတာေတာင္ဘယ္စီေနမွန္းမသိေသးဘူး...။
အပိုလိုကလာကမၻာေပၚဆင္းတယ္....မင္းျမင္လိုက္ေသးလားကြ...။
အာခီမီးဒိစ္နဲ႕ပါစကယ္သာမရွိခဲ့ရင္အေတာ္သက္သာမွာကြာ...ငါတို႕ရူပေဗဒသင္တုန္းက..
နယူတန္ကလဲအေတာ္ေမႊတာပဲ....။
ဗန္းဆင့္ရဲ႕ပန္းခ်ီကားေတြေတာ့ဘယ္ပါမလဲ...အခုေတာ့ေဓ်းၾကီးေနတာကိုး။
မာသာထရီဇာနဲ႕ဟန္နရီဒူးနန္႕တို႕ကိုပုန္းခိုင္းထား......မဟာဂရုဏာရွင္ေတြကို
အႏိုင္ၾကင့္ေနတဲ့ေခတ္....အျပင္ထြက္ရင္အဖမ္းခံရမယ္အိမ္ထဲေနပါေစဦး...။
ေရာက္တက္ရာရာအေတြးေတြ...ကိုေတဇာ့ေတာ္ကီသံုးမယ္ဆိုရင္
ဂေရာက္ဂရက္Sentenceေတြ...ခဏထားဦး..
ငါအခုအ၀တ္ေလွ်ာ္ေနတာ...စိတ္ညစ္လို႕မဟုတ္ပါဘူးကြာ...
စားစရာဆန္ရွိပါေသးတယ္....
မေလ်ာ္ရင္၀တ္စရာမရွိေတာ့လို႕...။

ညေတြကေမွာင္လာတာပဲရွိတယ္.
ဘာမွေတာ့ထူးခ်ားမလားခဲ့ဘူး......။
၂၁ရာစုနဲ႕အေနၾကာလာတာနဲ႕အမွ်အံ၀င္ခြင္ၾကျဖစ္ဖို႕နီးစပ္လာေပမဲ့..
၁၉ရာစုအယူအဆေတြနဲ႕အေတြအေခၚေတြဟာအေတာ္ေလးေျပာင္းျပစ္ဖို႕
လိုလာျပီလို႕ထင္မိေသာ္လဲ....အေတာ္ေလးညံ႕ျဖင္းတဲ့ပံုစံေတြနဲ႕..
၂၁ရာစုထဲတိုး၀င္လာခဲ့ၾကတယ္..။
အပိုလိုဟာလကမၻာေပၚတကယ္ဆင္းသက္ခဲ့လားဆိုတဲ့ေမးခြန္းေတြ။
ဒါေျခာျမိဳ႕မွာအဆိပ္ေငြ႕နဲ႕ဂ်ဴးလူမ်ိဳးေတြကိုသတ္ခဲ့တဲ့ဟစ္တလာရဲ႕
အက်င့္စရိုက္ေတြ.....။
Celine Dions ရဲ႕My Heart will go on သီခ်င္းကိုနားေထာင္ျပီး
သနားေနတဲ့သူေတြ...။
သူတို႕ကိုသူတို႕အသနားခံခ်င္တဲ့သူေတြ...။
ဒီလုိဒီလိုနဲ႕ပဲ၂၁ရာစုၾကီးကမႈန္မိႈင္းေနခဲ့တာၾကာလွေပါ့....။

လင္ကြန္းက လမ္းေလွ်ာက္ေႏွးတယ္။

ရင့္မာခက္ထန္တဲ့စိတ္ကူးေတြဟာ
ငါ့ကိုမလြမ္းႏိုင္ေအာင္တားဆီးထားခဲ့တယ္
ၾကီးမားလြန္းတဲ့ငါ့ႏွလံုးသားေတြကို
ထားစရာေနရမရွိလို႕ငါရိုက္ခြဲခဲ့ပါတယ္။

တေစၦတစ္ေကာင္လိုေျခာက္လွန္႕ေနတဲ့
ငါ့ညေတြကို
မင္းကႏႈပ္ခမ္းပါးပါးတစ္စံုနဲ႕ပိုင္စိုးထားခဲ့တယ္.။

ငါ့ကိုမင္းနဲ႕ေ၀းကြာသြားေစမဲ့
အေၾကာင္းအရာေတြကခိုင္မာေနခဲ့တယ္...
အသက္ရႈသံျပင္းျပင္းေတြနဲ႕
ငါ့ညေတြကေမွာင္မဲမေနေပမဲ့
အလင္းေရာင္ဆိုလဲရွာမေတြ႕မိဘူး...

ျပီးဆံုးသြားတဲ့ခံစားမႈေတြကို
ႏူးညံမႈတ၀က္ပါတဲ့ရမၼက္ေတြနဲ႕ျပန္ဆက္ဖို႕
ၾကိဳးစားခဲ့မိတယ္
အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာကြဲခဲ့တယ္ပန္းအိုးကို
ျပန္ဆက္ဖို႕ၾကိဳးစားခဲ့သလိုပဲ....

ငါကပင္လည္တစ္ခုလိုေနထိုင္ခဲ့သလို
မင္းကလဲေကာင္းကင္တစ္ခုလိုစိုးမိုးခဲ့ပါတယ္...
ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ဟာတစ္ေနရာမွာဆံုေနတယ္လို႕ထင္ရေပမယ့္
ငါ့တို႕ႏွစ္ေယာက္ဟာဘယ္ေတာ့မွမဆံုႏိုင္ခဲ့ပါဘူး...

ေကာင္မေလးေရ.....
ငါတစ္ခုခုကိုနားလည္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္လိုက္ပါတယ္....
မင္းထြက္သြားပါေတာ့ငါ့ညေတြကို....ငါတခါးဖြင့္ထားခဲ့ပါတယ္....

ေကာင္းကင္ကိုေမာ့မၾကည္႕ျဖစ္ပါ...