AungMyintMyat | An another chapter to be told!

 ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆိုတာကေတာ့ အားလံုး အတူတူလိုပဲ၊                                            ဒါေပမဲ့နာက်င္မႈတစ္ခုစီမွာ သီးျခားဝိေသႆ      ရွိတယ္။  _ လီယိုေတာ္စတြိဳင္း

တစ္ခုုခုုဆံုုးရႈံးသြားသလိုုပါ
ပံုုျပင္ေလးမဆံုုးခင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ့သူမႏွဖူးေလးနမ္းရင္း
ေႏြးေထြးစြာအိပ္စက္ေနတဲ့ သူမအတြက္ လက္ခံေပးလိုက္မႈ
နာက်င္ေနတယ္ တစ္ခုုခုု ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မရႏိုုင္ေတာ့သလိုု
ျငီးေငြ႕မႈတစ္ခုုကို အိပ္ေပ်ာ္ေစဖိုု႕ ျပန္လည္အသံုုးခ်သြားေစလိုုက္သလိုု
သိနားလည္မႈတစ္ခုုနဲ႕ မီးပိတ္ထြက္ခဲ့ယံုပဲေလ။

ကၽြန္ေတာ္ရွိမေနခဲ့ေတာ့ဘူး၊ သူမအခန္းေလးထဲက သူမေဘးမွာ
ပံုုျပင္ေလးလဲရွိမေနေတာ့ဘူး၊ သူမရဲ႕မွတ္ဥာဏ္ထဲမွာ ေရာ
ဘယ္ေနရာမွာမွရွိမေနေတာ့တာ
မနက္မိုုးလင္းရင္တစ္ကူးတစ္က ျပန္လည္မတူးေဖာ္တဲ့ေတာ့မဲ့
ဒါဟာ ျငီးေငြ႕မႈတစ္ခုုပဲ
သူမေပ်ာ္ပါေစ။ သူမေပ်ာ္ပါေစ။ သူမေပ်ာ္ပါေစ။
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ သန္းေခါင္ထက္နက္တဲ့ညေတြ။
သူမေပ်ာ္ပါေစ။

မျပည့္စံုုခဲ့ၾကပါဘူး၊ ပံုုျပင္ေရာ၊ သူမေရာ ကၽြန္ေတာ္ေရာ၊
တစ္ခုုခုုကိုုေဖာ္ထုုတ္ခဲ့ဖိုု႕ မျပည့္စံုုခဲ့ၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တိုု႕ရဲ႕
အခုုေတာ့ အခန္းေလးထဲမွာေႏြးေႏြးေထြးေထြးအိပ္စက္ေနတဲ့
သူမအေၾကာင္းစဥ္းစားရင္း . . .
သူမ ရွိေနတဲ့ကမၻာကိုု အလိုုမတူပဲေၾကာခိုုင္းခဲ့တဲ့ ညနက္နက္ထဲ။

မျပီးေသးတဲ့ အတိတ္ေတြရွိေသးတာကို
သူမ ေသေသျခာျခာမွတ္မိေနမွာပါ
တစ္ခုခုဆိုတာထက္
ဖြင့္ထုတ္စရာတစ္ခုအျဖစ္ထြက္လာခဲ့တယ္
ငါ့ကိုငါ စုတ္ျဖဲေနရျခင္းမွ
အျမန္ဆံုးလြတ္ေျမာက္ရပါေစ။

"မိုးေရစက္ေတြ"

ကၽြန္ေတာ္က ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႕
အတူတူ
အေရာင္ေျပာင္းျပီး စီးဝင္မယ္ အေငြ႕ျပန္မယ္
ေနာက္ျပီးရြာခ်ဖို႕ေက်ကြဲမယ္ေပါ့။

သူမအတြက္ေတာ့ ဗြက္ထျခင္းနဲ႕ ထီးေျပာက္ျခင္းေတြရဲ႕
တရားခံျဖစ္ခဲ့တယ္

"ကံတစ္ပါးကို က်ဴးလြန္ေနတဲ့ Conversation ေတြ"

ဟဲ့
အဆင္ေျပလား
 
ဒီလိုပဲဗ်

Happy birthday !!

thz

(:

______ is offline. You can still send this person messages and they will receive them the next time they are online.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

‘ဘုရားေပးတဲ့ ေခတ္’

ဘုရားက (အဲ့ဒီ ေခတ္ကုိ)
ကၽြန္ေတာ္ ဆုိးသြမ္းမုိက္မဲတုန္းက ေပးၿပီး
ကၽြန္ေတာ္ လိမ္မာေတာ့ မေပးေတာ့ဘူး ၊၊ ၊၊
(( အေကာင္းျမင္ခ်က္ ၊၊ ၊၊ ဘုရားက
ကၽြန္ေတာ့္ကို
ပူ ေလာင္ ေစ ခ်င္ ပံု မရဘူး ၊၊ ၊၊ )) - ဇာတိ(အႏၱိမ)

ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ေလာင္ကၽြမ္းသြားခဲ့တယ္ ။

"မေအာင္ျမင္တဲ့အလြမ္းေတြအေၾကာင္း"

အခုအခါ
ေသြးေအးသတၱဝါတစ္ေကာင္အျဖစ္ ပင္လယ္ထဲနစ္ျမဳတ္မယ္
တစ္ခါက
သူမထံ နစ္ျမဳတ္ဖူးတဲ့ပင္လယ္။

"ေကာ္ဖီဆိုင္"

အဲ့ဒိတုန္းက သူမ အနာဂါတ္ဆိုတာကို
ကၽြန္ေတာ္နာမည္တပ္ေရးေတာ့
ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳက္တဲ့ Mocha ေတြ
ေၾကေၾကကြဲကြဲနဲ႕ ပိုခါးသြားတယ္။

"ဒုကၡနဲ႕တည့္တည့္က နတ္သား"

ေနာက္တစ္ခါျပန္စလဲ ေၾကကြဲေနရမဲ့ အနာဂါတ္ေတြနဲ႕အတူ
အၾကိမ္ၾကိမ္ေသလိုက္ျခင္ပါေသးရဲ႕။
K ေဇာ္ တိမ္ေတြက လွသေလာက္ နာၾကင္ရပါတယ္။
သူမကေတာ နာၾကည္းေနမယ္ထင္ပါတယ္။

"ပံုျပင္"

သူမမွီခဲ့ဘူးတဲ့ ဝဲဘက္ရင္အံုကိုစမ္းမိတိုင္း
ပံုျပင္ထဲက ဒႆဂီရိကို အားက်မိတယ္။
((မွတ္ခ်က္ - ကၽြန္ေတာ္က သူရဲေဘာေၾကာင္သူ တစ္ေယာက္မွ်သာ))
-----

မိုးစက္ေတြနဲ႕ ေအးစိမ့္စိမ့္ညေနခင္းေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္ သတိရမိတယ္
delusion လို႕ ေျပာတဲ့ သူငယ္ျခင္းတစ္ေယာက္ကို
အတိတ္ဆိုတာတစ္ေနရာမွာ ေသေသျခာျခာရွိတယ္လို႕ျငင္းဖို႕
အင္အားမရွိခဲ့ဘူး။ ဒီကဗ်ာကို ျဖစ္ႏိုင္ရင္
ရည္းစားနဲ႕ပ်က္တိုင္း ထီးေျပာက္တက္တဲ့
ေကာင္မေလးမသိေစျခင္ဘူး။
ခံစားမႈအားလံုးျပီးဆံုးသြားတဲ့အခါ
အဲ့ဒိေသဆံုးသြားတဲ့ အနာဂါတ္ဟာတစ္ေနရာမွာ ဘယ္ေနရာမွာမွ
ရွိမေနေတာ့ပါပဲ။
အလြမ္းဆိုတာ ေတြကို လက္ခံျပီးတဲ့အခါ အခ်စ္ဟာျပည့္စံုသြားတယ္
အနာဂါတ္ေတြ ေၾကမြေနျခင္းမွ လြတ္ကင္းရပါလို၏ ။

မိုးစက္ေလးေတြမွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိတယ္လို႕
ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္ေနတုန္းပဲ။
အဲ့ဒိခံစားမႈေတြက
ဘာသာစကားေတြၾကား ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာေတြနဲ႕
ကြာေဝးခဲ့ရတဲ့ အကြာအေဝးေတြ
တံပိုးမႈတ္သံေတြနဲ႕အတူ ေပ်ာ္က်သြားတဲ့မာနေတြ
ဘဝဆိုတာ ဆြဲဖြင့္ျပီးသား ကိုကာကိုလာဘူးလိုပဲ
တစ္ေဖာက္ေဖာက္ မည္သံတိုးတိုးေလးေတြနဲ႕ပဲ
မူလကအရသာေတြပ်က္စီးသြားတာ။

ကၽြန္ေတာ့္စီမွာ ကၽြန္ေတာ္မႏိုင္တဲ့ ဝိဉာဥ္တစ္ခုရွိတယ္
အဲ့ဒိဝိဉာဥ္ကို နားလည္ဖို႕ခက္ေနခိ်န္မွာပဲ
အတိတ္ေတြဟာ တစ္ေနရာမွာ ရွိေနေသးတယ္လုိ႕
ခံစားေနရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာမနက္ျဖန္ဆို
လြမ္းေနရမဲ့လူတစ္ေယာက္ဆိုတာ
အိပ္ေပ်ာ္မသြားခင္အခ်ိန္တိုင္းသိခဲ့တယ္။
ေနာက္ေတာ့လဲ အမွားေတြနဲ႕
အဆင္ေျပသလိုသာယာလိုက္တာပါပဲ။
ေမာင္သိန္းေဇာ္ရဲ႕ ရႈေမွ်ာ္ခင္း[*]ထဲက တိမ္ေတြကလည္း
အေတာ္လွသကိုး၊တရားနဲ႕ေတာင္ မေျဖႏိုင္ခဲ့ဘူး။
အမွားဆိုတာေတြကလဲ ယဥ္ေက်းမႈအရပါ…
ကၽြန္ေတာ္ယဥ္ေက်းမႈမွာေတာ့ အဆင္ေျပသလိုေပါ့၊
သူတို႕အေျပာ လူမဆန္ဘူးဆိုတာျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
ေနာက္ေတာ့…
စကားေျပာရင္းအိပ္ေပ်ာ္သြားတက္တဲ့ ေဆးရည္ေတြနဲ႕ ကခုန္ေနလိုက္ပါတယ္
အဲ့ဒိရစ္မူးမႈမွာ ကဗ်ာေတြပါတယ္၊ နီေၾကာင္ေၾကာင္ေရႊဝါေရာင္အရည္ေတြပါတယ္၊
ဖန္စီဒိုင္းပါတယ္၊ ကိုကာကိုလာပါတယ္ ၊ ေနာက္အတိတ္ေတြပါတယ္။
ညေတြဟာ အနည္းဆံုး အိပ္မက္ေတြထဲမွာေတာ့ လွသြားတက္ပါတယ္။
မေလာင္ကၽြမ္းလိုက္ႏိုင္ပါဘူးကြဲ႕၊ မွိန္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့အေရာင္ေတြနဲ႕ပဲ
တေျဖးေျဖး ေျပာက္ကြယ္သြားပါေစ၊
သူမဆြဲဖြင့္သြားျပီးေနာက္ အဲ့ဒိ တစစ္စစ္ျမည္သံတိုးတိုးေလးေတြနဲ႕ပဲ
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာပါ…။
ေနာက္ျပီးေတာ့
အဲဒိမိုးေရစက္ေလးေတြမွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိတယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္ေနတုန္းပဲ။
ေအာင္ျမင့္ျမတ္
[*]  အဆုံးမ႐ွိေအာင္က်ယ္၀န္းတဲ႔
အမွားထဲ
တိမ္ေတြကလွလုိက္တာ…
ကိုယ္႔မွာတရားနဲ႔ ေျဖရတယ္…။
ေမာင္သိန္းေဇာ္ (ရႈေမွ်ာ္ခင္း)

ဘဝဆိုတာ Titanic သေဘၤာၾကီးပါ
အထက္တန္းေတြ
အလည္လတ္တန္းေတြ
အနိမ့္တန္းေတြ
အဆင့္ျမင့္ညစာစားပြဲေတြ
အေပါစားဝိုင္အရက္ေတြ
အခ်စ္ေတြ အမုန္းေတြ
အျပံဳးေတြ အရႈံးေတြ
အေပ်ာ္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ ထြက္လာခဲ့ရတဲ့ခရီးပဲ
ေနာက္ဆံုးမွာ နစ္ျမဳတ္သြားမယ္ဆိုတာ ကို
သေဘၤာတစ္ပတ္ျပန္စီးဖို႕ အေတြးအေခၚၾကီးနဲ႕
ေျဖေတြး ေျဖေတြး ေျဖေတြး
ျဖည့္ေတြးတဲ့လူကေတြး၊
မျမဳတ္ေတာ့မယ္ သေဘၤာၾကီးစီးရမယ္လို႕
စိတ္ကူး၊စိတ္ကူး၊စိတ္ကူး၊
ဒီသေဘၤာၾကီးကို ဖန္တီးတယ္ဆိုသူကို
ဆုေတာင္းတဲ့ လူကေတာင္း၊
သေဘၤာဟာ ျမဳတ္ခဲ့မယ္ဆိုတာကို
သိခဲ့ရတဲ့ ငါတို႕ဟာ…..

Jean-Paul Sartre ကုိ သိပါတယ္၊
Albert Camus ကိုသိပါတယ္
ေနသာထိုင္သာရွိမယ္ထင္လို႕
ဘုရားသခင္ကိုေတာင္ မုန္းျပစ္ခဲ့ပါေသးတယ္။
ေစာဒက တက္ခြင့္မရွိေတာ့တဲ့
အနီကဒ္ေတြေၾကာင့္ကြင္းထဲက
လွည့္ထြက္ခဲ့ရတဲ့
ေနာက္တန္းတစ္ေယာက္အလား
လွည့္ထြက္ခဲ့တဲ့ေနာက္ ေသခ်ာသြားတာက
ငါတို႕ေသေသခ်ာခ်ာမေပ်ာ္ခဲ့ရပါဘူးကြယ္။
အရႈံးဆိုတာေသခ်ာေနတဲ့ပြဲမွာ
အႏိုင္ဆိုတာလည္းရႈံးေနဦးမွာပဲ။
ခပ္ေဝးေဝးက လက္ခုပ္သံၾကား
တစ္ဖက္ကလဲ ႏိုင္ေနတဲ့အရႈံးသမား
ငါနဲ႕ငါ့ၾကား သိနားလည္မႈနဲ႕ရႈံးသြားတယ္
ဆင္ျခင္တံုတရား ငုတ္တုတ္ထားျပီး
သာယာလိုက္ဖို႕လြယ္ပါတယ္။
အေတြးေတြနဲ႕သတ္ေသလိုက္ဖို႕က
အတိတ္ေတြအခိုင္အမာရွိျပီးသား၊
Wisky ဆိုတာ အေတြးအေခၚကာကြယ္ေဆးတစ္မ်ိဳးပဲ
တည္ျငိမ္စြာ လြင့္ျပတ္ေနတဲ့ သတ္ေသလိုစိတ္ေတြဟာ
ျငိမ္သက္ေနတဲ့တြင္းဆံုးထဲၾကသြား
ညေတြမွာ မ်ားသြားတဲ့ဆိုတဲ့စကားက မ်ားလာတယ္
ဘဝေတြမွာေရာ ခါးသြားတယ္ဆိုတဲ့အတိတ္က
ပိုခါးလာတာပဲမဟုတ္လား။
မ်ားမ်ားေတြးပါ ေဆးဆိုတာခါးတယ္ေျပာဦးမလို႕လား။
ဆင္ေျခေလွ်ာဆန္တဲ့လမ္းေတြၾကား အမဲလိုက္ကၾကိဳးေတြနဲ႕
အေျပးအလႊား။
၂၁ရာစုရဲ႕သုချမိဳ႕ေတာ္ဟာေရာ ဒီကမၻာၾကီးလား
အသက္ဆက္ရွင္ဖို႕လိုအပ္ခ်က္က ဘာဆိုလား
လူေျပာေတာ့မ်ားသား….။

ထိုအရာမ်ားသည္လည္းေကာင္း
ျဖစ္တည္မႈမ်ားသည္လည္းေကာင္း
ထိုအရမ်ားကို ၂၁ရာစုတြင္ေတာ့ အခ်စ္ဟုေခၚဆိုခဲ့ၾကသည္. . . .။
ထိုအခ်စ္သည္လည္းေကာင္း . . . . .
ထိုအခ်ိန္မ်ားသည္လည္းေကာင္း
ကၽြန္ေတာ္လိုက္၍မမွီခဲ့ေသာ . . .
ရထားၾကီးတစ္စဥ္းမွ်သာ . . . .
ယခုေတာ့ အရွိန္အဟုန္ျဖင့္
ခုတ္ေမာင္းလွ်က္ . . . .(ၾကယ္ေၾကြနံနက္ခင္း ၁မွ)

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ပင္လယ္ေသလို႕ဝင္စားခဲ့တဲ့ငါးတစ္ေကာင္ပဲ။ ၾကည့္ပါဦး အလြမ္းေတြက ဟိုးေကာင္းကင္အထိ က်ယ္ျပန္႕လာလိုက္တာ
အလြမ္းဆိုတာကိုေဖာ္ျပဖို႕ေတာင္ လြမ္းေနရေတာ့မယ္။ေနာက္ျပီး မနက္ျဖန္၊မနက္ျဖန္၊မနက္ျဖန္….
ကၽြန္ေတာ္ဟာ Mocha Coffee ကို ေရာParami Taxi ကိုေရာလြမ္းေနခဲ့တယ္။။
အနာဂါတ္ဆိုျပီး က်ိဳးပဲ့သြားတဲ့ ဘလိတ္ဓါးေလးေတြက ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ပဲေလ။ ေနာက္ျပီး
ကၽြန္ေတာ့္ကိုကၽြန္ေတာ္ကိုယ္ကၽြန္ေတာ့ကို္ပိုင္အမွတ္ကိုႏွိပ္လိုက္တယ္….
လူၾကီးမင္းေခၚဆိုေသာ တယ္လီဖုန္းနံပတ္မွာတပ္ဆင္ထားခ်င္းမရွိေသးပါဘူးဆိုတာကို
အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က ဘာသာစကားအမ်ိဳးစံုနဲ႕ေျပာျပေနတာ ငါးတစ္ေကာင္ဆိုေတာ့
အတြက္သူ႕စကားလံုးမွာ ယဥ္ေက်းမႈပါသြားလား အေတာ္စဥ္စားယူရမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာဒီကဗ်ာနဲ႕အတူျပန္႕က်ဲလိုက္တယ္။
ေနာက္အခုလိုျပန္႕က်ဲသြားတဲ့စကားလံုးေတြက ဘယ္ေနရာမွာျပန္ဆံုမွာလဲ၊ျမစ္ေတြထဲလား၊ေခ်ာင္းေတြထဲလား၊
ပင္လယ္ၾကီးလား၊ ဒီထက္က်ယ္ျပန္႕ေသးလား။ ေနာက္တိမ္တိုက္ေတြေတြ ေနာက္ရြာခ်မႈေတြ လည္ပတ္မႈေတြ၊
ဒါဟာအလြမ္းေတြပဲ။ျပီးေတာ့ အနည္းငယ္စုပ္ယူျပီး ေသြးေၾကာထဲထိုးသြင္းလိုက္တယ္။
ဒါဟာ ဒါဟာ ဒါဟာ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ မူးယစ္မႈပဲ။ျပီးေတာ့ျပီးေတာ့ျပီးေတာ့…. ညေတြ။
ေဟာ..လင္းလာျပီ၊ဒါဟာ ေသာၾကာေန႕ျဖစ္ေနခဲ့တယ္၊ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ေနခဲ့တာ ကၽြန္ေတာ္လို႕ အခုမွသိတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္မွာ မနက္ျဖန္တုန္းကေသဆံုးသြားတဲ့ အနာဂါတ္တစ္ခ်ိဳ႕ရွိတယ္။တကယ္တကယ္ အခ်စ္ဆိုတာ ဘဝထဲမွာ
အဖန္ငါးရာငါးကမၻာပဲ။ကိုယ္ပိုင္ယံုၾကည္မႈနဲ႕ သတ္ေသျဖစ္သြားတဲ့အနာဂါတ္ေတြအေၾကာင္းအေရာင္မွိန္ဇာတ္ဝင္ခန္းေတြ
ပစၥဳပၸန္မွာေနာက္ေၾကာင္းျပန္ေနတာ ကၽြန္ေတာ္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ပိုဆိုက္ဒြန္း(poseidon)ရဲ႕ က်ယ္ျပန္ခဲ့မႈမွာ တိမ္ျမဳတ္ေနခ်င္ပါတယ္။ေနာက္ျပီးသူမထံမွာနစ္ျမဳတ္ခဲ့ဘူးတဲ့ပင္လည္တစ္ခုပါပဲ။ ဒါကို ေျဖစရာ ရွာမေတြ႕ခဲ့ရဘူး။ဒီလိုနဲ႕တရားေဟာကၾကိဳးေတြနဲ႕ကခုန္ေနလိုက္တာ အခ်ိန္ေတြ ၾကာသြားခဲ့တယ္။သူမ မသိတာက ကၽြန္ေတာ့္နာရီကို ကၽြန္ေတာ္ဟာ ညေနခင္းတစ္ခုမွာ ရပ္တန္႕ထားလိုက္တာ။နာရီေတြဟာ အိပ္ေရးပ်က္ေနတာၾကာျပီ။ သူတုိ႕ဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္အနားယူသြားခဲ့ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားမသိတဲ့အရာထဲက တစ္ခုအျဖစ္ ရပ္တန္႕မႈကို လက္ခံေပးလိုက္ပါ။ကၽြန္ေတာ္သိေနခဲ့တဲ့ ကိစၥတစ္ခုက ကၽြန္ေတာ့္နာရီလက္တံေလးကို အဲ့ညေနခင္းမွာကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ရပ္တန္႕ျပစ္ခဲ့ပါတယ္။
ခင္ဗ်ားအပါအဝင္အရာရာဟာဆက္လက္ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ေက်းဇူးျပဳ၍ဘဝထဲမွာ ခပ္တိုးတိုးေလးေနေပးပါလား။ ကၽြန္ေတာ့္နာရီေလးအိပ္ေပ်ာ္ေနခဲ့လို႕ပါ။
ေနာက္ေသခ်ာေနခဲ့တာက အခုဟာညေနခင္းတစ္ခုျဖစ္ေနခဲ့ျပန္တာပဲ။

ေအာင္ျမင့္ျမတ္။

အရာရာထြန္းကားတဲ့ေခတ္ၾကီးမွာ၊
အခ်စ္ဆိုတာ လူေျပာမ်ားလာတယ္၊
ပါဝင္မႈႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္၊လိင္နဲ႕ရမၼက္၊
ဒီေလာက္နဲ႕ေက်နပ္ခဲ့ၾက။ အလင္းနဲ႕အေမွာင္ၾကားစမ္းတဝါးဝါး
အသက္ရွဴေတာ့
ခင္ဗ်ားလဲ မနက္ျဖန္မနက္မွာ
အားျပန္သြင္းရမဲ့့လူသားပဲေလ။
ငါတို႕…ထြန္းကားခဲ့ၾက၊
ငါတို႕…တိတ္ဆိတ္ခဲ့ၾက၊
ငါတို႕…ဖန္တီးခဲ့ၾက၊
ငါတို႕…ဖ်က္စီးခဲ့ၾက။
ငါ့တို႕…ပ်က္စီးခဲ့ရ။
အနီေရာင္ေကာင္းကင္ ၾကီးကိုေမာ့ၾကည့္လိုက္ပါ၊
ဘယ္ေလာက္လွတဲ့လွ်ပ္စီးေတြရွိလဲ၊
AD2000ေလာက္စိမ္းလန္းမႈေတြမွာ… အံ့ၾသဟန္ပါသြားသလား
စက္ရုပ္တစ္ေကာင္ျငီးသံခပ္သဲ့သဲ့ၾကား…။
ဒီလအဆုပ္မွာတပ္ထားတယ့္မီတာbillလာတယ္၊
ေအာက္ဆီဂ်င္ေဓ်းတက္မယ္ဆိုလားပဲ၊
အသက္ေလွ်ာ့ရွဴဖို႕အေၾကာင္းျပခ်က္က
ဘာဆိုလားပဲေပါ့။
တရားေဟာcyborgဟာ သူဟာဘုရားသခင္ကိုယံုၾကည္ေၾကာင္း
သူ႕ဖန္ဆင္းရွင္မ်ားအားတရားေဟာဖို႕ထြက္ခြာသြားေလရဲ႕။
ႏွစ္သစ္ကူးေတြမွာ Nuclear ဗုန္းေဖာက္မႈမ်ားအား
cybrogငယ္မ်ား အျပင္းအထန္တားျမစ္ခံရ။
အခ်စ္ဆိုသည္မွာ လူေျပာမ်ားသည့္ လိင္ရမၼက္သက္သက္ဟု
ေလ့လာေရးcyborgတစ္ေကာင္သက္ေသျပ။
ေခ်ာင္တစ္ေခ်ာင္မွာဆရာဟန္ေဆာင္ေနတဲ့
Hackerတစ္ေကာင္က ျပံဳးျပ။
သူဟာစိမ္းလမ္းမႈေတြကိုျမတ္ႏိုးခဲ့လို႕ျဖတ္စီးခဲ့ပါေၾကာင္း
ဂ်ိဳလ္တုမွေနတဆင့္ေတာင္းပန္၊။
စက္ရုပ္မိခင္မွာသားႏွစ္ေယာက္အား…
အေမွာင္လႊင့္ေတာ့မယ္ေၾကျငာေနျပီ၊ အိပ္ေတာ့…..
အရာရာအေမွာင္အတိ။
ေအာင္ျမင့္ျမတ္(အိပ္မက္ျမိဳ႕ေတာ္)

အဲ့ဒိစာရြက္ေသးေသးေလးေတြေပၚမွာ
ငါမညီမညာေရးခဲ့သင့္တယ္။
ခလုပ္တိုက္မိတိုင္း ေတြးမိတာ
အဲ့ဒိေသြးမတိတ္တဲ့ အတိတ္ေတြပဲ
ငါဟာ မဝယ္ေပးျဖစ္ခဲ့တဲ့ Stich အရုပ္ေတြကို
မေတာ္တဆေတြ႕ရင္သတိရတက္လာတယ္
ငါဟာ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားေဟာင္းတခ်ိဳ႕ကို
အေၾကာင္းမဲ့ျပန္ၾကည့္တက္လာတယ္
တစ္ခါတစ္ခါ တစ္နာရီ80kmနီးပါးနဲ႕
ငါ့စီရိုက္ခတ္ေနတဲ့
မိုးေရစက္ေတြနဲ႕တူတူသတိရတက္တယ္။
မင္းသိလား ငါဟာ
ေသြးထြက္သံယိုမႈမ်ားတဲ့ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ပဲ
တစ္ခါတစ္ခါ ငါ့လူမဖတ္သင့္တဲ့ စာရြက္တခ်ိဳ႕မွာ
မင္းအေၾကာင္းျဖဴျဖဴစင္စင္ထည့္ေရးမိတဲ့ အထိ
ငါသတိရတက္လာတယ္။
ျပီးဆံုးသြားမႈေတြကို မသိစိတ္ကတြန္းလွန္မႈေတြနဲ႕
မ်က္ခံုးေပၚက Tatoo ေလးေတြက ငါ့အလြမ္းပဲ….
ဘာျဖစ္ျဖစ္အတိတ္ဆိုတာႏွစ္ဦးပိုင္တယ္…
တံပိုးမႈတ္သူတစ္ရာ ရဲ႕ဂီတသံမွာ ငါ့ ဆင္ျခင္တံုတရားၾကီးပါသြားတယ္
အရာရာဟာငါ့ထက္ၾကယ္ဝန္းပါတယ္…
ငါပိတ္မိခဲ့တဲ့ေျခာက္ေတြအမ်ားၾကီး…
ကစားပြဲေတြ ငါ့အနီကတ္ေတြ ဒဏ္ရာေတြ ရယ္ရပါတယ္
ငါဟာရယ္ရပါတယ္….။
ျပီးသြားျပီဆိုတာကိုလက္ခံလိုက္ဖို႕ ငါတို႕
ေကာ္ဖီဆိုင္ကို ငါေရာက္ျဖစ္ေတာ့မွမဟုတ္ပါဘူး။

ေနာက္ဆုတ္စရာတစ္လမ္းမွမရွိဘူး။
ရယ္ျပျပီးျပန္ေရႊ႕လို႕ရတဲ့ လမ္းေဘးက
Cheesကစားပြဲမဟုတ္ခဲ့ဘူး…
ငါ့အျမစ္ေတြနဲ႕ ငါကိုငါရစ္ပတ္
လံုျခံဳသြားတယ္…
ေရေလာင္းျပီးမွ ရိတ္သိမ္းပါဆိုတာမ်ိဳး
ၾကိဳးမိန္႕က်ေနတဲ့ လူရဲ႕ေနာက္ဆံုးဆႏၵမ်ိဳး
ေနာက္ထပ္ေနာက္ထပ္ရဲရဲၾကီးသတ္ေသျပစ္ရမဲ့ အတိတ္မ်ိဳး
ေနာက္တစ္ခါ ျပန္စလို႕ရရင္လဲ ဒါမ်ိဳးဆိုတာရွိလာဦးမွာပဲ
အနိမ့္အျမင့္အတက္အၾကေတြကို သံစဥ္ေလးနဲ႕ ေထာက္ပံ့ေပးထားရေအာင္
ရုပ္ရွင္လား….။
ငါဟာ … ပြင့္လြယ္၊ေၾကြလြယ္၊ေမွ်ာ္လင့္လြယ္ခဲ့ပါတယ္….။
ထူးထူးျခားျခားအသိေလးနဲ႕ အရာရာခံစားခဲ့တဲ့ငါဟာလည္း
ဒုကၡနဲ႕တည့္တည့္ကနတ္သားပဲ။
ေနာက္ထပ္..
ေနာက္ထပ္..
ေနာက္ထပ္..
အဲ့ဒိေနာက္ထပ္ေတြက ရွိဦးမွာပဲ ငါရွိလဲရွိေနမွာပဲ၊ငါမရွိလဲရွိေနမွာပဲ၊
ဘာကို ခံစားခ်င္ေနရတာလဲ၊ကေလးဆန္မႈအေပၚ
လိုက္ပါသြားတဲ့ကေလးဆန္မႈေတြ…..။
ငါငါ့ကိုငါ ေကာက္ေတြ႕ရတုန္းက ေရစက္ေတြနဲ႕ေရခ်ိဳးခန္ထဲမွာ
ငါဟာေျဖသာေအာင္ေျဖခဲ့ရတဲ့တရားေတြ
ေမ့သြားေစတဲ့ ေပ်ာ္ဝင္ရည္ေတြ ေဖ်ာ္ေျဖမႈေတြနဲ႕ေနထိုင္တာ
ခင္ဗ်ားတို႕ေရာ ေသေသခ်ာခ်ာမေပ်ာ္ခဲ့ဘူးမဟုတ္လား…။
ဘဝမွာက မေတာ္တဆသာယာလိုက္ဖို႕ဆိုတာ အေတာ္မလြယ္တာ။
ငါဟာတရာခံရွာမေတြ႕တဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ျဖစ္ခဲ့တာ….
ဒီအေသြး၊ဒီအရုပ္ေတြကို ဘယ္သူေရးဆြဲခဲ့လဲ……။
ေျဖစရာေတာင္ရွာမေတြ႕ခဲ့ရဘူး။
ညႊန္း ->ေမာင္သိန္းေဇာ္ရဲ႕ ဒုကၡနဲ႕တည့္တည့္က နတ္သား။

တကယ္ေတာ့ရထားတစင္းပါ
ဝင္လာထဲက တိုးတိုးတိတ္တိတ္ေလးခုတ္ေမာင္းခဲ့တာ
အသံအခ်ိဳ႕ အျပံဳးတခ်ိဳ႕နဲ႕ သူဝင္လာတုန္းကဆူညံဘူးခဲ့ပါတယ္
စိတ္ရႈပ္တယ္ထင္စရာျဖစ္ခဲ့မိေပမဲ့ အသားၾကမႈေတြနဲ႕ သာယာတက္လာခဲ့တာ
အတိတ္ေတြမွာလဲသာယာခဲ့ဖူးပါတယ္....
အမွတ္မဲ့စြာ တိတ္တဆိတ္သိနားလည္မႈေတြနဲ႕ သာယာမိျပန္တယ္
ျဖစ္စဥ္အတိုင္း ငါ့စီက ထြက္ခြာသြားမယ္ဆိုတာ ေမ့သြားခဲ့တာ
အခ်ိန္ဆိုတာေရာက္လာေတာ့ မိုးေတြေတာင္ရြာေပးေနေသးတယ္
ငိုမိတာပါပဲ... ငိုမိတာပါပဲ ... ငါ ငိုခဲ့တာပါပဲ....

ကိုယ့္ကိုကို အမွတ္မဲ့စြာ ငါသာယာမိခဲ့တာ....
ေသခ်ာပါတယ္ ငါေနာက္ဘယ္ေတာ့မွ
အလံကိုေဝွ႕ယမ္းျဖစ္ေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး....။
ဒါဟာ...
အနာဂါတ္မရွိေတာ့တဲ့ ဘူတာရံုေလးရဲ႕သစၥာပဲ....။

သမိုင္း...။

ပထဝီထဲေရာက္ေနပါျပီဆိုမွ
အတင္းဆြဲထည့္ေနတယ္
တက္လဲတက္ႏိုင္ၾကပါတယ္...။

ေသြးမတိတ္။

ကၽြန္ေတာ္ အခ်စ္အေၾကာင္း
ေကာင္းေကာင္း သိပါတယ္။

အနာဂါတ္ ။

မနက္ျဖန္အတြက္
ပါဝင္ပစၥည္းေတြက ငါ့အတြက္
ေလညွင္းမဟုတ္တာေသခ်ာတယ္
ဒါလည္း မေသခ်ာျခင္းတစ္ခုပဲေလ။

ကမၻာေက်ာ္ပ်က္လံုး။

ကၽြန္ေတာ္ အခ်စ္ဆိုတာကို မုန္းေနပါျပီ။

မယံုၾကည္ခ်က္။

ကၽြန္ေတာ္ ရွိသည္ျဖစ္သည္ကို သံသယျဖစ္ေနတာၾကာျပီ
ဒါကေရာ ရွိမႈ ျဖစ္တည္မႈ တစ္ခုပဲလား
ဒါဆိုလဲ လည္ေနတာၾကီးကေတာ့ လည္ေနဦးမွာပါပဲ။

ပင္လည္ထဲကပံုုျပင္။

ကမ္းစပ္ကိုေတြ႕ရွိဖို႕
ေမွ်ာ္လင့္ယံုပဲရွိရမွာပါ
နစ္ေသမွာကို
ဒီတိုင္း
လက္ခံလိုက္ဖို႕ဆိုတာ လဲမျဖစ္ေသးဘူးေလ...။

ကိုယ္ပိုင္ျဖစ္တည္မႈ

ငါတို႕က ဒီ အေသြးေတြ၊အသားေတြ နဲ႕ပဲ
အသက္ရွင္ျပီး ဒီအေသြးေတြ၊အသားေတြအတြက္ပဲ
အသက္ရွင္ေနၾကတာမဟုတ္လား။
ဒီထက္ပိုတဲ့အရာတစ္ခုရွိေသးတာ ဟုတ္လို႕လား?

ေအာင္ျမင့္ျမတ္
ေရာက္ရာအရပ္မွာ ေရးျဖစ္ခဲ့ေသာကဗ်ာမ်ား။

(၁)
ေနေကာင္းလားတဲ့ကြယ္...
ကမၻာၾကီးမွာ ေနလိုု႕ထိုုင္လိုု႕
ဘယ္နားမွာမွမေကာင္းပါဘူး
ဝတ္ေၾကတန္ေၾက ဆိုုတဲ့
ကိစၥမ်ိဳးေတြ ကၽြန္ေတာ္မုုန္းျပီ...။
(၂)
လမ္းေတြေရြးရမယ္
လမ္းေတြေရြးခဲ့တယ္...
ဘယ္လမ္းေရြးေရြးေနာင္တရတက္တာပဲ(တဲ့)
ေနာက္ဆံုုးဘယ္လမ္းမွမေရြးေတာ့ဘူး
ဘာလမ္းမွမေရြးတဲ့လူမွာလဲ
ေနာင္တေတြေတာင္လိုုပံုုေနတာပါပဲ....။
(၃)
ၾကယ္ေၾကြတယ္ ဆိုုတဲ့ကိစၥကိုု
ကၽြန္ေတာ္ ခုုထိလက္မခံႏိုုင္ေသးဘူး
မွိတ္တုုတ္မိွတ္တုုန္ေနဖိုု႕ေတာင္
ဒီၤေလာက္ေလာင္ၾကြမ္းရတာ ျဖာေနေအာင္လင္းဖိုု႕
စိတ္ကူးမရွိေတာ့ပါဘူးကြယ္...။
(၄)
ေဝးတယ္ဆိုုတာလဲ
အကြာအေဝးတစ္ခုုကိုုေဖာ္ျပေနေသးတယ္
ေျပာက္သြားျပီဆိုုတာမ်ိဳးမွျဖစ္မွာ...
ဒီၾကယ္က စကားလံုုးေတြနဲ႕ ကမၻာၾကီးကိုု
သိမ္းသြင္းဖိုု႕ၾကံစည္ေနတာ ထင္ရွားျပီ.....။

တစ္ခုမကဆံုးရႈံးမႈေတြနဲ႕ေခါင္းငိုက္စိုက္
ဘဝထဲမွာညေတြကအေမွာင္သက္သက္
မင္းသိလား ငါ့အသက္ရွင္မႈတြကို
ငါက
ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ျဖစ္သြားေစခ်င္ခဲ့တာ..။

အခုေတာ့တြင္းဆံုးထဲမွာျပာၾကေနတာပဲ
တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ
ျဖစ္ခဲ့ပ်က္ခဲ့ခ်င္းအားလံုးကို
လက္ခံရဲတဲ့စြမ္းအားတစ္ခုမွန္း
ငါသိခဲ့ျပီ။

အတိတ္ဆိုတာဦးေႏွာက္ရဲ႕
တစ္ေနရာမွာတစ္သက္လံုးရွိေနမဲ
့အခန္းတစ္ခန္းေပါ့ကြာ.. အခုေတာ့အလြမ္းေနာက္ခံပန္းခ်ီကားေလး
ရွိတဲ့အခန္းကိုငါမၾကာမၾကာဖြင့္ၾကည္႕ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ေကာင္းကင္ နဲ႕ငွက္ေတြကလိုက္ဖက္တယ္ထင္ရေပမဲ့။
ငွက္တစ္ေကာင္ရဲ႕အားစိုက္မႈအျပည္႕နဲ႕ မွျဖစ္ႏိုင္မွာ
ငါကိုက ပဲ့ေၾကြလြယ္ခဲ့ပါတယ္။

ကဗ်ာ(၁)
ေကာင္မေလးေရ
ငါ့ကို႕ ဘာသာမျပန္ပါနဲ႕...။
ငါက အရူးတဝက္နဲ႕ မူးေနတဲ့ေကာင္ေပါ့

ငါက အေရာင္ေတြကို မုန္းတဲ့ေကာင္
အျဖဴရယ္အမဲရယ္ ေနာက္ကြယ္က ငါတို႕
အညိဳေရာင္ ဇတ္လမ္းေတြက ဘဝနဲ႕ျခည္ျပီး
ေရာင္ျပန္ဟက္ေနတယ္။

ငါက ၁ခုခုၾကဴးလြန္ဖို႕အေၾကာင္းျပခ်က္ရွာတက္တဲ့
ေကာင္ေတာ့မဟုတ္ဘူး...။

ေကာင္မေလးရယ္
ဘာျဖစ္လို႕လဲေတာ့မသိဘူး ငါမင္းကိုအခုအထိ
ခ်စ္ေနတယ္....။

ကဗ်ာ(၂)
ေကာင္မေလးရယ္
မင္းငါ့ကို ဘာလို႕နားမလည္ခဲ့တာလဲ
မေန႕တုန္းကအေၾကာင္းအရာေတြလဲ သူ႕အလိုလိုရွိေနတယ္
၁ခုပဲ ထူးျခားတယ္
ငါဆိုတဲ့ လဒက လြယ္လြယ္အတိတ္ေမ့တက္တဲ့ေကာင္
မင္းၾကမွ ရင္ဘတ္ထဲမွာလာတစ္ေနတယ္
ငါမင္းကို ဘာနဲ႕မွမေျဖႏိုင္ခဲ့ပါဘူးကြယ္....။

ကဗ်ာ(၃)
ငါ့အိပ္ေဆးေတြကုန္ေတာ့မယ္
ငါ့ဘဝရဲ႕ရွင္သန္ခ်ိန္ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား
ေပ်ာ္ေအာင္သာအိပ္ျပစ္လိုက္ေတာ့တယ္
ငါတို႕အိပ္မက္ထဲ မေတြ႕ခဲ့ၾကရင္ေကာင္းမယ္ေနာ္။

ဘဝက ဇာတ္လမ္း၁ပုဒ္လိုျဖစ္သြားျပီ
ငါကဇာတ္ညႊန္းေရးဆရာ...
ငါက အဓိကဇာတ္ေဆာင္...
ငါ့ဇာတ္ရုပ္ကို အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ဆြဲထားတယ္
ေကာင္မေလးေရ မင္းေၾကာင့္
အမွန္ေတြလား အေမွာင္ေတြလားငါမကြဲေတာ့ဘူး
ငါတို႕ တကယ္ေဝးသြားျပီေပါ့ေနာ္.။

ဇာတ္သိမ္း
ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး... သတိရတာပါ ။

ကၽြန္ေတာ့္ခႏၵာကိုယ္ေပၚ သူတို႕ခုန္ဆင္းလာတုန္းက
ခပ္စိမ့္စိမ္နာၾကင္မႈေတြကို ေတြ႕ရတယ္ ။
မိုးစက္ေလးေတြလိုပါပဲ
ကၽြန္ေတာ္ အခ်ိန္တန္ရင္ အေငြ႕ျပန္မယ္ ျပန္ရြာခ်မယ္။
တိမ္ေလးလို ေပါ့ေပါ့ပါးပါးလြင့္ျပန္ေနမယ္။
ျမစ္ေတြေခ်ာင္းေတြမွာ ညစ္ၾကယ္ၾကယ္နဲ႕ စီးဆင္းေနမယ္။
ပင္လည္တစ္ခုလို လႈိင္းေလေတြနဲ႕ တည္ျငိမ္ေနမယ္။
တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က အျဖဴေရာင္ဆိုတာထက္
မိုးစက္ေတြလိုအၾကည္ေရာင္ပါ
ကၽြန္ေတာ့္ ပတ္၀န္းက်င္က ပဲ
ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်ယ္သခဲ့တာ .....။
လူတစ္ခ်ိဳ႕အေပၚ ခပ္စိမ့္စိမ့္ရြာခ်ဖူးယံုက လြဲလို႕
ဒီထက္မပုိခဲ့ပါဘူး။
မိုးစက္ပြင့္ေလးရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္စာမ်က္ႏွာက
အျဖဴေရာင္ေတြနဲ႕
ေဟာင္းႏြမ္းေနခဲ့တာ...။