AungMyintMyat | An another chapter to be told!

၀ွားေမာလိုက္တာ....ေရခပ္တိုက္မဲ့သူေတာ့မရွိပါ...။
ယံုၾကည္ခ်က္ေတြကတစ္စံုတစ္ခုကို ျပီးဆံုးေစလိမ့္မယ္တဲ့..။
ခပ္တည္တည္ပဲရပ္ၾကည္႕လိုက္တယ္....။
တီ...........(တံခါးဘဲလ္တီးသံ)
၀င္ခဲ့ပါ ဒုကၡ.....
ဒုကၡကျပန္ေမးသဗ် မင္းငါမွန္းဘယ္လိုသိလဲတဲ့
သိသေပါ့ ငါ့အိမ္ကိုမင္းကလြဲျပီးဘယ္သူလာတက္လို႕လဲ...။

အခ်ိန္ေတြကိုထည္႕မေျပာဘူးဆိုရင္...

အလင္းေရာင္ဟာ ဟင္းလင္းျပင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုျဖတ္ေက်ာ္ျပီး..

မႈန္ျပျပသာ..ခြက္ကေလးေတြစီကိုၾကေနတယ္လို႕ဆိုရမွာေပါ့..

ခြက္ေလးေတြမွာေတာ့ နာမည္ေလးေတြကိုစီထိုးထားၾကတယ္...။

ေနရာကေတာ့ခြက္ထုတ္လုပ္တဲ့အလုပ္ရံုအျပက္ၾကီးတစ္ခုမွာေပါ့...။

ခြက္ေတြထဲမွာသူမ်ားေတြတြက္ထူးခ်ားတဲ့ခြက္ေလးတစ္ခြက္ရွိတယ္...

အဲဒိခြက္ေလးမွာ Issac (အိုက္စက္)လို႕နာမည္ထိုးထားတယ္....။

ထိုခြက္ကေလးကို အလုပ္ရံုထဲေနထိုင္ေသာၾကြက္ကေလးမ်ားအားလံုး

မုန္းတီးၾကသည္... အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ေပါ့ေနာ္...

ထိုခြက္ေလးသည္တခ်မ္းကြဲေနေသာေၾကာင့္လုိ႕ေျပာရမွာပဲ...။

ထို႕ေၾကာင့္ၾကြက္ကေလးမ်ားအားလံုးသည္ ခြက္ကေလးမွလြဲ၍

တခ်ားခြက္ေတြထဲမွာသာ ည၀င္အိပ္ၾကတယ္.။

Issac ကလဲ သူ႕စီမွာၾကြက္ေတြလာမအိပ္တာကိုပဲဂုဏ္ယူေနတယ္...။

မိုးစက္မ်ားသည္အညိႈးၾကီးၾကီးနဲ႕ေကာင္းကင္ေပၚကေနသူ႕

ကုိရက္စက္တယ္လို႕သူထင္မိတယ္..။

သူအရမ္းလဲေအးေနပါျပီ..။

သူမူးေမ့သြားပါေတာ့မယ္...။

သူကေတာ့ ေန႕သစ္တဲ့ၾကြက္ျဖဴေလးတစ္ေကာင္ေပ့ါ..။

သူေသရေတာ့မယ္မယ္လို႕သူထင္တယ္...။

သူ႕အရမ္းေအးေနျပီေလ..။

သူ႕ျပင္းျပတဲ့စိတ္ဓါတ္နဲ႕သာ သူဆက္ေျပးေနတာ....။

သူေနာက္ဆံုးအေဆာက္အဦးအျပက္တစ္ခုထဲကိုေရာက္သြားတယ္ေပါ့.။

သူေရာက္သြားတဲ့ေနရာကေတာ့...

၀င္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ သူနဲ႕မတူတဲ့

ၾကြက္ေတြကိုသူထူးထူးဆန္းဆန္းၾကည္႕ေနမိတယ္..။

သူနဲ႕မတူတဲ့အေရာင္ေလးျဖစ္ေနတာကိုး..။

ၾကြက္ေတြကလည္းသူ႕ကိုထူးထူးဆန္းဆန္းၾကည္႕ေနျပီး

သူတို႕ကသူတို႕နဲ႕မတူတာမ်ိဳးရိုးနိမ့္လို႕သတ္မွတ္ျပီး...

ေန႕သစ္ကိုေနရာမေပးၾကဘူး...။

ေန႕သစ္လဲအရမ္းပင္ပန္းေနတာျဖစ္တဲ့အတြက္ အနီးနားကို

ပတ္လည္ၾကည္႕လိုက္ေတာ့...။

သူ႕လိုအားလံုးရဲ႕အျပင္ထြက္ေနတဲ့ ခြက္ေလးတစ္လံုး...

ဤခြက္ကား....

ခြက္ေလးကကြဲေနေပမဲ့ သူ႕ကိုေကာင္းေကာင္းေတာ့အိပ္စက္ခြင့္ေပးႏိုင္မယ္လို႕

သူထင္ေသာေၾကာင့္Issac ဆီသို႕သူေျပးသြားခဲ့သည္...။

Issac ကလဲသူ႕ကို ထူးထူးခ်ားခ်ားစိတ္၀င္စားမိေပမယ့္

သူ႕စီလာအိပ္တာကိုသေဘာမတူခ်င္ဘူး...။

သူကိုတိုင္ကလဲမာနၾကီးသူတစ္ေယာက္...

သို႕ေသာ္ သူသည္ အရာ၀တၳဳမ်ားအားလံုးကို

မည္သို႕မွ်ႏွိမ့္ခ်၍လည္းေကာင္း

အထင္ၾကီး၍လည္းေကာင္း

ၾကည္႕ျမင္တက္သူမဟုတ္...။

သူသည္..

သူတစ္ေယာက္ထဲသာေနတက္ေသာသူ...။

ယခုအခါသူ႕အားစကားေတြေျပာသီခ်င္းဆိုတက္ေသာ

သူ႕ကိုကိုၾကြက္ဘုရင္ၾကီး၏သမီးေတာ္လို႕ေျပာတက္တဲ့

ခ်စ္စရာေကာင္းေသာၾကြက္ျဖဴမေလး ေန႕သစ္။

စိတ္ေတြရႈပ္ေထြးသြားခဲ့သည္.။

သူအိပ္လဲမေပ်ာ္ေတာ့..။

ထိုညကသက္ျပင္းမ်ားသည္ တဖြဲဖြဲၾကေနေတာ့သည္...။

ေန႕ရက္ေတြကိုမုန္းေသာIssac သည္

ေန႕ရက္ေတြ၏တိုက္စားခ်င္းကိုခံခဲ့ရ၏..

ယခုၾကြက္ျဖဴမေလးႏွင့္သူ႕ကိုအခ်ိန္ကာလက

အေတာ္ေလးရင္းႏွီးေစခဲ့တယ္..

သံေယာဇဥ္ပိုက္ကြန္မ်ားၾကားက

Issac ရုန္းမထြက္ႏိုင္ေတာ့...။

သူကိုတိုင္လဲ

ပိုက္ကြန္ေတြၾကားမွာေပ်ာ္ေငြ႕ေနခဲ့တာကိုး...။

ၾကြက္ျဖဴမေလးေရ....

ငါတို႕အဆင္သင့္ျဖစ္ခဲ့ၾကလား...။

ငါေတာ့ဘာမွမသိခ်င္ေတာ့ဘူးကြာ...

ငါမင္းကိုခ်စ္တယ္...

ဒါမဲ့အခ်စ္ကိုငါဘယ္လို

ဘာသာျပန္ရမလဲမသိဘူး..။

တံခါးဖြင့္မေပးႏိုင္ဘူးကြာ...

ေလာဘၾကီးတယ္ေျပာေျပာ

ငါမင္းကိုပိုင္ဆိုင္ရမယ္...။

မင္းနဲ႕ငါေ၀းမဲ့ေန႕

အဲဒိမွာ ငါၾကကြဲသြားခဲ့တယ္...။

ရာသီဥတုကအင္မတန္သာယာေနခဲ့ျပီ

သာယာေနခဲ့ျပီဆို Apirl ဆိုတဲ့ Issac မုန္းတဲ့

အခ်ိန္ကာလကိုေရာက္ခဲ့ျပီကိုး...

ရုတ္တရက္ၾကြက္အေျခြအရံေတြနဲ႕

ၾကြက္ျဖဴအၾကီးၾကီးတစ္ေကာင္သူတို႕

စက္ရံုအျပက္ၾကီးထဲ၀င္လာၾကတယ္..

ထိုအရာသည္Issac အားျပက္စီးေစခဲ့ေသာ

အေၾကာင္းအရာ?

ထို႕ေနာက္...

ထိုၾကြက္ျဖဴကိုျမင္ေသာေန႕သစ္..

ထူးခ်ားစြာ ခမည္းေတာ္ ဆိုေသာအသံနွင့္ေျပးသြားခဲ့သည္..

Issac ဘာမွမသိေတာ့...။

ေန႕သစ္ထြက္ခြာသြားခဲ့ျပီ....

သူ႕ဘ၀မွာတစ္စံုတစ္ခုကိုေပးစပ္လုိက္ရတယ္လို႕သူေျဖသိမ့္ၾကည္႕သည္...

သူေပးဆပ္ခဲ့ရသည္မွာ သူ၏တစ္ခု တည္းေသာပိုင္ဆိုင္မႈ

ေန႕သစ္...

ထိုနာမည္ကိုIssac ျဖတ္ျပစ္ခ်င္သည္...

Issac သည္တစ္စံုတစ္ခုကသူ႕ကိုျဖစ္ညွစ္ေနသည္ဟုခံစားမိသည္...

ခြမ္း.....

အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာကြဲသြားခဲ့ေသာ ေၾကြခြက္ေလး...

ေန႕သစ္ သီဆိုျပေသာ

သီခ်င္းသံေလး....

ေလာကၾကီးနဲ႕အဆက္ျပတ္သြားခဲ့သည္..။

ထိုစက္ရံုထဲတြင္ Issac မရွိေတာ့...

ဤကမၻာတြင္Issac မရွိေတာ့...

ခံစားမႈအားလံုးျပီးဆံုးသြားခဲ့သည္...

သို႕ေသာ္Issac အတြက္

အခ်စ္ဟူေသာအရာသည္...

အစိတ္စိတ္အမႊာအမႊာကြဲသြားေစခဲ့ေသာ

တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈမရွိႏိုင္ေသာအင္အားတစ္ခု...။

ခံစားမႈအားလံုျပီးဆံုးသြားပါျပီ....။

ေၾကြခြက္ကြဲစေလးမ်ားျပန္႕က်ဲလ်က္....။



ၾကြက္ျဖဴမေလးေရ....

ငါတို႕အဆင္သင့္ျဖစ္ခဲ့ၾကလား...။

ငါေတာ့ဘာမွမသိခ်င္ေတာ့ဘူးကြာ...

ငါမင္းကိုခ်စ္တယ္...

ဒါမဲ့အခ်စ္ကိုငါဘယ္လို

ဘာသာျပန္ရမလဲမသိဘူး..။

တံခါးဖြင့္မေပးႏိုင္ဘူးကြာ...

ေလာဘၾကီးတယ္ေျပာေျပာ

ငါမင္းကိုပိုင္ဆိုင္ရမယ္...။

မင္းနဲ႕ငါေ၀းမဲ့ေန႕

အဲဒိမွာ ငါၾကကြဲသြားခဲ့တယ္...။

အခ်ိန္ကာလေတြမပါခဲ့ဘူး...ေန႕ရက္ေတြကေတာ့တိုက္စားခဲ့တယ္...
ဇူးဇ္နတ္မင္းၾကီးလဲမပါဘူး...ဇတ္လိုက္ကငါေပါ့........................။
လင္ကြန္းကိုလဲေမ့ထားတယ္....စက္မႈေတာ္လွန္ေရးျပီးခဲ့တာၾကာျပီကိုး....။
ေဆာ့ကၡေရးတီးအဆိပ္ေသာက္တာ....ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ဘယ္လိုပတ္သက္လဲ....။
ကြန္ျဖဴးရွပ္ဘာေျပာေျပာလဲနားမ၀င္ဘူး.....။
အိုင္စတိုင္းေၾကာင့္ဒုတိယကမၻာစစ္ျပီးတာဟုတ္လား....မသိပါဘူးဗ်ာ...
အဲတုန္းကကၽြန္ေတာ္မွမရွိပဲ။
ကၽြန္ေတာ္မ်က္စိထဲျမင္မိတာဟီရိုရွီးမားျမိဳ႕ေပၚကလူေသေလာင္းေတြပဲ...။
ဟစ္တလာေသျပီဟုတ္လား....အာာၾကာလွေနျပီကို....။
ထရိုင္ဟာ...ဂရိကိုစစ္ရံႈးခဲ့တာလား....ဟုတ္ေလာက္ဘူးထင္တယ္ေနာ္...။
ဘရစ္ေဆးကိုအာခီလ္းလိစ္တကယ္ခ်စ္ခဲ့တာလား.....ျဖစ္ႏိုင္တယ္....။
Big Bang ကိုဘယ္သူျမင္ဘူးလဲဒါဆို.....ငါျမင္ဘူးတယ္လာမေျပာနဲ႕
အဲဒိတုန္းကလူဆိုတာေတာင္ဘယ္စီေနမွန္းမသိေသးဘူး...။
အပိုလိုကလာကမၻာေပၚဆင္းတယ္....မင္းျမင္လိုက္ေသးလားကြ...။
အာခီမီးဒိစ္နဲ႕ပါစကယ္သာမရွိခဲ့ရင္အေတာ္သက္သာမွာကြာ...ငါတို႕ရူပေဗဒသင္တုန္းက..
နယူတန္ကလဲအေတာ္ေမႊတာပဲ....။
ဗန္းဆင့္ရဲ႕ပန္းခ်ီကားေတြေတာ့ဘယ္ပါမလဲ...အခုေတာ့ေဓ်းၾကီးေနတာကိုး။
မာသာထရီဇာနဲ႕ဟန္နရီဒူးနန္႕တို႕ကိုပုန္းခိုင္းထား......မဟာဂရုဏာရွင္ေတြကို
အႏိုင္ၾကင့္ေနတဲ့ေခတ္....အျပင္ထြက္ရင္အဖမ္းခံရမယ္အိမ္ထဲေနပါေစဦး...။
ေရာက္တက္ရာရာအေတြးေတြ...ကိုေတဇာ့ေတာ္ကီသံုးမယ္ဆိုရင္
ဂေရာက္ဂရက္Sentenceေတြ...ခဏထားဦး..
ငါအခုအ၀တ္ေလွ်ာ္ေနတာ...စိတ္ညစ္လို႕မဟုတ္ပါဘူးကြာ...
စားစရာဆန္ရွိပါေသးတယ္....
မေလ်ာ္ရင္၀တ္စရာမရွိေတာ့လို႕...။

ညေတြကေမွာင္လာတာပဲရွိတယ္.
ဘာမွေတာ့ထူးခ်ားမလားခဲ့ဘူး......။
၂၁ရာစုနဲ႕အေနၾကာလာတာနဲ႕အမွ်အံ၀င္ခြင္ၾကျဖစ္ဖို႕နီးစပ္လာေပမဲ့..
၁၉ရာစုအယူအဆေတြနဲ႕အေတြအေခၚေတြဟာအေတာ္ေလးေျပာင္းျပစ္ဖို႕
လိုလာျပီလို႕ထင္မိေသာ္လဲ....အေတာ္ေလးညံ႕ျဖင္းတဲ့ပံုစံေတြနဲ႕..
၂၁ရာစုထဲတိုး၀င္လာခဲ့ၾကတယ္..။
အပိုလိုဟာလကမၻာေပၚတကယ္ဆင္းသက္ခဲ့လားဆိုတဲ့ေမးခြန္းေတြ။
ဒါေျခာျမိဳ႕မွာအဆိပ္ေငြ႕နဲ႕ဂ်ဴးလူမ်ိဳးေတြကိုသတ္ခဲ့တဲ့ဟစ္တလာရဲ႕
အက်င့္စရိုက္ေတြ.....။
Celine Dions ရဲ႕My Heart will go on သီခ်င္းကိုနားေထာင္ျပီး
သနားေနတဲ့သူေတြ...။
သူတို႕ကိုသူတို႕အသနားခံခ်င္တဲ့သူေတြ...။
ဒီလုိဒီလိုနဲ႕ပဲ၂၁ရာစုၾကီးကမႈန္မိႈင္းေနခဲ့တာၾကာလွေပါ့....။

လင္ကြန္းက လမ္းေလွ်ာက္ေႏွးတယ္။

ရင့္မာခက္ထန္တဲ့စိတ္ကူးေတြဟာ
ငါ့ကိုမလြမ္းႏိုင္ေအာင္တားဆီးထားခဲ့တယ္
ၾကီးမားလြန္းတဲ့ငါ့ႏွလံုးသားေတြကို
ထားစရာေနရမရွိလို႕ငါရိုက္ခြဲခဲ့ပါတယ္။

တေစၦတစ္ေကာင္လိုေျခာက္လွန္႕ေနတဲ့
ငါ့ညေတြကို
မင္းကႏႈပ္ခမ္းပါးပါးတစ္စံုနဲ႕ပိုင္စိုးထားခဲ့တယ္.။

ငါ့ကိုမင္းနဲ႕ေ၀းကြာသြားေစမဲ့
အေၾကာင္းအရာေတြကခိုင္မာေနခဲ့တယ္...
အသက္ရႈသံျပင္းျပင္းေတြနဲ႕
ငါ့ညေတြကေမွာင္မဲမေနေပမဲ့
အလင္းေရာင္ဆိုလဲရွာမေတြ႕မိဘူး...

ျပီးဆံုးသြားတဲ့ခံစားမႈေတြကို
ႏူးညံမႈတ၀က္ပါတဲ့ရမၼက္ေတြနဲ႕ျပန္ဆက္ဖို႕
ၾကိဳးစားခဲ့မိတယ္
အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာကြဲခဲ့တယ္ပန္းအိုးကို
ျပန္ဆက္ဖို႕ၾကိဳးစားခဲ့သလိုပဲ....

ငါကပင္လည္တစ္ခုလိုေနထိုင္ခဲ့သလို
မင္းကလဲေကာင္းကင္တစ္ခုလိုစိုးမိုးခဲ့ပါတယ္...
ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ဟာတစ္ေနရာမွာဆံုေနတယ္လို႕ထင္ရေပမယ့္
ငါ့တို႕ႏွစ္ေယာက္ဟာဘယ္ေတာ့မွမဆံုႏိုင္ခဲ့ပါဘူး...

ေကာင္မေလးေရ.....
ငါတစ္ခုခုကိုနားလည္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္လိုက္ပါတယ္....
မင္းထြက္သြားပါေတာ့ငါ့ညေတြကို....ငါတခါးဖြင့္ထားခဲ့ပါတယ္....

ေကာင္းကင္ကိုေမာ့မၾကည္႕ျဖစ္ပါ...

The one who make jokes=Joker
သူကJoker ေပါ့....
လူေတြကိုရယ္ေစတယ္ေလ....
သူကလူရႊင္ေတာ္ေလ.............
သူတစ္ခါတစ္ရံမ်က္ရည္စက္ေတြနဲ႕ျပဳံးေနတက္တယ္ေလ....
သူကတစ္ခါတစ္ရံမ်က္ရည္မက်ပဲလဲျပံဳးေနတက္တယ္.........
သူငိုတာကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ရခဲပါတယ္........................
Jokerတစ္ေယာက္ကိုလူေတြကသေဘာၾကတယ္.....
ဒါမဲ့သူ႕လိုျဖစ္ခ်င္တဲ့သူကခပ္ရွားရွားရယ္....
ဆရာ၀န္ၾကီးလုပ္မဲ့သူေတြအင္ဂ်င္နီယာၾကီးလုပ္မဲ့သူနဲ႕
သူ႕လိုလူေတြကိုရည္ေအာင္လုပ္မဲ့သူေတာ့သိပ္မရွိပါဘူး
သူတို႕မွာနာၾကည္းတက္တဲ့စိတ္မရွိဘူး....
မုန္းတီးတက္တဲ့စိတ္မရွိဘူး....
သူတို႕ဟာဒါမဲ့နာၾကင္တက္တယ္....
လူတိုင္းေတာ့Joker တစ္ေယာက္မျဖစ္ႏိုင္ဘူး...
ဒါေပမဲ့Joker တိုင္းဟာေတာ့တန္ဖိုးၾကီးတက္ၾကတယ္...
သူဟာလူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုမွာျဖစ္ျဖစ္
ဒါမွမဟုတ္ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္မွာျဖစ္ျဖစ္
ကမၻာတစ္ခုမွာျဖစ္ျဖစ္
ေအာင္ျမင္တက္ၾကတဲ့သူေတြပါ
ဥပမာေျပာရရင္ ဂႏၵီလိုမ်က္မွန္ထူၾကီးတပ္ျပီး
ဦးထုပ္ၾကီးေဆာင္းထားတဲ့သူတစ္ေယာက္ကို
လူေတြကဟာသလို႕ျမင္တက္ၾကတာကိုး
လူတစ္ေယာက္ကိုယ့္ေၾကာင့္ရယ္ရရင္ကိုယ္ပီတိျဖစ္တက္တဲ့သူမ်ိဳး
ေတြပဲJokerျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္.....။
ကိုယ္ကဟာသလို႕ျဖစ္ေနရင္ရွက္စိတ္ကမခံခ်င္စိတ္ျဖစ္ေျပာင္းလဲ
တက္တဲ့သူမ်ိဴးကဘယ္ေတာ့မွဂ်ိဳလ္ကာျဖစ္ႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး
သူတို႕ကမ်က္ႏွာေတြျပံဳးေနတက္ျပီးတစ္ခါတစ္ခါႏွလံုးသားေတြငိုေနတက္ၾကတာေပါ့
ဒါကိုကၽြန္ေတာ္တို႕ကဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႕သူ႕ကိုအႏႈပညာလို႕သတ္မွတ္ေပးလိုက္ပါတယ္..
ဘာေၾကာင့္လဲ.....
အႏႈပညာဆိုတဲ့အရာကႏွလံုးသားအနာခံရမွရရွိတက္တဲ့အရာေတြပါ...
စာေရးေရးသီခ်င္းဆိုဆိုဦးေႏွာက္ကထြက္လာတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို
ႏွလံုးသားကနာၾကင္စြာခံစားေပးျပီးေတာ့ထြက္လာတဲ့သံစဥ္တစ္ပုဒ္
စာတစ္ေၾကာင္းေပါ့....
လူေတြရဲ႕ႏွလံုးသားေတြကနာၾကင္ေနပါတယ္....
တကယ္ပါ...
ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ႏွလံုးသားေတြကေျမၾကီးဆန္ပါတယ္...
အနင္းလဲခံပါတယ္....
ဒါမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ဦးေႏွာက္ေတြကေတာ့
စပ္စပ္ထိမခံပါဘူး။

ဦးေႏွာက္ကေကာင္းကင္တစ္ခုေပါ့..
ႏွလံုးသားကေျမၾကီး...
ေကာင္းကင္ေပၚကမိုးစက္ေတြကစက္တင္ဘာလမွာ
ေျမၾကီးေပၚကိုၾကေနတယ္....
Joker တစ္ေယာက္ရဲ႕ဦးေႏွာက္ထဲကအသိတရားေတြက
သူ႕ႏွလံုးသားထဲကိုအစပ္မျပတ္စီးစဥ္းေနတယ္.....။

သူ႕အသိတရားေတြကိုကၽြန္ေတာ္အစဥ္ဂုဏ္ျပဳလ်က္ပါ...။

ဘ၀ဆိုတာဦးေႏွာက္နဲ႕ႏွလံုးသားကၾကိဳးကိုင္ျပီး
ကိုယ့္ကိုဇတ္လုိက္တင္ဖန္တီးထားတဲ့
ေပါ့ျပက္ျပက္စာတစ္အုပ္ေပါ့....

ငါ့ဘ၀မွာငါခ်စ္တဲ့အရာေတြကိုဇတ္လိုက္တင္ဖန္တီးထားတယ္...
အဲဒါအႏႈပညာေပါ့....
ငါကလူေတြကိုေပ်ာ္ေစတယ္....
လူေတြေပ်ာ္ရင္ငါေပ်ာ္တယ္....

ငါ့ႏွလံုးသားေတြနာၾကင္ေနတယ္.....
နင္းျဖတ္သြားပါကြာ....ငါကအနင္းခံပါတယ္...
ဒါေပမဲ့ငါ့အထဲကၽြံ၀င္သြားတာေတာ့ငါဘယ္တက္ႏိုင္ပါ့မလဲကြာ...

မ်က္ရည္စေတြနဲ႕မင္းငါ့လိုျပံဳးေနတက္လား.....
ငါအခုမ်က္ရည္စေတြနဲ႕ျပံဳးေနတယ္......
ငါ့ကိုလူေတြကJoker လို႕ေခၚတယ္ေလ...
ငါကဖဲခ်ပ္တစ္ခ်ပ္ေပါ့.....လူေတြကစားဖို႕အတြက္..။

ငါလူတစ္ေယာက္ကိုစကားေျပာဖို႕ဘာသာစကားမလိုဘူး...
ငါႏွလံုးသာနဲ႕ေျပာတယ္ေလ...ငါ့ကိုလူေတြေတြ႕ရင္ရယ္ၾကတာပဲ...
ငါ့မ်က္ႏွာကိုမိတ္ကပ္ေတြနဲ႕မင္းတို႕ရယ္ဖို႕ခ်ယ္သထားပါတယ္...
ဒါမဲ့ငါ့ႏွလံုးသားကေတာ့ဘာလိမ္းခ်ယ္မႈမွမရွိဘူး....။

အျဖဴေရာင္ဆိုတဲ့အရာေတြကိုငါယံုၾကည္တယ္....
တကယ္ပါ ငါ့ေကာင္းကအမဲေရာင္ပါ....
ငါ့ေျမၾကီးကအျဖဴေရာင္ေပါ့...။
ငါ့မ်က္ႏွာမွာအေရာင္ေတြစံုလင္ပါတယ္...
ငါ့ႏွလံုးသားကတစ္ေရာင္ထဲေပါ့....
ငါကထာ၀ရအျဖဴေရာင္ေပါ့....
ငါကထာ၀ရJokerေလ.. မင္းနင္ေလ်ာက္သြားပါ..
ငါကအနင္းခံပါတယ္.... ငါကJokerေလ...























ျမစ္ၾကီးနားေထာင္မွ လူရႊင္ေတာ္..ကိုဇာဂနာကိုဒီpost ေလးႏွင့္ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါတယ္...
သူလဲတိုင္းျပည္နဲ႕လူမ်ိဳးအတြက္အနင္းခံပါတယ္...
တကယ္လူပီသတဲ့လူေပါ့....

ေရးလိုက္ျဖဲလိုက္နဲ႕ကၽြန္ေတာ့္လံုးခ်င္းဘေလာခ္ေတြအေတာ္မ်ားေနလို႕ပိုစ္အသစ္မတင္ျဖစ္ေသးတာပါ။
(လံုးခ်င္းဆိုတာ ေရးလိုက္လံုးလိုက္ခ်င္းထဲထည္႕လိုက္မလို႕လံုးခ်င္းလို႕ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္)
အၾကည္ေတာ့္စတိုင္နဲ႕ေရးရလွ်င္မည္သို႕ပင္ဆိုေစကာမူ
28 Jul 09, 17:19
ေတဇာ: ေရာက္ေသာ္လည္း ပို႔စ္ရွာမေတြ႕..။ ဆိုျပီးကိုေတဇာၾကီးသတိေပးသြားသလိုမ်ိဴး။ ေရာက္လာျပီးပိုစ္ရွာမေတြ႕မွာကိုေတြးပူမိေသာေၾကာင့္စာေရးျဖစ္ပါတယ္…။ ကၽြန္ေတာ္မသိကၽြန္ေတာ္မရွိကၽြန္ေတာ္၏ကၽြန္ေတာ့္အမွာမ်ားလို႕
ထူးအိမ္သင္သီခ်င္းကိုေေခါင္းစဥ္တက္လိုက္ခ်င္ေသာ္လဲမတက္ျဖစ္..(ေကာ္ပီေတြအေတာ္မ်ားေနျပီကိုး)တစ္ခါတစ္ရံမ်ား
လုိ႕ေခါင္းစဥ္တက္ဖို႕စဥ္စားမိေသာ္လည္း ေအာ္မျဖစ္ျပန္ဘူးကိုး…။
အိပ္မက္ထဲကျမိဳ႕ေတာ္၏အေရွ႕ျမိဳ႕ရိုးမွမိုးေရစက္မ်ားလို႕ေခါင္းစဥ္တက္ျပန္ရင္လဲ…
ဆရာေရႊဘုန္လူ(တာယာမင္းေ၀)ရဲ႕၀တၳဳဖတ္ေနေၾကာင္းသိသည္႕
သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုအားနာလို႕မတက္ျဖစ္….။ ။
ကၽြန္ေတာ္လဲစိတ္အေတာ္ကိုရႈပ္ေနပါျပီ….။ ။ေအာ္ ဒုကၡ ဒုကၡ ဒုကၡ
လူဆိုတာေတာ့တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးရူးတက္ၾကတာၾကီးပါပဲ…။တစ္ခါသူ႕ကိုုကိုယ္ကလိမ္မိလို႕
သူ႕ကိုအျပစ္လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္းလိမ္တာနဲ႕ညာတာမတူဘူးဆိုျပီး
ပတ္ၾကည္႕တာပိုစ္တခုျဖစ္ေအာင္ေရးသြားတာေလးေတြ႕မိေတာ့
ကၽြန္ေတာ္လဲရည္ရမလိုငိုရမလိုျဖစ္ေနဘူးပါတယ္..။ ။
သူမ်ားေတြစာေရးရတာလြယ္လိုက္တာလို႕ေတြးမိေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုဦးေတဇာၾကီးမ်ားအနားမွားရွိရင္ေဟ့ေကာင္အဲဒါကုန္ၾကမ္းရွာတက္တာဆိုျပီး နားရြက္လိမ္ဆြဲမလားမသိ….။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့္ကိုအာကာေက်ာ္႕စကားနဲ႕ေျပာရရင္ရိုက္၍သတ္ျဖစ္ခ်င္ပါသည္လို႕ပဲေျပာလိုက္ပါတယ္..။
ကိုယ္ကသူ႕လိမ္၊သူကကိုယ့္ျပန္ပတ္၊ေအာ္ပတ္ခ်ာကိုလည္ေနေတာ့တာပဲ…သံသရာလည္ေနတာေပါ့ဗ်ာ။
ဆရာမင္းခိုက္စိုးစံလိုေျပာၾကည္႕မယ္…အဟမ္း၊အဟမ္းx-x သံသရာကအလိုလိုအဆက္မျပတ္လည္ေနတဲ့ဘီးတစ္ဘီးဆိုရင္ေတာ့ကားတစ္စီးမွာတပ္ျပီး
ကိုေတဇာရဲ႕လေရာင္ျဖန္႔က်က္ထားေသာလမ္းထက္ကိုတစ္၀ၾကီးပတ္ေမာင္းလိုက္ခ်င္ပါတယ္…။
ဓါတ္ဆီဖိုးသက္သာမွာေတာ့အမွန္ပဲ။
တစ္ခါတစ္ရံ ေသဆံုးဖို႔ဆိုတာ လိုအပ္တယ္…။ ေသဆံုးမွလည္း အသစ္ကျပန္စႏိုင္မွာ မဟုတ္လား……..
(ကိုယ္ပိုင္ေျခေထာက္ေပၚရပ္တည္ေသာ မင္းသမီးငယ္-ကိုေတဇာ)
ကၽြန္ေတာ္လဲတစ္ခါေလာက္ေတာ့ေသၾကည္႕ခ်င္ပါတယ္…အသစ္ကျပန္စခ်င္လို႕ပါ…
ကၽြန္ေတာ္ျပန္ျပင္ခ်င္တာေတြအမ်ားၾကီးရွိေနပါေသးတယ္…ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႕ကို
စက္တင္ဘာလကေနဒီဇင္ဘာလကိုေရႊ႕ခ်င္တယ္။ေနာက္ျပီးကၽြန္ေတာ္ဒီဘေလာခ္ေလးကို
အခုထက္ေစာျပီးလုပ္ခ်င္တယ္…။ရည္းစားေတြထားခဲ့ဘူးတာကိုမထားခဲ့ဘူးဘူးလို႕ျဖတ္
ျပစ္ခ်င္တယ္…။တခ်ားေျပာင္းျပစ္ခ်င္တာေတြအမ်ားၾကီးက်န္ေသးတယ္…။


ငါ့ကိုငါငံု႕ၾကည္႕မိခ်ိန္ဟာ အေတာ္ေနာက္ၾကခဲ့တယ္…
ေနာက္တဆိုတာေတြကိုငါ လက္မခံပဲ
ငါ့ကိုငါအတက္ႏိုင္ဆံုးခ်စ္ျပခဲ့တယ္…။

မနက္ခင္းတစ္ခုမွာ ငါ့ကိုငါျပန္ငံု႕ၾကည္႕မိတယ္…
ေအာ္ ငါလြတ္ၾကသြားတာကိုး…။

ေပါ့ပ်က္ပ်က္ကစားပြဲေတြဟာ…
ငါ့အခ်ိန္အေတာ္မ်ားမ်ား ကိုတိုက္စားခဲ့တယ္..
အနီကတ္ေတြပလူျပန္ေနတဲ့ ငါ့ဘ၀ကို
အေမရဲ႕့ရင္ခြင္မွာ ခိုလံွဴခြင့္ေတာင္းဘူးတယ္။

ထင္သေလာက္မလွတဲ့၁၅၀၀ ကို မ်ားမ်ားရဘူးတယ္
အဲဒိေထာင္ငါးရာေတြသာ$ေတြျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္
ငါလဲEPLမွာေဘာလံုးအသင္းတစ္သင္း
ေလာက္ကို၀ယ္လိုက္ခ်င္ေသးရဲ႕။

တစ္ခုခုကေနာက္ၾကခဲ့တာေတာ့အမွန္ပဲ
ပထမဆုဆိုတာကိုေမွ်ာ္မွန္းေပမဲ့မရခဲ့လို႕
ငယ္ငယ္ကအဘြားကဆူခဲ့တယ္…
ဒါေပမဲ့ကၽြန္ေတာ္ရခဲ့တာက
ဒုတိယဆုလည္းမဟုတ္ပါ…။

ဘ၀ဆိုတာကစားပြဲတစ္ခုလို႕သာသတ္မွတ္မယ္ဆိုရင္
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ဘ၀ကအဂၤလန္အသင္းကိုကမၻာ႕ဖလားမွာ
မာရာဒိုနာလက္နဲ႕ဂိုးသြင္းခဲ့သလိုပဲ..
တရားမွ်တမႈမရွိပဲ အႏုိင္ရေနပါတယ္။

ခပ္ေပါ့ေပါ့အသက္မရွဴဘူးေျပာခဲ့ေပမဲ့
အေၾကာင္းျပခ်က္ေျပာက္ေနခဲ့တာၾကာလွေပါ့…။

မနက္ဖန္ေတြမွာ အသက္ဆက္ရွဴဖို႕ဘာလိုအပ္လဲ…
ေအာက္စီဂ်င္လို႕ပဲ ရိုးရိုးတန္းတန္းေျဖခြင့္ျပဳပါ…။

ရုပ္ရွင္မဆန္ဘူးေျပာခဲ့ဘူးေပမဲ့
Titanic ဇတ္လမ္းရဲ႕ဇတ္လိုက္
Jackေနရာမွာ၀င္ျပီးကို႕ကိုကိုအသားနားခံဘူးတယ္…။္

ဟုတ္ကဲ့..မဂၤလာပါ
September လေရာက္လာျပီလား
ဒီလကုန္ဆံုးသြားမွွပဲကၽြန္ေတာ့္ကိုႏႈိးပါ…။
အခုေတာ့…Good Night !!
နတ္ေဆး
(31.08.09,Mon,11:03PM)