The one who make jokes=Joker
သူကJoker ေပါ့....
လူေတြကိုရယ္ေစတယ္ေလ....
သူကလူရႊင္ေတာ္ေလ.............
သူတစ္ခါတစ္ရံမ်က္ရည္စက္ေတြနဲ႕ျပဳံးေနတက္တယ္ေလ....
သူကတစ္ခါတစ္ရံမ်က္ရည္မက်ပဲလဲျပံဳးေနတက္တယ္.........
သူငိုတာကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ရခဲပါတယ္........................
Jokerတစ္ေယာက္ကိုလူေတြကသေဘာၾကတယ္.....
ဒါမဲ့သူ႕လိုျဖစ္ခ်င္တဲ့သူကခပ္ရွားရွားရယ္....
ဆရာ၀န္ၾကီးလုပ္မဲ့သူေတြအင္ဂ်င္နီယာၾကီးလုပ္မဲ့သူနဲ႕
သူ႕လိုလူေတြကိုရည္ေအာင္လုပ္မဲ့သူေတာ့သိပ္မရွိပါဘူး
သူတို႕မွာနာၾကည္းတက္တဲ့စိတ္မရွိဘူး....
မုန္းတီးတက္တဲ့စိတ္မရွိဘူး....
သူတို႕ဟာဒါမဲ့နာၾကင္တက္တယ္....
လူတိုင္းေတာ့Joker တစ္ေယာက္မျဖစ္ႏိုင္ဘူး...
ဒါေပမဲ့Joker တိုင္းဟာေတာ့တန္ဖိုးၾကီးတက္ၾကတယ္...
သူဟာလူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုမွာျဖစ္ျဖစ္
ဒါမွမဟုတ္ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္မွာျဖစ္ျဖစ္
ကမၻာတစ္ခုမွာျဖစ္ျဖစ္
ေအာင္ျမင္တက္ၾကတဲ့သူေတြပါ
ဥပမာေျပာရရင္ ဂႏၵီလိုမ်က္မွန္ထူၾကီးတပ္ျပီး
ဦးထုပ္ၾကီးေဆာင္းထားတဲ့သူတစ္ေယာက္ကို
လူေတြကဟာသလို႕ျမင္တက္ၾကတာကိုး
လူတစ္ေယာက္ကိုယ့္ေၾကာင့္ရယ္ရရင္ကိုယ္ပီတိျဖစ္တက္တဲ့သူမ်ိဳး
ေတြပဲJokerျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္.....။
ကိုယ္ကဟာသလို႕ျဖစ္ေနရင္ရွက္စိတ္ကမခံခ်င္စိတ္ျဖစ္ေျပာင္းလဲ
တက္တဲ့သူမ်ိဴးကဘယ္ေတာ့မွဂ်ိဳလ္ကာျဖစ္ႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး
သူတို႕ကမ်က္ႏွာေတြျပံဳးေနတက္ျပီးတစ္ခါတစ္ခါႏွလံုးသားေတြငိုေနတက္ၾကတာေပါ့
ဒါကိုကၽြန္ေတာ္တို႕ကဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႕သူ႕ကိုအႏႈပညာလို႕သတ္မွတ္ေပးလိုက္ပါတယ္..
ဘာေၾကာင့္လဲ.....
အႏႈပညာဆိုတဲ့အရာကႏွလံုးသားအနာခံရမွရရွိတက္တဲ့အရာေတြပါ...
စာေရးေရးသီခ်င္းဆိုဆိုဦးေႏွာက္ကထြက္လာတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို
ႏွလံုးသားကနာၾကင္စြာခံစားေပးျပီးေတာ့ထြက္လာတဲ့သံစဥ္တစ္ပုဒ္
စာတစ္ေၾကာင္းေပါ့....
လူေတြရဲ႕ႏွလံုးသားေတြကနာၾကင္ေနပါတယ္....
တကယ္ပါ...
ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ႏွလံုးသားေတြကေျမၾကီးဆန္ပါတယ္...
အနင္းလဲခံပါတယ္....
ဒါမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ဦးေႏွာက္ေတြကေတာ့
စပ္စပ္ထိမခံပါဘူး။
ဦးေႏွာက္ကေကာင္းကင္တစ္ခုေပါ့..
ႏွလံုးသားကေျမၾကီး...
ေကာင္းကင္ေပၚကမိုးစက္ေတြကစက္တင္ဘာလမွာ
ေျမၾကီးေပၚကိုၾကေနတယ္....
Joker တစ္ေယာက္ရဲ႕ဦးေႏွာက္ထဲကအသိတရားေတြက
သူ႕ႏွလံုးသားထဲကိုအစပ္မျပတ္စီးစဥ္းေနတယ္.....။
သူ႕အသိတရားေတြကိုကၽြန္ေတာ္အစဥ္ဂုဏ္ျပဳလ်က္ပါ...။
ဘ၀ဆိုတာဦးေႏွာက္နဲ႕ႏွလံုးသားကၾကိဳးကိုင္ျပီး
ကိုယ့္ကိုဇတ္လုိက္တင္ဖန္တီးထားတဲ့
ေပါ့ျပက္ျပက္စာတစ္အုပ္ေပါ့....
ငါ့ဘ၀မွာငါခ်စ္တဲ့အရာေတြကိုဇတ္လိုက္တင္ဖန္တီးထားတယ္...
အဲဒါအႏႈပညာေပါ့....
ငါကလူေတြကိုေပ်ာ္ေစတယ္....
လူေတြေပ်ာ္ရင္ငါေပ်ာ္တယ္....
ငါ့ႏွလံုးသားေတြနာၾကင္ေနတယ္.....
နင္းျဖတ္သြားပါကြာ....ငါကအနင္းခံပါတယ္...
ဒါေပမဲ့ငါ့အထဲကၽြံ၀င္သြားတာေတာ့ငါဘယ္တက္ႏိုင္ပါ့မလဲကြာ...
မ်က္ရည္စေတြနဲ႕မင္းငါ့လိုျပံဳးေနတက္လား.....
ငါအခုမ်က္ရည္စေတြနဲ႕ျပံဳးေနတယ္......
ငါ့ကိုလူေတြကJoker လို႕ေခၚတယ္ေလ...
ငါကဖဲခ်ပ္တစ္ခ်ပ္ေပါ့.....လူေတြကစားဖို႕အတြက္..။
ငါလူတစ္ေယာက္ကိုစကားေျပာဖို႕ဘာသာစကားမလိုဘူး...
ငါႏွလံုးသာနဲ႕ေျပာတယ္ေလ...ငါ့ကိုလူေတြေတြ႕ရင္ရယ္ၾကတာပဲ...
ငါ့မ်က္ႏွာကိုမိတ္ကပ္ေတြနဲ႕မင္းတို႕ရယ္ဖို႕ခ်ယ္သထားပါတယ္...
ဒါမဲ့ငါ့ႏွလံုးသားကေတာ့ဘာလိမ္းခ်ယ္မႈမွမရွိဘူး....။
အျဖဴေရာင္ဆိုတဲ့အရာေတြကိုငါယံုၾကည္တယ္....
တကယ္ပါ ငါ့ေကာင္းကအမဲေရာင္ပါ....
ငါ့ေျမၾကီးကအျဖဴေရာင္ေပါ့...။
ငါ့မ်က္ႏွာမွာအေရာင္ေတြစံုလင္ပါတယ္...
ငါ့ႏွလံုးသားကတစ္ေရာင္ထဲေပါ့....
ငါကထာ၀ရအျဖဴေရာင္ေပါ့....
ငါကထာ၀ရJokerေလ.. မင္းနင္ေလ်ာက္သြားပါ..
ငါကအနင္းခံပါတယ္.... ငါကJokerေလ...
ျမစ္ၾကီးနားေထာင္မွ လူရႊင္ေတာ္..ကိုဇာဂနာကိုဒီpost ေလးႏွင့္ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါတယ္...
သူလဲတိုင္းျပည္နဲ႕လူမ်ိဳးအတြက္အနင္းခံပါတယ္...
တကယ္လူပီသတဲ့လူေပါ့....
ကၽြန္ေတာ္တို႕လဲကို႕ကိုကိုSelf Reference နဲ႕ေမာင္းႏွင္ေနတယ္....
လူတိုင္းမွာဘ၀တစ္ခုရွိတယ္.....ကိုယ့္ဘ၀မွာေတာ့ကိုကဇတ္လိုက္ေပါ့......
ဒါေပမဲ့သူ႕ဘ၀မွာသူဇတ္လိုက္ဆိုတာေမ့ထားလို႕မရဘူး......
စက္တင္ဘာလကုန္ဆံုးေတာ့မယ္....
ျငိဳမိႈင္းမိႈင္းေကာင္းကင္ၾကီးနဲ႕ၾကည္လင္ေတြေရစက္ေတြ...
စုိထိုင္းထိုင္းေန႔ရက္ေတြကိုျဖတ္ေက်ာ္ျပီး
ေအးခဲခဲႏွင္းပြင့္ထဲၾကားထဲတိုး၀င္ဖို႕နီးလာျပီ...
ေျခာက္ေသြ႕ေသြ႕ေန႕ရက္ေတြကိုေက်ာ္ျဖတ္ဖို႕အင္အားတစ္ခု
လိုအပ္ေနတာေတာ့အမွန္ပဲ...
တကယ္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ႏွလံုးသားေတြကအၾကီးၾကီးေတြပါ...
ေကာင္းကင္ရဲ႕မဲေမွာင္စြာရက္စက္မႈမ်ားရဲ႕ေအာက္မွာ.....
အင္မတန္ၾကီးမားတဲ့ႏွလံုးသားေတြခုန္ေနပါတယ္....
မီလွ်ံငွက္ကိုသေဘာမၾကဘူး....
ႏွစ္ေပါင္းရာခ်ီမီးေလာင္ၾကြမ္းလဲမခံႏိုင္ဘူး...
ကမၻာေပၚမွာလူေတြဘယ္ေလာက္ရွိလဲ...
အခ်ိန္မရလို႕မေရထားမိဘူး....
ေကာင္းကၾကယ္ေတြေရာ...
သတိမထားမိဘူး....
ဘ၀ကိုပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္လို႕သာေျပာမယ္ဆိုရင္
ေမာ္ဒန္ပန္ခ်ီကားလို႕နားလည္ရခက္မွာေတာ့အမွန္ပဲ...
အရာတိုင္းမွာတန္ဖိုးတစ္ခုစီရွိတယ္....။
ပန္ခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကိုမ်က္စိနဲ႕ၾကည္႕ယံုနဲ႕မရဘူး
ဘ၀တစ္ခုကိုလဲမ်က္စိနဲ႕ၾကည္႕ယံုနဲ႕မရဘူး
ျပန္သန္းရာေတြ...နားခိုရာေတြ...ထည္႕မစဥ္းစားခ်င္ဘူး....။
ဦးတည္ရာမတူေပမဲ့ျပန္သန္းတာခ်င္းေတာ့တူတာပဲ...။
ေျမၾကီးဆန္စြာ အသက္ရွင္မယ္.....
ေကာင္ကင္ဆန္စြာ ေတြးေခၚမယ္.....
ကိုယ္မွန္မယ္ထင္တာ ကိုလုပ္ၾကမွာပဲ
ကိုယ္တိုင္က ဇတ္လိုက္ပဲကို...
သူလဲသူမွန္တယ္ထင္ရာသူလုပ္လိမ့္မယ္
သူလဲဇတ္လိုက္ပဲ...
ဘ၀ႏွစ္ခုကို
သီအိုရီေတြမပါပဲ ေပါင္းစပ္ခ်င္းကို....
လပ္ထပ္ခ်င္းလို႕ဆိုမယ္ဆိုရင္...........
ရလဒ္ကဘာျဖစ္မလဲ......
ျမန္တာပဲျဖစ္ျဖစ္
ေႏွးေနတာပဲျဖစ္ျဖစ္အခ်ိန္ဆိုတာ...
လူ႕စိတ္ကသတ္မွတ္ေနတာပါ........
နာရီမရွိခဲ့ရင္အခ်ိန္ဆိုတာရွိမွာမွမဟုတ္ပဲ...
ျပကဒိန္မရွိခဲ့ ႏွစ္ေတြဘယ္ရွိမလဲ....
မလိုတာေလးေတြကိုေလ်ာ႕ၾကည္႕ခ်င္တယ္...
အံ၀င္ခြင္ၾကေလးျဖစ္ေနေအာင္ေပါ့...
အံ၀င္ခြင္ၾကျဖဳတ္မယ္ဆိုတိုင္းကိုျဖဳတ္ခ်င္တာ
ျဖဳတ္လို႕ေတာ့မရဘူးေပါ့...
ျဖစ္သင့္သေလာက္ေပါ့........
အရာတိုင္းဟာေတာ့ သူ႕ပါသူရွိသင့္ေနတာပဲ..
အခ်ိန္ေတြသာမရွိဘူးဆိုရင္....
အာရုဏ္ဦးဆိုတာ ေစာေစာေရာက္သင့္တဲ့အရာပဲ...
ညဆိုတာေစာေစာကုန္ဆံုးသင့္တယ္...
တစ္ခါတစ္ခါၾကျပန္ေတာ့လဲ...
အဲဒိညေတြဟာပဲႏွေမ်ာဖို႕ေကာင္းေနျပန္ေရာ.....
+ & -
အေကာင္းနဲ႕အဆိုး
ဆိုတာဦးတည္ရာခ်င္သာမတူတာပါ...
ရွိေနခ်င္းတရားကေတာ့တူတူပါပဲ...။
ဒီလိုေနရာေတြေျပာင္းေရႊ႕ၾကည္႕ျပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ္လည္း
သူ႕ေန႕ရာနဲ႕သူျပန္ထားလိုက္ပါတယ္...။
မနက္မိုးလင္းေတာ့ ဒီအခ်ိန္ေတြ
အေပါင္းအႏႈတ္ေတြထဲပဲျပန္ေရာက္ေနျပန္ေရာ႕လား...။
ေရးလိုက္ျဖဲလိုက္နဲ႕ကၽြန္ေတာ့္လံုးခ်င္းဘေလာခ္ေတြအေတာ္မ်ားေနလို႕ပိုစ္အသစ္မတင္ျဖစ္ေသးတာပါ။
(လံုးခ်င္းဆိုတာ ေရးလိုက္လံုးလိုက္ခ်င္းထဲထည္႕လိုက္မလို႕လံုးခ်င္းလို႕ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္)
အၾကည္ေတာ့္စတိုင္နဲ႕ေရးရလွ်င္မည္သို႕ပင္ဆိုေစကာမူ
28 Jul 09, 17:19
ေတဇာ: ေရာက္ေသာ္လည္း ပို႔စ္ရွာမေတြ႕..။ ဆိုျပီးကိုေတဇာၾကီးသတိေပးသြားသလိုမ်ိဴး။ ေရာက္လာျပီးပိုစ္ရွာမေတြ႕မွာကိုေတြးပူမိေသာေၾကာင့္စာေရးျဖစ္ပါတယ္…။ ကၽြန္ေတာ္မသိကၽြန္ေတာ္မရွိကၽြန္ေတာ္၏ကၽြန္ေတာ့္အမွာမ်ားလို႕
ထူးအိမ္သင္သီခ်င္းကိုေေခါင္းစဥ္တက္လိုက္ခ်င္ေသာ္လဲမတက္ျဖစ္..(ေကာ္ပီေတြအေတာ္မ်ားေနျပီကိုး)တစ္ခါတစ္ရံမ်ား
လုိ႕ေခါင္းစဥ္တက္ဖို႕စဥ္စားမိေသာ္လည္း ေအာ္မျဖစ္ျပန္ဘူးကိုး…။
အိပ္မက္ထဲကျမိဳ႕ေတာ္၏အေရွ႕ျမိဳ႕ရိုးမွမိုးေရစက္မ်ားလို႕ေခါင္းစဥ္တက္ျပန္ရင္လဲ…
ဆရာေရႊဘုန္လူ(တာယာမင္းေ၀)ရဲ႕၀တၳဳဖတ္ေနေၾကာင္းသိသည္႕
သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုအားနာလို႕မတက္ျဖစ္….။ ။
ကၽြန္ေတာ္လဲစိတ္အေတာ္ကိုရႈပ္ေနပါျပီ….။ ။ေအာ္ ဒုကၡ ဒုကၡ ဒုကၡ
လူဆိုတာေတာ့တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးရူးတက္ၾကတာၾကီးပါပဲ…။တစ္ခါသူ႕ကိုုကိုယ္ကလိမ္မိလို႕
သူ႕ကိုအျပစ္လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္းလိမ္တာနဲ႕ညာတာမတူဘူးဆိုျပီး
ပတ္ၾကည္႕တာပိုစ္တခုျဖစ္ေအာင္ေရးသြားတာေလးေတြ႕မိေတာ့
ကၽြန္ေတာ္လဲရည္ရမလိုငိုရမလိုျဖစ္ေနဘူးပါတယ္..။ ။
သူမ်ားေတြစာေရးရတာလြယ္လိုက္တာလို႕ေတြးမိေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုဦးေတဇာၾကီးမ်ားအနားမွားရွိရင္ေဟ့ေကာင္အဲဒါကုန္ၾကမ္းရွာတက္တာဆိုျပီး နားရြက္လိမ္ဆြဲမလားမသိ….။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့္ကိုအာကာေက်ာ္႕စကားနဲ႕ေျပာရရင္ရိုက္၍သတ္ျဖစ္ခ်င္ပါသည္လို႕ပဲေျပာလိုက္ပါတယ္..။
ကိုယ္ကသူ႕လိမ္၊သူကကိုယ့္ျပန္ပတ္၊ေအာ္ပတ္ခ်ာကိုလည္ေနေတာ့တာပဲ…သံသရာလည္ေနတာေပါ့ဗ်ာ။
ဆရာမင္းခိုက္စိုးစံလိုေျပာၾကည္႕မယ္…အဟမ္း၊အဟမ္းx-x သံသရာကအလိုလိုအဆက္မျပတ္လည္ေနတဲ့ဘီးတစ္ဘီးဆိုရင္ေတာ့ကားတစ္စီးမွာတပ္ျပီး
ကိုေတဇာရဲ႕လေရာင္ျဖန္႔က်က္ထားေသာလမ္းထက္ကိုတစ္၀ၾကီးပတ္ေမာင္းလိုက္ခ်င္ပါတယ္…။
ဓါတ္ဆီဖိုးသက္သာမွာေတာ့အမွန္ပဲ။
တစ္ခါတစ္ရံ ေသဆံုးဖို႔ဆိုတာ လိုအပ္တယ္…။ ေသဆံုးမွလည္း အသစ္ကျပန္စႏိုင္မွာ မဟုတ္လား……..
(ကိုယ္ပိုင္ေျခေထာက္ေပၚရပ္တည္ေသာ မင္းသမီးငယ္-ကိုေတဇာ)
ကၽြန္ေတာ္လဲတစ္ခါေလာက္ေတာ့ေသၾကည္႕ခ်င္ပါတယ္…အသစ္ကျပန္စခ်င္လို႕ပါ…
ကၽြန္ေတာ္ျပန္ျပင္ခ်င္တာေတြအမ်ားၾကီးရွိေနပါေသးတယ္…ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႕ကို
စက္တင္ဘာလကေနဒီဇင္ဘာလကိုေရႊ႕ခ်င္တယ္။ေနာက္ျပီးကၽြန္ေတာ္ဒီဘေလာခ္ေလးကို
အခုထက္ေစာျပီးလုပ္ခ်င္တယ္…။ရည္းစားေတြထားခဲ့ဘူးတာကိုမထားခဲ့ဘူးဘူးလို႕ျဖတ္
ျပစ္ခ်င္တယ္…။တခ်ားေျပာင္းျပစ္ခ်င္တာေတြအမ်ားၾကီးက်န္ေသးတယ္…။
ငါ့ကိုငါငံု႕ၾကည္႕မိခ်ိန္ဟာ အေတာ္ေနာက္ၾကခဲ့တယ္…
ေနာက္တဆိုတာေတြကိုငါ လက္မခံပဲ
ငါ့ကိုငါအတက္ႏိုင္ဆံုးခ်စ္ျပခဲ့တယ္…။
မနက္ခင္းတစ္ခုမွာ ငါ့ကိုငါျပန္ငံု႕ၾကည္႕မိတယ္…
ေအာ္ ငါလြတ္ၾကသြားတာကိုး…။
ေပါ့ပ်က္ပ်က္ကစားပြဲေတြဟာ…
ငါ့အခ်ိန္အေတာ္မ်ားမ်ား ကိုတိုက္စားခဲ့တယ္..
အနီကတ္ေတြပလူျပန္ေနတဲ့ ငါ့ဘ၀ကို
အေမရဲ႕့ရင္ခြင္မွာ ခိုလံွဴခြင့္ေတာင္းဘူးတယ္။
ထင္သေလာက္မလွတဲ့၁၅၀၀ ကို မ်ားမ်ားရဘူးတယ္
အဲဒိေထာင္ငါးရာေတြသာ$ေတြျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္
ငါလဲEPLမွာေဘာလံုးအသင္းတစ္သင္း
ေလာက္ကို၀ယ္လိုက္ခ်င္ေသးရဲ႕။
တစ္ခုခုကေနာက္ၾကခဲ့တာေတာ့အမွန္ပဲ
ပထမဆုဆိုတာကိုေမွ်ာ္မွန္းေပမဲ့မရခဲ့လို႕
ငယ္ငယ္ကအဘြားကဆူခဲ့တယ္…
ဒါေပမဲ့ကၽြန္ေတာ္ရခဲ့တာက
ဒုတိယဆုလည္းမဟုတ္ပါ…။
ဘ၀ဆိုတာကစားပြဲတစ္ခုလို႕သာသတ္မွတ္မယ္ဆိုရင္
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ဘ၀ကအဂၤလန္အသင္းကိုကမၻာ႕ဖလားမွာ
မာရာဒိုနာလက္နဲ႕ဂိုးသြင္းခဲ့သလိုပဲ..
တရားမွ်တမႈမရွိပဲ အႏုိင္ရေနပါတယ္။
ခပ္ေပါ့ေပါ့အသက္မရွဴဘူးေျပာခဲ့ေပမဲ့
အေၾကာင္းျပခ်က္ေျပာက္ေနခဲ့တာၾကာလွေပါ့…။
မနက္ဖန္ေတြမွာ အသက္ဆက္ရွဴဖို႕ဘာလိုအပ္လဲ…
ေအာက္စီဂ်င္လို႕ပဲ ရိုးရိုးတန္းတန္းေျဖခြင့္ျပဳပါ…။
ရုပ္ရွင္မဆန္ဘူးေျပာခဲ့ဘူးေပမဲ့
Titanic ဇတ္လမ္းရဲ႕ဇတ္လိုက္
Jackေနရာမွာ၀င္ျပီးကို႕ကိုကိုအသားနားခံဘူးတယ္…။္
ဟုတ္ကဲ့..မဂၤလာပါ
September လေရာက္လာျပီလား
ဒီလကုန္ဆံုးသြားမွွပဲကၽြန္ေတာ့္ကိုႏႈိးပါ…။
အခုေတာ့…Good Night !!
နတ္ေဆး
(31.08.09,Mon,11:03PM)
ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္
““ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ ဘာေတြကို တည္ေဆာက္ေနခဲ့ၾကပါသလဲ””
မင္းခိုက္စိုးစံ
(ဖိုးသူေတာ္ေျပာေသာပံုျပင္)
ဟုတ္တယ္ဗ်…။ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘာေတြတည္ေဆာက္ေနၾကပါလိမ့္….။ ။
တစ္ခါက ကၽြန္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႕ထိုးခဲ့တဲ့ခ်က္စ္ ပြဲေလးကိုသတိရတယ္ဗ်..။
သူခ်က္စ္ထိုးတဲ့ပံုစံကတစ္မ်ိဴးပဲ..။Queenမရွိရင္သူရံႈးသြားျပီလို႕ခံယူထားလားမသိဘူး..။
ပထမပြဲသူ႕Queen အစားခံလိုက္ရတာနဲ႕သူရံႈးျပီဆိုျပီးအစကျပန္စခိုင္းတယ္…..။ ။
ေနာက္ပြဲၾကေတာ့သူ႕Queenကိုသူအစားမခံရေအာင္ကာကြယ္ေနရင္ကေနပဲ သူရႈံးသြားပါတယ္…။
ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိတယ္ဗ်…။ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြဘာေတြတည္ေဆာက္ေနၾကတာလဲ
ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကုိမေလွာင္မိပါဘူး။ ။သူ႕လုိပဲကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြလဲ အဓိကပန္းတိုင္းကို
ေျပာက္ေနၾကတာပဲမဟုတ္လား….။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘာအတြက္အသက္ရွဴေနၾကလဲ….။
ကၽြန္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းဟာခ်က္စ္ပြဲတြင္King ကိုအစားခံရမွရွံဴးတယ္ဆိုတာသူသိပါတယ္..။
ဒါေပမဲ့သူကPower အၾကီးဆံုးလို႕ေျပာၾကတဲ့Queen ကို မရွိမျဖစ္လို႕ခံယူထားတာပါ…။
ကၽြန္ေတာ္တို႔လဲသူ႕လိုပဲဘ၀အတြက္အေရးၾကီးတဲ့ဟာကိုေမ့ထာျပီး….။ သူ႕လို႕ပဲ
ေအာင္ျမင္တဲ့ပူေလာင္မႈေတြကို မရွိမျဖစ္ခံယူထားၾကတယ္ေလ….။ ။
Chess ခံုေပၚကQueen ရုပ္ကိုကိုင္လိုက္မိတယ္……။ပူေလာင္လိုက္တာဗ်ာ…..။
မွန္တစ္ခ်ပ္မွာ ကၽြန္ေတာ့မ်က္ႏွာကိုထပ္ၾကည္႕လိုက္မိတယ္…။
ပူေလာင္လိုက္တာ…..။ ။
ေနာက္ေန႕မနက္မိုးေတာ့ကၽြန္ေတာ့္အေရွ႕မွာလူတစ္ေယာက္ရပ္ေနတယ္…
ေသခ်ာၾကည္႕ေတာ့အဲဒါကၽြန္ေတာ္ပဲ….လက္ထဲမွာလဲQueen ရုပ္ေလးကိုင္လို႕
ေမးခြန္းတစ္ခုေမးသြားတယ္….သူေမးသြားတာက…..
“what are we building?”တဲ့..။ ။
မိုးလင္းတာနဲ႕ဘာတစ္ခုမွအဆင္သင့္ျဖစ္မေနခဲ့ပါလား……..
ငါရွဴေနတဲ့ေအာက္ဆီဂ်င္ေတာ့အဆင္သင့္ျဖစ္ေနလို႕ေတာ္ပါေသးတယ္လို႕ျဖည္႕ေတြးျပီး
ငါ့ရဲ႕မနက္ခင္းတစ္ခုကိုငါစတင္တံခါးေခါက္မိတယ္…။
လူဆိုတာ တစ္ေန႕ေန႕တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာတစ္ခုခုျဖစ္ေနဖို႕အတြက္လက္ရွိရွိသမွ်ကိုေပးဆပ္မဲ့သူေတြပါလား.။
ဂစ္တာတီးမဲ့အခ်ိန္မွာ သီခ်င္းေတြဟာအဆင္သင့္ထြက္လာဖို႕ေကာင္းတယ္….။
မနက္ျဖန္မနက္ေတြမွာအသက္ဆက္ရွဴဖို႕အားအင္တစ္ခုခုလိုအပ္ေနတာအမွန္ပဲ….။
ေအာ္လူေတြလူေတြ…
မလိမ္တက္ဘူးလို႕ေအာ္ျပီး လိမ္စရာမရွိသူ႕ကိုသူလိမ္ေနတဲ့သူနဲ႕
ေလာဘမရွိပါဘူးဆိုတဲ့ပိုက္ဆံသမားေတြ
ကူညီပါမယ္ဆိုျပီးေခါင္းပံုျဖတ္မဲ့သူေတြ
အဲဒိလိုလူေတြဟာေနာက္ပိုင္းၾကေတာ့
ေျဗာင္လိမ္ေျဗာင္စားေတြျဖစ္သြား ျဖစ္သြားေတာ့ပဲ…
ေပးပါ့မယ္ေပးပါ့မယ္ေအာ္ျပီး
ေပးဖိုးေျပးေနတဲ့သူေတြနဲ႕….
တန္ဖိုးထားပါတယ္တန္ဖိုးထားပါဆိုျပီး
ျဖတ္စီးေနတဲ့သူေတြနဲ႕…။
Gravitational Force ကိုနယူတန္ကရွာေတြခဲ့တယ္…
ကၽြန္ေတာ္လဲ Force တစ္ခုရွာေတြ႕ထားတယ္ဗ်…
အဲဒိForce ကိုကၽြန္ေတာ္က The Greeditional Force
လို႕နံမယ္ေပးထားတယ္ဗ်…။
ဒါေပမဲ့ဒီForce ကကိန္းေသမဟုတ္ဘူးဗ်…
လူအေပၚမွာမူတည္တယ္ေပါ့….။
ဒါေပမဲ့ကၽြန္ေတာ္အာမခံႏိုင္တာတစ္ခုကေတာ့
ပုထုဇဥ္ျဖစ္ျပီဆိုရင္ ဒီForce ဘယ္ေတာ့မွ Zero မဟုတ္ျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး…။
ငါတို႕ကပုထုဇဥ္ေတြပဲပုထုဇဥ္ေတြမလို႕ေလာဘရွိတယ္လို႕ေျပာေနတဲ့သူေတြကို
ပုထုဇဥ္ဆိုတဲ့ေ၀ါဟာရကိုပါဠိလိုအရိယာလို႕အဓိပၸါယ္ဖြင့္တယ္ဗ်….
အရိယာဆိုတာကေတာ့ျမန္မာလိုအနက္ျပန္ဖြင့္ရင္ မစင္ၾကယ္မသန္႕ရွင္းေသာလို႕အဓိပၸါယ္ျပန္ရတယ္…။
ဒါေၾကာင့္အဲဒိလူေတြကိုကၽြန္ေတာ္ေျပာျပခ်င္တာတစ္ခုကေတာ့
ပုထုဇဥ္ပုထုဇဥ္ေအာ္ေနမဲ့အစား မသန္႔ရွင္းတဲ့ေကာင္ေတြ မဆင္ၾကယ္တဲ့ေကာင္ေတြလို႕
ေအာ္ေနၾကပါလားလို႕…။
ေအာ္လူလူလူလူ တယ္လဲခက္ပါလား..ကၽြန္ေတာ္လဲမသန္႕ရွင္းတဲ့သူတစ္ေယာက္ပဲ
မျဖဴလဲမျဖဴစင္ပါဘူး။ကၽြန္ေတာ့္မွာလဲ Greeditional force ရွိတယ္…
ကၽြန္ေတာ္လိုခ်င္ေနတဲ့အရာေတြကေတာ့ လူတိုင္းရသင့္တဲ့အခြင့္အေရးေတြ
လူတိုင္းအတြက္ေအာင္ျမင္မႈေတြ….အလိမ္အညာကင္းတဲ့ေလာကၾကီးတစ္ခုရယ္
မင္းကလူေတြအျပင္ထြက္ေနတယ္လို႕ေ၀ဖန္သူမ်ားအတြက္ေအာက္ကစာေလးကို
ဆက္ေရးျဖစ္ပါတယ္…
လူဆိုတာ ကို ဋီကာေက်ာ္ မွာ ဘယ္လိုဖြင့္လဲဆိုရင္
အတၳံ အနတၳံ မနသီတိ မႏုေႆာ ဆိုျပီးေရးထားတယ္
အက်ိဳးရွိတာကိုလည္း သိ မရွိတာကိုလညး္ သိတာကို လူတဲ့
ေနာက္တစ္မ်ိဳးထပ္ဖြင့္တယ္
ကုသလာကုသလံ မနသီတိ မႏုေႆာတဲ့
ကု သိုလ္ အကုသိုလ္ ကိုသိတာလည္း လူတဲ့
လူဆုိတာကို အဲ့ဒီေပတံနဲ႕ တုိင္းတာရမယ္
အဲ့ေတာ့ လူဆိုတာကို သိျပိးလူ ျဖစ္လာရင္အဲ့ ဒီ ဟာေတြသိမွ လူ အစစ္ လို႕ေခၚလို႕ရမယ္…
လူေတြကေတာ့မ်ားၾကီးပဲ
ဒါေပမယ့္ ပုခံုးႏွစ္ဖက္ၾကားေခါင္းေပါက္တိုင္း လူပီသတယ္လို႕မေခၚႏိုင္ဘူး ..............
ကၽြန္ေတာ္ကလူပါ…..သင္သာလူပီသေအာင္ၾကီၾကိဳးစားၾကည္႕ပါဦး…။
နတ္ေဆး
11, August, 2009(Tuesday)
2:44PM
ဘ၀မွာစိတ္ဆင္းရဲ႕စရာေတြ ယုတ္မာခံရမႈေတြ စြန္႕ျပစ္ခံရမႈေတြ
အႏိုင္က်င့္ခ်င္းခံရမႈေတြ ဘာလို႕ဒီေလာက္မ်ားတာလဲ
တခါတစ္ေလလဲ ဒီသံသရာၾကီးထဲကလြတ္ေျမာက္ခ်င္တယ္ဗ်ာ
ပူလိုက္တာေနာ္ ဒီေလာက္ခ်မ္းေနတာေတာင္ငါဘာလို႕ပူေနပါလိမ့္!!
တခါတစ္ေလလဲလူေတြက ကို႕ကိုကိုအမွန္တရားလို႕ထင္ေနတက္ၾကတာေပါ့...!!
ေအာ္သေဘၤာသားၾကီး ဂါလီဗာကေတာင္အရွင္လတ္လတ္ျမင္းတိုင္းျပည္ကိုေရာက္သြားလို႕
လူေတြရဲ႕ညစ္ညမ္းမႈေတြနဲ႕ မသန္႕စင္မႈေတြကိုေတြ႕ခဲ့တာ...
ကၽြန္ေတာ့္ကေတာ့လူျပည္မွာေနရင္ကို လူေတြရဲ႕ညစ္ပတ္မႈေတြ
စိတ္ထားေတြကိုခံစားမိေနတယ္ဗ်ာ...............!!!
လူေတြရဲ႕မ်က္လံုးေတြကိုက "ဟြန္း "ညီွေစာနံတယ္
မင္းကေရာလူမဟုတ္လို႕လားလို႕ေမးရင္ေတာ့.....
ကၽြန္ေတာ္ကလူပါ....ဒါေပမဲ့သေဘၤာသားၾကီးဂါလီဗာလိုပဲ...ကၽြန္ေတာ္
လူေတြကိုမုန္းတီးေနပါတယ္...။ ။
ဒီစာကိုကၽြန္ေတာ္ခ်ေရးမိေတာ့
၀ါးလံုးရွည္ရွည္နဲ႕ပတ္ရမ္းလိုက္သလိုျဖစ္သြားတယ္...
ေအာ္ငါလည္း လူပါလားေနာ္!! ငါ့မ်က္လံုးမ်ားညွီေစာ္နံေနဦးမလား...။
ကၽြန္ေတာ္စာမေရးျဖစ္တာအေတာ္ေလးကိုၾကာသြားပါျပီ....။
ဟိုတစ္ေန႕ကကၽြန္ေတာ္သံလြင္အိပ္မက္ရဲ႕၅ႏွစ္ျပည္႕မဂၢဇင္းကို
သြားဖတ္ေတာ့ကိုေနဘုန္းလတ္ရဲ႕ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကိုေတြ႕လုိက္မိတယ္.။
တကယ္ဗ်ာမ်က္ရည္ေတာင္ၾကမိတယ္...။ကၽြန္ေတာ္လဲဒီလိုခံစားေနရပါတယ္..။
ဒါမဲ့ကိုေနဘုန္းလတ္နဲ႕ယွဥ္ရင္အမ်ားၾကီးနည္းပါေသးတယ္...။
ကိုေနဘုန္းလတ္ေရးတဲ့
စိတ္ကူးအိမ္ျပန္ ဆိုတဲ့ကဗ်ာေလးကိုကၽြန္ေတာ္ျပန္လည္ေဖာ္ျပရင္း
အကိုေနဘုန္းလတ္အျမန္ဆံုးလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ပါေစဆုေတာင္းရင္း
ကၽြန္ေတာ္တို႕အမိျမန္မာျပည္ကိုအျမန္ဆံုးျပန္ႏိုင္ပါေစဆုေတာင္းရင္း
ဒီကဗ်ာေလးကိုကၽြန္ေတာ္ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ....။
တုန္ခါယိမ္းထိုးမႈနဲ႔စခ့ဲတ့ဲ
တည္ၿငိမ္မႈမဲ႔ စီးေၾကာင္းတစ္ခု
ေခတ္ရဲ႕သယ္ေဆာင္ရာ စီးဆင္းစိတ္နဲ႕
ေ၀းရာမွာ ႀကီးျပင္းခဲ့ရတယ္ . . .
နံနက္ခင္းတုိင္းမွာ
ငယ္ဘ၀ရဲ႕ေတးကိုသီ
ခ်စ္သူရဲ႕ အနမ္းေတြကို ျပန္စီရင္း
ေကာင္းကင္ကားခ်ပ္မွာ ပန္းခ်ီဆြဲ
ငါ့တကိုယ္လံုးလည္း အလြမ္းေတြနဲ႔ စိုစို႐ႊဲလုိ႔ . . .
တခုေသာမနက္ျဖန္မွာ
မင္းခ်စ္တ့ဲ အိမ္ေလး႐ွိရာ
မင္းျပန္ရမွာတ့ဲ
မေရရာမႈေတြမ်ားစြာထဲ
အဲဒါေရာ ဘယ္ေလာက္ေသခ်ာမွာလဲ
ငါမေမွ်ာ္လင့္ရဲဘူး
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ငါ့စိတ္ကူးေတြကို ႐ြက္လႊင့္မယ္
ေႏြးေထြးတ့ဲခ်စ္ျခင္းေမတၱာ
ေပ်ာ္ခ့ဲဖူးတ့ဲ ေန႔ညမ်ားစြာ
ငါ့မိသားစုေလး ႐ွိရာဆီကိုေပါ့...။
ေနဘုန္းလတ္
၀ိဇၨာနဲ႕ႏိုးထခဲ့သလား၊
အ၀ိဇၨာနဲ႕ႏိုးထခဲ့သလား၊
ဘယ္သူမွမဆန္းစစ္ျဖစ္
ေသခ်ာတာကမ်က္ႏွာသစ္ခဲ့ရတယ္...။
က်ဳပ္တို႕ရဲ႕ လွ်ာေတြက
အရိုးရွည္ရွည္ အရြက္ၾကီးၾကီးေတြပါ၊
ရာသီဥတုသာယာတဲ့ေန႕ကေလးပါကြယ္
ရိုးသားျမင့္ျမတ္ျခင္းေတြက
ေလခၽြန္ရင္းဒူးနန္႕ေနခဲ့ေပါ့.။
လက္တဖ်စ္စာေတာင္
မရွိတဲ့သေဘာထားၾကီးမႈပါ။
ဒီမွာ
ေကာင္းကင္နဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ခဲ့ရတယ္။
ေဟာ့ဒီ- - -မတုန္မလႈပ္ ေန႕ခါးခါးေတြထဲက
ငါ့စိတ္တစ္ျပင္လံုး သြက္သြက္ခါသြားေအာင္
အဲဒီ ဗဟိုမဲ့ အသံလိႈင္းေတြထဲမွာ
ဘယ္လိုဆြဲအားေတြပါလိမ့္၊
ေကာင္းကင္လင္းေအာင္ မႈန္ဖြဲ႕ေနခဲ့ပါတယ္။
ေန၀င္ခ်ိန္
ဓားသြားေပၚက အားထုတ္မႈ
ၾကယ္သီခ်င္းမ်ားရဲ႕ ကိုယ္စား
ငါဟာ ခရီးသည္ျဖစ္ခဲ့တယ္.။
အခ်စ္ဆိုသည္မွာ ခံစားမႈမ်ာ။အားလံုးျပီးဆံုးသြာေသာ
အသိကိုဘာသာျပန္ထားျခင္းသာျဖစ္ပါသည္..။
ဘ၀ေတြကို ေသဆံုးသြားေစႏိုင္သလားဆိုတာပဲ
အလင္းဆိုသည္မွာ
ဖြင့္ဆိုျခင္းအားလံု၏ ေတာက္ပမႈတစ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။
ကၽြန္ေတာ္၏ ကိုယ္ပိုင္ဖြင့္ဆိုခ်က္တစ္ရပ္တြင္ေတာ့
သူမသည္ အလင္းျဖစ္ေလသည္..။
တစ္ေလွ်ာက္လံုး ရူးခဲ့တဲ့ောင္
တစ္ခ်က္တည္းနဲ႕ ထပ္မံရႈံးနိမ့္၊
ရိုးသားမႈအခန္းထဲမွာ
အေဖာ္မဲ့စြာမူးလဲ၊
ေ၀ဒနာအတိုအစေတြကလည္း
ရင္ခြင္အနွံ႕မွာ ၀ုန္းဒိုင္းၾကဲလို႕၊
အခ်စ္ေရ-
သီခ်င္းေသတစ္ပုဒ္အတြက္
ကိုယ္ယဥ္ေက်းခဲ့ပါတယ္။ ။
ဒီေရ
အေတြးကေတြး ေထာင့္ထဲက ရုန္းထြက္လာ
အျမင္ကျမင္ကြင္းထဲမွာ ျပန္ပုန္းကြယ္
ငါ့မ်က္လံုးကိုဖြဖြမွိတ္ျပီး
မင္းနံမည္ကိုတီးတိုးရြတ္ဆိုၾကည္႕မိတဲ့အခါ
ႏွင္းမုန္တိုင္းေလးေတြသည္းတဲ့အထဲ
ပန္းေလးတစ္ပြင့္ ရွင္သန္ေနသလိုမ်ိဳးနဲ႕
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဟာလူးလြန္႕လုိ႕....။
ပထမဆံုး လူမျဖစ္ႏိုင္တဲအခါ
ဒုတိယဆိုတာ
တတိယလူနဲ႕ အတူတူပါပဲကြယ္။
လြမ္းတယ္
ဒါ---တကယ္ပဲလား။
ေကာင္းကင္က အလ်ားဆန္႕
အလြမ္းေတြ ေတာင္ပန္ျဖန္႕ရင္း
ငါဝဋ္တစ္ခုကိ တစ္ကေန စေရခဲ့ျပီ
တစ္ေန႕ တစ္ေန႕
ဒီလမ္းေတြကိုပဲ
ေကာင္စကင္နဲ႕အျပိုင္ေငးၾကည္႕
ခ်စ္သူ႕ေျခရာေလးး ရွိမလားလို႕ေလ....။
ရယ္သံဖြဖြေလးက ခပ္တိုးတိုး၀င္လာစဥ္
အိပ္မက္လြင္ျပင္ထဲက ငွက္ကေလးျပဳတ္က်
ညတစ္ညလံု
အလြမ္းေတြနဲ႕ ဖံုးသြားေပါ့။
မိုးမလင္းခင္ကတည္းကိုက
မဆိုက္ေရာက္ေသးတဲ့ ရထားတစ္စီးကို
ဘူတာအိုကေလးက လြမ္းတပံုမ်ိဳးနဲ႕
ငါ့ေခငါမိုးအုတ္ၾကြတ္နီနီအလြမ္းေတြ. . .။
ကေလးေဖးဆိုင္ေနာက္မွီေလးေပၚမွာ
ဖ်တ္ခနဲ တင္က်န္ရစ္တဲ့
မေန႕က အသံေလးကုိ
တယုတယ ေကာက္ယူသိမ္းဆည္းမိေတာ့. . .။
မိုင္ေျခာက္ဆယ္မေ၀းတဲ့ နယ္နမိတ္စီက
ငါ့ရဲ႕သထၳဳစေလးေရ- - -
အၾကည္႕တစ္ခ်က္နဲ႕တင္
တစ္ဘ၀လံုးစာ လံုေလာက္သြားတဲ့ စြဲလမ္းမႈမ်ိဳးနဲ႕
ငါက ရူးသြပ္ခဲ့တာပါ။
(ဆရာေ၀မႈးသြင္
အဆင့္ျမင့္ခ်ည္တိုင္၀ထၳဳမွ)
ကၽြန္ေတာ့္အေမနဲ႕ကၽြန္ေတာ္စကားမ်ားရာကစတင္ခဲ့တာေပါ့..။ ။
ကၽြန္ေတာ့္ကိုပတ္၀န္းက်င္ကလူေတြကထင္ျမင္ခ်က္ေပးၾကတယ္..။ ။
လူမိုက္၊လူဆိုးအစအစရွိတဲ့မေကာင္းတဲ့ထင္ျမင္ခ်က္ေတြေပးၾကတယ္...။ ။
ထိုထင္ျမင္ခ်က္ေပးသူေတြကိုေရာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕စကားမ်ားေနတဲ့လူေတြကိုေရာ..။
ကၽြန္ေတာ့္ဘက္အျမင္ကိုျပန္တင္ျပတာေပါ့...။
ကၽြန္ေတာ္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ခံစားခ်က္ဆိုတာရွိတယ္ဗ်ာ...၊ ။
လူဆိုတာကလဲ ကို႕ခံစားခ်က္ကိုေခါင္းေပၚရြက္ျပီး...
သူမ်ားခံစားခ်က္ကိုနားလည္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတက္ၾကတယ္....။
ကၽြန္ေတာ္လဲ တခါတေလကို႕ခံစားခ်က္ကိုေရွ႕တန္းၾကည္႕မိပါတယ္...။
ေလာကေပၚမွာ စတင္အသက္ရွဴခဲ့တဲ့ရာက္တဲ့ေန႕ကစျပီး
ကံဆိုတဲ့အရာဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုအႏိုင္ယူခဲ့တာ
အခုဆို၁၇ႏွစ္ျပည္႕ေတာ့မွာေပါ့...။
လူေတြကကၽြန္ေတာ္ခံစားခ်က္ကိုလစ္လွဴရႈခဲ့တာသည္းခံႏိုင္စြမ္းကၽြန္ေတာ့္မွာပါရွိတယ္.။ ။
ဒါမဲ့ကံၾကမၼာကပါလစ္လွဴရႈခဲ့တာေတာ့ကၽြန္ေတာ္မေၾကနပ္ဘူးဗ်ာ....။
ကၽြန္ေတာ့္ေနရာမွာ၀င္ၾကည္႕ေပါ့
ကၽြန္ေတာ့္ကို၁၇ႏွစ္လံုးလံုးေၾကြးေမြးေနရလို႕ဝြဋ္ခံေနရတယ္လုိ႕
မၾကာမၾကာေျပာတဲ့အေမ..။ ။
သူ႕မိသားစုနဲ႕သူကၽြန္ေတာ့္ကိုသတိမရတဲ့အေဖ..။
ေလာကမွာကၽြန္ေတာ္ခံရအခက္ဆံုးအရာေတြကေတာ့
ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့သူေတြဟာကၽြန္ေတာ့္ကိုရက္စက္ခဲ့တာကၽြန္ေတာ့္အတြက္..
၁၇ႏွစ္ျပည္႕ေတာ့ပါမယ္..။
ဒါေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္လူေတြကိုမခ်စ္မိေအာင္ေနတာအျပစ္လားဗ်ာ...။
လူတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္ဖို႕ၾကိဳးစားရတာပင္ပန္းလိုက္တာဗ်ာ..
အင္းေလမုန္းဖို႕ၾကိဳးစားတာလဲပင္ပန္းတာပဲ..
အခ်စ္ဆိုတာလည္းအတၱတစ္မ်ိဳးပဲေလ၊
အတၱဆိုတာမုန္းဖို႕လည္းမလိုသလို တက္မက္ဖို႕လည္းမလိုပါဘူး၊
အသံုးခ်ဖို႕မလိုအပ္လာတဲ့အခ်ိန္မွာအဲဒိအတၱကိုအသံုးခ်လိုက္၊
ျပီးရင္သူ႕ေနရာသူျပန္ထားလိုက္ရံုပဲေပါ့။
အဲဒိလိုမဟုတ္ဘဲ..အခ်စ္ဆိုတဲ့အတၱၾကီးကိုသြာေလရာရာ
လည္ပင္းမွာဆြဲျပီးယူသြားရင္အရူးနဲ႕တူေနမွာေပါ့.။
ကၽြန္ေတာ့္မွာကၽြန္ေတာ္လိုခ်င္တဲ့အိပ္မက္ေတြရွိတယ္....။
ကၽြန္ေတာ့္အတြကေတာ့
တခါတရံမွာအိပ္မက္ေတြဟာအလိုလိုေနရင္တန္ဖိုးၾကီးေနတက္ပါတယ္။ ။
ကၽြန္ေတာ္အသက္ရွဴေနတဲ့အဒိကအေၾကာင္းအရင္ကေတာ့
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲကနာၾကည္းမႈေတြအတြက္
ျပန္ေပးဆပ္ေစဖို႕ပါပဲ...
Nasa ကလကမၻာေပၚသြားျပီး...
လူေတြအတြက္ ေလ့လာမႈေတြျပဳလုပ္ေစတဲ့
အကာသယာဥ္မႈးတစ္ေယာက္ဆိုပါေတာ့...။
သူဆိုဘာမွမေသခ်ာတဲ့လမ္းအတြက္ သူ႕အသက္သူရင္းႏွီးျပီးလူသားေတြအတြက္ေလ့လာေနခဲ့တယ္
ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ထိုအာကာသယာဥ္မႈးက + နဲ႕ - ကြာသလိုကြာခ်ားပါတယ္...။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့လူေတြကိုကၽြန္ေတာ့္အတြက္အာကာသေပၚကိုလႊတ္ခ်င္ေနတဲ့လူမ်ိဳးပါ...။
ကဲဒါဆိုကၽြန္ေတာ့္ကိုဘယ္သူေတြကဒီစိတ္ဓါတ္ကိုေပးအပ္ခဲ့တာလဲ.......။
ကၽြန္ေတာ့္ကိုကံၾကမၼာဆိုတဲ့အရာကေပးအပ္ခဲ့တာေပါ့
.................xxxxxxxx.......................................