ကၽြန္ေတာ့္ခႏၵာကိုယ္ေပၚ သူတို႕ခုန္ဆင္းလာတုန္းက
ခပ္စိမ့္စိမ္နာၾကင္မႈေတြကို ေတြ႕ရတယ္ ။
မိုးစက္ေလးေတြလိုပါပဲ
ကၽြန္ေတာ္ အခ်ိန္တန္ရင္ အေငြ႕ျပန္မယ္ ျပန္ရြာခ်မယ္။
တိမ္ေလးလို ေပါ့ေပါ့ပါးပါးလြင့္ျပန္ေနမယ္။
ျမစ္ေတြေခ်ာင္းေတြမွာ ညစ္ၾကယ္ၾကယ္နဲ႕ စီးဆင္းေနမယ္။
ပင္လည္တစ္ခုလို လႈိင္းေလေတြနဲ႕ တည္ျငိမ္ေနမယ္။
တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က အျဖဴေရာင္ဆိုတာထက္
မိုးစက္ေတြလိုအၾကည္ေရာင္ပါ
ကၽြန္ေတာ့္ ပတ္၀န္းက်င္က ပဲ
ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်ယ္သခဲ့တာ .....။
လူတစ္ခ်ိဳ႕အေပၚ ခပ္စိမ့္စိမ့္ရြာခ်ဖူးယံုက လြဲလို႕
ဒီထက္မပုိခဲ့ပါဘူး။
မိုးစက္ပြင့္ေလးရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္စာမ်က္ႏွာက
အျဖဴေရာင္ေတြနဲ႕
ေဟာင္းႏြမ္းေနခဲ့တာ...။
Posted by
AungMyintMyat
Comments (0)
Posted by
AungMyintMyat
Comments (0)
အခ်စ္ဆိုတာ နာမ္ပုဒ္တစ္ခုလား
ဒါမွမဟုတ္ၾကိယာတစ္ခုလား
အခ်စ္ဆိုတဲ့ စကားလံုးနဲ႕သင့္ေတာ္တဲ့၀ါၾက ကို
ကၽြန္ေတာ့္ ဒိုင္ယာရီထဲမွာရွာမေတြ႕ခဲ့ဘူး။
ဒီလိုနဲ႕ သူမကိုကၽြန္ေတာ္ဆံုးရႈံးခဲ့တာ။
သူမကိုဆံုးရံႈးခဲ့ျပီး ေန႕ရက္ေတြမွာ
အခ်စ္ဆိုတာ ကိုသေဘာေပါက္လာခဲ့တယ္
ဘ၀မွာ တစ္သက္လံုးမွာမွ တစ္ၾကိမ္ပဲ
လုပ္ရံုလုပ္ခဲ့တဲ့အရာတစ္ခုပါ....။
သူမကို ဆံုးရႈံးျပီး ေနာက္ပိုင္း
ကၽြန္ေတာ့္ ဒိုင္ယာရီထဲမွာ
အခ်စ္ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို
ပုဒ္မ အျပည္႕ခ်ခဲ့တယ္။
ကိုယ္ပိုင္ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ေတြနဲ႕
အခ်စ္က ျပည္႕စံုေနလိုက္တာ။
ခ်စ္သူေရးသားခဲ့တဲ့ ေနစြဲေတြကို
တိုးတိုးေလး တမ္းတ
ဂစ္တာေလးနဲ႕
"အျမန္လာပါ ....အိပ္မက္ေလးေရ...."
လို႕ ညဥ္းမိတုန္း တစ္ခါတုန္းက
အေၾကာင္းေတြ ေခါင္းထဲေရာက္လာတယ္
ဟုတ္တယ္ ကၽြန္ေတာ့္အတိတ္ေတြက
တစ္ခါတုန္းက လို႕ ေခါင္းစဥ္တက္ေလာက္ေအာင္
ကိုေဟာင္းႏြမ္းသြားခဲ့ျပီ။
အေရာင္မွိန္ခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ေတြနဲ႕ေပါ့။
Posted by
AungMyintMyat
Comments (1)
အခုခ်ိန္ထိကိုယ့္စိတ္နဲ႕ႏႈိင္းေနၾကတုန္း
ေတာက္ ... ရိုင္းလိုက္ၾကတယ္လူေတြ
ေနာက္တစ္ခါ လာေစာ္ကားရင္
တန္ရာတန္ေၾကးထက္
ပိုေပးဆပ္ရလိမ့္ဆိုတာ
ခင္ဗ်ားတို႕ ေခါင္းထဲထည္႕ထား။
Posted by
AungMyintMyat
Comments (0)
ပစၥဳပၸန္ အေၾကာင္းခ်ေရးဖို႕ၾကိဳးစားေတာ့
အရႈံးခ်ည္းပဲထပ္ေနတယ္...။
ေလာေလာလတ္လတ္Blade ဓါး၀ယ္ဖို႕ပိုက္ဆံမရွိလို႕
ရွည္ထြက္ေနတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးနဲ႕ပါးသိုင္းေမႊးပါးပါးရယ္
မေလွ်ာ္ျဖစ္ပဲပံုေနတဲ့အ၀တ္ေတြရယ္
အဂၤေတေအးစက္စက္ေပၚမွာအိပ္ရမဲ့ညေတြ။
ပါပီလြန္ေရ လဒေလာက္ေတာ့ငွက္တိုင္းလွတယ္ေျပာပါဦးလား။
ဘ၀ဆိုတာ နားလည္ဖို႕ျဖစ္ႏိုင္တဲ့အရာတစ္ခုမ်ားျဖစ္ေနမလားလို႕
အဓိပၸါယ္ထိုင္ျပန္ေနခဲ့တာ တစ္ဘ၀စာနာသြားတယ္..
နာမည္ကသာ "ဘ၀" ဘယ္နားက ၀ မွန္းမသိဘူး
ေလာေလာဆယ္ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ဗိုက္စာေနတာ...။
တစ္ေန႕ေန႕တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ တခုခုျဖစ္တည္ခြင့္အျပင္
ဘ၀မွာ ေရေရရာရာရာ မေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္ေတာ့ဘူး
တစ္ေန႕ေန႕ေတာ့ တစ္ခုခုျဖစ္မွာပါ
ဟုတ္တယ္ေလ တစ္ေနေန႕ေတာင္မဟုတ္ဘူး
အခုလဲ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုျဖစ္ေနတာပဲ။
ပိုက္ဆံအိပ္ထဲက ခ်လြင္ခ်လြင္ အသံၾကားရထဲက ဘတ္ေစ့အခ်ိဳ႕ရွိေနျပီ
ျမန္မာျပည္က ခပ္ေပါေပါ စီးကရက္က ဒီမွာေတာ့ အေတာ္တန္ဖိုးရွိတယ္
ကၽြန္ေတာ့္အဆုတ္ထဲမွာ နီကိုဒင္းေတြလိႈင္လို႕။
အျမဲရွိေနတာမရွိျခင္းေတြပဲ(တဲ့)ဟုတ္လား .....
အဲဒိမရွိျခင္းေတြရွိေနတဲ့ေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္က အျမဲရွိေနရတာလဲ
ေျဖပါ ေျဖစမ္းပါ ကၽြန္ေတာ္ဘာလို႕ရွိေနရတာလဲ။
ေခါင္းရင္းမွာ အလံုး၂၀ေလာက္ေသာက္မွ
အဆင္ေျပမဲ့ အိပ္ေဆးတစ္ခ်ိဳ႕ရွိေနတယ္
ဒီေလာက္အေအးဒဏ္မွာ
ဒီေဆးလံုးေလးေတြမွမကယ္ရင္
ကၽြန္ေတာ္ ေအးခဲေနေလာက္ျပီ...။
ေသျခင္းတရားက ပင္ပန္းတယ္ပဲထားဦး
လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ေသမင္းလက္ထဲက
Joker တခ်ပ္က အရာရာေမ့ေလွ်ာ့ခြင့္ေလ
ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆို အၾကိမ္တစ္ရာေလာက္
ေသလိုက္ခ်င္တယ္
ဟုတ္တယ္
တစ္ၾကိမ္ထဲနဲ႕ေတာ့ ေနာက္ေၾကာက
ဓါးဒဏ္ရာေတြကို ေမ့လို႕ရဦးမွာမဟုတ္ဘူး...။
ဒီတစ္ခါ အနာဂါတ္အေၾကာင္း လာေျပာရင္
-ီးပဲလို႕ဆဲလႊတ္မိဖို႕မ်ားေနျပီ
အခြင့္အေရးဆိုတဲ့စကားလာမေျပာနဲ႕
အဲ့ဒိဘ၀အာမခံခ်က္ဆိုတာေတြနဲ႕ လာမျမဴဆြယ္နဲ႕
ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ေရးေနတာ ခါးကဓါးဒဏ္ရာကိုင္မိတိုင္း
အယံုမလြယ္နဲ႕ေျပာေနသလိုပဲ
တစစ္စစ္နာတယ္....။
ကမၻာေပၚမွာေအးစက္မႈက ဒီေလာက္ရက္စက္မွန္းမသိခဲ့ဘူး
ဒါေတာင္ေခါင္းမာျပီးမျခံဳဳတဲ့ အျဖဴေရာင္ေစာင္ကို
မ်က္စျပစ္ျပေနေသးတယ္
ေက်းဇူးျပဳျပီး ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ
ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵ မထားပါနဲ႕လား...။
ကတီပါဖိနပ္ကေတာ့ အခုထိစီးေနတုန္းပဲ
ေရႊထီးသာမေဆာင္းျဖစ္ေတာ့တာ
ဘ၀ထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္
နားရြက္ေလး ကိုလံုဖို႕ေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္
ၾကိဳးစားေနရတာ...။
ဒဏ္ရာေတြေၾကာင့္ ေသြးပူေနလို႕ေတာ္ေသးတယ္
ၾကာလာရင္ ကၽြန္ေတာ္ေသြးေတြခဲသြားေတာ့မယ္
အားလံုးကို "မုန္း"တယ္လို႕ေအာ္မိေတာ့မလို႕
ေတာ္ေသးတယ္ ကၽြန္ေတာ့္အမုန္းက
အဲ့ဒိထက္ျပင္းထန္ လို႕စိတ္ထဲမွာ ေႏြးေနတာ။
ေအးခဲေနတဲ့အရပ္ေဒသ တစ္ခုထဲေသာေႏြးေထြးမႈေတြကို
ႏွလံုးသားထဲျမိဳခ်လိုက္တယ္
ဘ၀မွာ ဒီလိုနဲ႕ပဲ ကၽြန္ေတာ္အဆင္ေျပေနတာ။
Posted by
AungMyintMyat
Comments (0)
အရင္လိုပါပဲလို႕ သံျပိဳင္ေအာ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အေတာ့ကိုမူးေနျပီ။
ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ မူးေနေလာက္ျပီ။
လက္ထဲက Guitar က Chords ေတြကို ဘယ္လိုလိုက္ေျပာင္းေနမွန္းေတာင္မသိေတာ့ဘူး။
ေဘးကသူငယ္ခ်င္းက ေအာင္ျမင့္ျမတ္ခ်ကြာ ဆို အျဖဴေရာင္ အရည္တစ္ခ်ိဳ႕ထပ္ထည္႕ေပးတာမွတ္မိတယ္။
"ဒီေနရာကမင္းသိတဲ့ အတိုင္းပဲ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးရက္ရက္စက္စက္ေအးစက္ေနတာ မင္းရင္ဘတ္ထဲကို
ေႏြးေထြးတဲ့ ဒီအရက္ပဲ၀င္ႏိုင္တယ္" လို႕ေျပာမွ ပတ္၀န္းက်င္ရင္ ေအးစက္မႈဒဏ္ကိုသတိထားမိတယ္
ေနာက္ျပီး တစ္ၾကိဳက္ေမာ့ခ်လိုက္တယ္။
"ကဲကဲ ေနာက္တစ္ပုဒ္"လို႕ တစ္ေယာက္က ထေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က
ကိုယ့္ဟာကိုမွန္မယ္ထင္တဲ့D key ေလးနဲ႕ ထူးအယ္လင္းနဲ႕ မီးမီးခဲ ဆိုထားတဲ့ "မင္း" ကို
Intro အလံုးေလးေတြ စတီးလိုက္တယ္။
"ကမၻာေလာကၾကီးခဏရပ္တံ့သြားသလိုပဲ ငါထင္တယ္ မင္းနဲ႕ဆံုတိုင္းကြယ္" ဆိုတဲ့စာသားကို စဆိုလိုက္ေတာ့
သူငယ္ခ်င္းေတြက စိတ္မေကာင္းသလိုၾကည္႕တယ္ ျပီးေတာ့လိုက္မဆိုၾကဘူး။
Chours ပိုဒ္မွာ မင္းဆိုတာ "မီး" ဆိုျပီးအစားထိုးဆိုဆိုေနလို႕ မင္းရူးေနျပီလို႕ သူတို႕ေျပာဘူးၾကတာကိုး။
"ေသခ်ာတယ္ ငါ့ရဲ႕အသက္ဟာ မင္းပဲ"လို႕သီခ်င္းကိုဆံုးခ်ိန္မွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ပုခံုးကိုလာ ကိုင္ျပီး။
"သားၾကီး ငါစိတ္မေကာင္းပါဘူးကြာ"လို႕ေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္"၀မ္းသာမိေသးတယ္"
ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေရာက္ေနတဲ့ အရပ္ကေန သူ႕ စီကို မိသားစု ဘ၀တစ္ခု ေႏြးေထြးမႈတစ္ခု ကို ေမွ်ာ္လင့္ျပီးထြက္သြားခ့ဲတာ
လြန္ခဲ့တဲ့ ရွစ္လေလာက္ကေပါ့။ အခုလိုျပန္လာျဖစ္လိမ့္မယ္လို ၾကိဳမေတြးထားလို႕ အျပီးႏႈတ္ဆက္ခဲ့တဲ့ အကိုလိုကၽြန္ေတာ့္အေပၚေကာင္းတဲ့
သူငယ္ခ်င္းက "မင္းေၾကာင့္ ငါတို႕ဘယ္ေလာက္ရင္နာခဲ့ရလဲ"လို႕ေျပာတုန္းက အင္မတန္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။
"ဘာျဖစ္ျဖစ္ျပန္ေတြ႕တာ၀မ္းသာတယ္"လို႕ေျပာျပီး ေပြ႕ဖတ္လိုက္ေတာ့မွ ေအးစက္စက္အရပ္ေဒသက ေႏြးေထြးမႈကို ရွားရွားပါပါးရွာေတြ႕ခဲ့ရတာ။
ေကာင္မေလးေရ မင္းတို႕ရဲ႕ ခပ္ပူပူ အရပ္ေဒသ က မင္းေျပာခဲ့တဲ့ အခ်စ္ေတြက နားလည္မႈ ဆိုတာ တည္ေဆာက္ဖို႕မွမျဖစ္ႏိုင္ခဲ့ၾကပဲ။
ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း အျဖဴေရေတြကို တလွည္႕ ေရကိုတလွည္႕ ေသာက္ျပီး ပဲၾကမ္းတစ္ေစ့ႏွစ္ေစ့၀ါးျပီးေတာ့ခြဲသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္းေျပာေတာ့ ေျပာမိေသးတယ္"ဘယ္လိုမွ မထင္ထားတဲ့ခြဲခြာမႈေတြနဲ႕ ငါတို႕ခြဲခြာခဲ့ရတယ္ ေဟာအခု ဘယ္လိုမွ မထင္နဲ႕ ဆံုစည္းမႈေတြနဲ႕ ျပန္ဆံုၾကတယ္
တစ္ေန႕ျပန္ဆံုရမယ္"ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ျပန္ျပည္႕လာေတာ့အားလံုး ၀မ္းနည္းတာ နည္းနည္းေလ်ာ့သြားၾကတယ္။
အဲ့ဒိစကားကိုလက္လြတ္စပယ္ေျပာျပီးေတာ့ အရက္ခြက္ကို ေမာ့ခ်လိုက္ေတာ့မွ စိတ္ထဲ ထင့္ကနဲျဖစ္သြားတယ္။
"ေကာင္မေလးေရ မင္းနဲ႕အေတာ္ေ၀းကြာသြားၾကျပီ" အလင္းေမွ်ာ္စင္ထဲကလို ေမွ်ာ္ခဲ့သလို မိုင္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေ၀းကြာတဲ့ ေန ကေနေတာင္ ေနေရာင္ျခည္ ေရာက္ေနႏိုင္တာပဲ ဆိုတဲ့ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ေျပာက္သြားျပီကြာ.။ ဒီေနေရာင္ကို ကမၻာကေတာင္ အခ်ိန္အပိုင္းအျခားနဲ႕သာ ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ရတာ
မဟုတ္လား။ တစ္ဖက္လင္းဖို႕ တစ္ဖက္က ေမွာင္ေပးခဲ့ရတာခ်ည္းပဲေလ။ ငါကေလာဘၾကီးျပီး ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ခဲ့တာ....။
ငါဆိုတဲ့ေကာင္က အလင္းတိုးမေပါက္ေမွာင္တာေလ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အလင္းဆိုတာ ကို မ်က္စိၾကိမ္းစြာခံစားခြင့္ရတဲ့တာအတြက္ေပါ့။
အခုေတာ့ ငါ့အရင္ဘ၀ အရင္ေနရာမွာငါ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးအသက္ရွင္ဖို႕ အဆင္ေျပျပီ...။မင္းကေတာ့ ေမ့ေလ်ာ့ဖို႕ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနပါျပီေလ။
အခ်ိန္အခါမဟုတ္တဲ့ရြာခ်တဲ့မိုးေၾကာင့္ နည္းနည္းလန္႕သြားေသးတယ္ ေနာက္ေတာ့ဒီေနရာမွာထူးဆန္းတဲ့ကိစၥမဟုတ္ေတာ့စိတ္ထဲကျပံဳးလိုက္မိေသးတယ္။
ေနာက္တစ္ပုဒ္ကေတာ့ F Chord ေလးကိုကိုင္ျပီး "မိုးစက္ေတြနဲ႕ ေလနဲ႕ေရာျပီးအေျပးႏွင္လို႕ရြာေလတိုင္း...."ဆိုျပီးIntro ေလးေအာ္လိုက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအကုန္တူတူလိုက္ဆိုၾက ေနာက္Guitarတစ္လက္နဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ၀င္တီးနဲ႕ကၽြန္ေတာ္တို႕ ပြဲေလးကစိုစိုေျပေျပေလးျပန္ျဖစ္သြားပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခြက္ျပီး ေနာက္တစ္ခြက္ ေနာက္တစ္ခြက္နဲ႕ အေတာ္မူးလာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ေခါင္းမိုးကယိုေနတဲ့ ေရကိုေတာင္ဂရုမဆိုက္အားေတာ့ဘူး ထိုးအိပ္ဖို႕ျပင္ၾကေတာ့ သူခ်ံဳေနတဲ့ေစာင္ေလး လာျခံဳေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းစီကေန အေတာ္ေႏြးေႏြး ခံစားခ်က္မ်ိဳးရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့ပါတယ္ ။ "သူငယ္ခ်င္းမင္းျခံဳအိပ္ပါကြာ"လို႕ ျပန္ေပးလိုက္ေတာ့ သူကတို႕က အကုန္တူတူျခံဳအိပ္ၾကမယ္ ေျပာေတာ့မွအကုန္သေဘာတူၾကတယ္။ အဲ့အခ်ိန္ အကိုတစ္ေယာက္္က "မင္းေစာင္အားလံုးထက္ေႏြးမဲ့ေစာင္ေလး ရွိတယ္ေလကြာ" လုိ႕ေျပာျပီး ကၽြန္ေတာ့္ပစၥည္းထည္႕တဲ့အိပ္ကိုေမးေငါ့ျပေတာ့ "ကၽြန္ေတာ္ဒီေစာင္ကိုျခံဳေတာ့အိပ္မွာပါ ဘယ္ေတာ့လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေအာင္ျမင္တဲ့ေန႕"လို႕ေျပာေတာ့ အံ့ၾသသလိုၾကည္႕ေနတယ္ ေနာက္ေတာ့မွ "အဲ့ဒါ သူမကိုေမ့သြားမဲ့ေန႕ေပါ့အကိုရာ" လို႕ေျပာေတာ့ "ေဆာရီးညီေလးရာ"ဆိုျပီးျပန္ေျပာတယ္ ေနာက္တယ္တူတူအိပ္ယာ ၀င္ျဖစ္ၾကတယ္။ မိုးစက္ေတြနဲ႕အတူ အလြမ္းေတြကလဲ တဖြဲဖြဲ။
တစ္စံုတစ္ရာကိုနားလည္ဖို႕အဆင္သင့္မျဖစ္ခင္
ငါတို႕က ေမ့ေလ်ာ့ဖို႕ျပင္ဆင္ခဲ့တာေနာ္...။
ခ်စ္သူေရးေပးခဲ့တဲ့ ဘ၀ေန႕စြဲတစ္ခ်ိဳ႕ကို
ေဆးေရာင္မွိန္မွိန္နဲ႕ ျပန္ေတြ႕ခဲ့ခ်ိန္
သူ႕ေပးခဲ့တဲ့ခြန္အားနဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္စြာတက္ခဲ့ဖူးတဲ့
ေတာင္ထိပ္မွာ အသံကုန္ေအာ္ျပစ္လိုက္တယ္
အလြမ္းေတြအေၾကာင္းေပါ့။
ေနာက္ဆံုးမွာ၀န္ခံျခင္း
ကၽြန္ေတာ္ဒီလိုစာမ်ိဳးေတြ မေရးျဖစ္ေအာင္ထိမ္းသိမ္းသည္႕ၾကားက မရည္ရြယ္ပဲေရးမိသြားတယ္။အမွန္အတိုင္း၀န္ခံရလွ်င္ ဒီအလြမ္းေတြက ကၽြန္ေတာ့္ အက္ကြဲသံေတြပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီစာထဲတြင္ပါ၀င္ေသာ သက္ဆိုင္သူအား မည္သို႕မည္ပံုမွ် စိတ္အေႏွာက္အရွက္ေပးလိုျခင္း၊ အေၾကာင္းၾကားလိုျခင္းမရွိေၾကာင္း
မိမိကုိယ္ကို ယံုၾကည္သျဖင့္ လိပ္ျပာသန္႕စြာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္blog တြင္ေရးသားလိုက္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္က ခ်စ္ျခင္းတရား၏ ပါ၀င္ပစၥည္းမ်ားအနက္မွ အလြမ္းမ်ား အေၾကာင္းအား ေအာက္သက္ေၾကစြာ ဖတ္ရႈခဲ့သူတစ္ဦးပါ...။
Posted by
AungMyintMyat
Comments (0)
[၁]
ကၽြန္ေတာ္မွာ အေရာင္မွိန္ခဲ့တဲ့အိပ္မက္တစ္ခ်ိဳ႕ရွိတယ္....။
အဲ့ဒါကိုကၽြန္ေတာ္ယူျပီး အခမ္းအနားတစ္ခုျပင္ဆင္လိုက္တယ္
ေနာက္ျပီးအခမ္းအနားေခါင္းစဥ္းမွာ အိပ္မက္မ်ား၏ဇာပနလို႕ေပးလိုက္တယ္။
အဲ့ဒိအခမ္းအနားမွာ ကၽြန္ေတာ္နာနာက်င္က်င္ငိုေကၽြးေနခဲ့တာကိုု ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ရတယ္။
[၂]
ရာသီဥတုခပ္အံု႕အံု႕မႈိင္းကို အရမ္းၾကိဳက္တက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္က ေတာက္ပခြင့္ဆံုးရႈံးခဲ့လို႕
ငိုေကၽြးေနတဲ့ကၽြန္ေတာ့္ကို ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ဘယ္ေလာက္၀မ္းနည္းသြားတယ္မွတ္လဲ။
တကယ္ပါ ကၽြန္ေတာ္မသိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္တစ္ျခားတစ္ဖတ္ကို ကၽြန္ေတာ္ေရာက္သြားခဲ့တာ။
[၃]
ဘ၀ဆိုတာ ကိန္းဂဏန္းတစ္ခု ထားပါေတာ့....။ အတိတ္တုန္းက ရခဲ့ဘူးတဲ့ ၁မွ၉ အတြင္းက
တန္ဖိုးတစ္ခ်ိဳ႕ပါမယ္ ေနာက္ျပီး ခဏခဏတြင္းဆံုးၾကတက္တဲ့ သုည ေတြအေၾကာင္းပါမယ္
ေနာက္ျပီး အေနာက္မွာေနလို႕မရတဲ့ သုညတစ္လံုးရဲ႕ ရာဇ၀င္ပါမယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ဘ၀က အလိုလို
ျပည္႕စံုသြားတယ္။
[၄]
အမုန္းေတြကိုေတြ႕ေတာ့ ခါးထဲက တစစ္စစ္နဲ႕နာလာတယ္ ။
ေနာက္ေၾကာကို ဓါးခ်က္ေတြ၀င္လာေတာ့မွ သစၥာေဖာက္ခံရမွန္းသိခဲ့တာ
လံုး၀အျဖဴထည္ မဟုတ္ခဲ့ေတာင္ အတန္အသင့္ ရိုးသားခဲ့တာပါ....။
[၅]
ငယ္ငယ္က အေမဆိုျပတဲ့ မွားတဲ့ဘက္ကသီခ်င္းနဲ႕ ဘ၀ကိုသာယာျပစ္လိုက္တယ္
ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ (သို႕မဟုတ္) ဗလာ။
[၆]
အခန္းဆက္၀တၳဳေတြေခါင္းထဲေရာက္လာေတာ့ ဒုကၡေတြနဲ႕သာယာခဲ့ဘူးတဲ့အိမ္ေလးသတိရတယ္။
အလြမ္းေတြအေၾကာင္း ေနာက္ေၾကာင္းျပန္တုန္းက သစၥာေဖာက္ခန္းမပါခဲ့ပါလား...။
[၇]
အရင္တစ္ခါ အရင္ေနရာမွာ ဟုတ္တယ္ေသခ်ာတယ္ ဒါ ဒီဂ်ာဗူး မဟုတ္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ အခုမွေတာင္တစ္ခုရဲ႕ ထိပ္ကေန ေကာင္းကင္ကို အၾကယ္ဆံုးၾကည္႕ခြင့္ရတာ။
[၈]
ငယ္ငယ္တုန္းက သက္တံဆိုတာကို အသဲအမဲလိုက္ရွာဘူးတယ္....
အရြယ္ေရာက္လာခ်ိန္မွာေတြ႕လိုက္ရတာ သူဟာလဲခပ္မွိန္မွိန္ရွိေနတက္တာပဲေလ
သက္တံ့ကိုကၽြန္ေတာ္ အခုအခ်ိန္ထိ ထြန္းထြန္းလင္းလင္း မေတြ႕ဘူးတာလဲျဖစ္ႏိုင္တာေပါ့။
[၉]
ပ်ံသန္းသြားတဲ့ငွက္ကေလးကိုလွမ္းေတြ႕ေတာ့ သနားတယ္
သူ႕မွာ အျမင့္ပ်ံေနႏိုင္ေပမဲ့ ေအာက္က အႏၱရာယ္ကိုေၾကာက္ေနရတာေလ။
အဲ့ဒါပဲ ကၽြန္ေတာ္က ပံုျပင္ထဲကစပ်စ္သီးခူးတဲ့ထဲက ေျမေခြးကိုေလွာင္တုန္းက
ကိုယ့္ကိုကိုမျမင္ေသးဘူး။
[၁၀]
မီးေရာင္ခပ္မွိန္မွိန္နဲ႕ဒိုင္ယာရီခ်ေရးမယ္ တစ္ေန႕ေန႕ျဖစ္ခြင့္ဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္စာသားေလး
တစ္စြန္းတစ္စပါလာမယ္ဆိုရင္ အဲ့ဒါအမွန္တရားျဖစ္ႏိုင္တယ္။
ဘ၀ဆိုတာ ဇတ္သိမ္းေျပးၾကည္႕ရင္ သိပ္ထူးထူးဆန္းဆန္းတစ္ခုမွမရွိပါဘူးကြယ္။
အမွန္းတစ္ရားေတြသာ ရိုက္မယ္ဆိုရင္ ဇတ္သိမ္းခန္းမွာ
ဇတ္ေကာင္အကုန္ကို ဒါရိုက္တာေတြ စာေရးဆရာေတြ သတ္ျပစ္ဖို႕လိုလာျပီ
Happy Ending ဆိုတာက ဘယ္နားမွာမွရွာမေတြ႕တာခက္တယ္။
[၁၁]
Facebook က Life Box ကိုဖြင့္လိုက္တယ္ ဘာေလးမ်ားထြက္လားမလဲလို႕.....
ဘ၀ကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ဖြင့္လိုက္တယ္ တစ္ခုခုထြက္လာမယ္မွတ္တာ
ေနာက္ဆံုးေတာ့ကၽြန္ေတာ္ ျပာ.......။
[၁၂]
ဒီလိုရွိတယ္ ေသခ်င္းတရားမွာ ကိုယ္ပိုင္စီရင္ခြင့္ မရွိမရွိျငင္းခံုၾကမယ္ဆိုပါစို႕
အစြဲေတြမပါဘူးဆိုရင္ ရွိတယ္လို႕ေျပာႏိုင္တယ္....
ေနာက္ဘ၀ဆိုတာရွိမယ္ပဲထားပါဦး ေသျခင္းတရားမွာ အရသာအရွိဆံုးက
အရာရာေမ့သြားျခင္းေလ။
[၁၃]
ရယ္သံခပ္ၾကယ္ၾကယ္နဲ႕ မီးေရာင္ခပ္မွိန္မွိန္ေလးေအာက္မွာ သာယာမႈတစ္ခ်ိဳ႕ရွိတယ္။
အတူေ၀မွ်ေသာက္သံုးခဲ့တဲ့ အေပါစား အရက္ေတြအတြက္ ကဲ ေနာက္တစ္ခြက္ဒီမွာ။
Cheers!
Posted by
AungMyintMyat
Comments (0)
အနာဂါတစ္ခုလံုး ေမွာင္မည္းေနတယ္
ဦးတည္ရာမဲ့စြာေခါင္းငိုက္စိုက္
အရႈံးေတြက ကမၻာေပၚမွာသစၥာအရွိဆံုး
ေတးသြားတစ္ပုဒ္ သံစဥ္ေတြကေတာ့
ဘ၀နဲ႕ခ်ည္ကာလွပခြင့္ရခဲ့ပါတယ္.။
တစ္ခ်ိန္က ထိုင္းထိုင္းမႈိင္းမိႈင္းျမင္ကြင္း ေတြ
ရင္ထဲေရာက္လာတယ္ . . .
ကၽြန္ေတာ့္အႏုပညာ ကဗ်ာ.............
ေအာ္တခ်ိဳ႕နဲ႕အတူ ကၽြန္ေတာ္တြင္းထဲကို
အဆံုးအထိၾကသြားတယ္....။
ဧဒင္ဥယာဥ္ရဲ႕ေထာင့္တစ္ေနရာမွာ
ကၽြန္ေတာ္ၾကိမ္စာသင့္ခဲ့ ခ်ိန္ကို
ျပန္လည္ေမွ်ာ္ၾကည္႕မိတယ္...။
ေျမြဆိုး ဆိုေသာသူထက္
ဘုရားသခင္ ဆိုသူ၏
မခြင့္လႊတ္တက္ေသာ
စိတ္ကို သိသာထင္ရွားလာပါတယ္။
အို... အသင္ထာ၀ရဘုရားသခင္
အသင့္အား ကၽြႏ္ုပ္ လြန္စြာ မုန္းတီးမိပါသည္။
လူတစ္ေယာက္၏ အခ်စ္အေၾကာင္းမွာ
ရယူခ်င္းျဖစ္ျဖစ္၊ ေပးဆပ္ခ်င္းျဖစ္ျဖစ္
ကိုယ္ပိုင္ခံယူခြင့္ဟု ကၽြန္ေတာ္သတ္မွတ္သည္
ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသား အတြင္းမွ
သံစဥ္လွလွေလးနွင့္ အလြမ္းတစ္ခ်ိဳ႕ ထြက္ၾကလာသည္
ထိုအရာသည္ အခ်စ္....
ကၽြန္ေတာ္ဖန္တီးခဲ့ေသာ အခ်စ္ျဖင့္
ကၽြန္ေတာ့္ျမိဳ႕ေတာ္ကို တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္...။
သစၥာတရားကို ေစာင့္ေသာနတ္၏ ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္မွာ
ျပစ္ခ်က္တစ္ခုေတြ႕မိ၏
ထိုအရာကား
သိပ္မၾကီးမားေခ်...
တသက္စာ သစၥာမဲ့ခဲ့ခ်င္းသာ...။
သူမကို လြမ္းမိေသာ အလြမ္းတစ္ခ်ိဳ႕ျဖင့္
ကဗ်ာ တစ္ခ်ိဳ႕အား ရွင္သန္ေစခဲ့သည္
'မင္းနားမလည္ႏိုင္ပါဘူး....
နားလည္ခဲ့ရင္လဲ အဲ့ဒါအခ်စ္မဟုတ္ဘူး....။'
ကၽြန္ေတာ္က အလြမ္းမ်ားကို ၾကြမ္းက်င္စြာ
ထုတ္လုပ္ခဲ့သည္...။
ထုိအလြမ္းမ်ား သည္ ဘ၀တစ္ခု တည္ေဆာင္ရန္
လြန္စြာ လွပဆန္းသစ္ခဲ့ပါသည္...။
Posted by
AungMyintMyat
Comments (1)
သတိရခ်င္းေတြ ခ်ေရးတုန္းက သူမရွာေဖြမေတြ႕ရွိခဲ့ေသာ ကၽြန္ေတာ္၏ခ်စ္ျခင္းအေၾကာင္း တစ္စြန္းတစ္စပါလာႏိုင္တယ္
မွန္ေသာတရားပါလို႕ ေျပာျပီးမွားေနတဲ့သီအိုရီတစ္ခု ပါလို႕မိမိကိုယ္ကို နာမည္ေပးတုန္းက ခေရပန္းေတြေၾကြတဲ့လမ္းေလး
ကၽြန္ေတာ္လြမ္းေနမိတယ္...။ တစ္ခုပဲ အဲ့ဒိလမ္းမွာ ကၽြန္ေတာ္သူမနဲ႕ မေလွ်ာက္ျဖစ္ခဲ့ၾကဘူး။
ကဲထားပါေလ ... အရႈံးဆိုတာလဲမရွိဘူး အႏိုင္ဆိုတာလဲမပါတဲ့ အရာတစ္ခုလို႕ပဲထင္ပါတယ္...။
အမွန္ကေလာကၾကီးက မွ်ေျခမွာရွိေနသင့္တာ..။
ကၽြန္ေတာ္သူမကို ခ်စ္ခဲ့တဲ့အခ်စ္မွာပါကာသနေတြမပါဘူး အေရာင္ေတြမပါဘူး တစ္ခုခုေတာ့ပါခဲ့မယ္
အနႏၱလို႕ေျပာထြက္ေလာက္ေအာင္လဲ သတၱိမရွိေသးဘူး....။
ေလေပၚမွာပ်ံ၀ဲေနတဲ့စြန္ေလးကိုၾကည္႕ရင္းလြမ္းတယ္။Idream application ထဲက ပင္လည္ေအာ္သံကိုခံစားျပီးလြမ္းတယ္။
အဲ့ အညိဳေရာင္သံေလးေတြၾကားတိုင္းလြမ္းတယ္။ ဒီေလာက္ပဲ ဒါဆို အလြမ္းေနာက္ခံပန္းခ်ီကား စဆြဲဖို႕ ကုန္ၾကမ္းလံုေလာက္သြားျပီ...။
"မင္းမွီခဲ့ငါ့ရဲ႕ ဘယ္ဘက္ ပုခံုးေလးကို ကိုင္ျပီး ရင္ထဲကတသက္လံုးေအာင့္ေနေတာ့မယ္"အဲလိုစာမ်ိဳးနဲ႕ လြမ္းေနတာမ်ိဳးေတာ့မဟုတ္ဘူး။
အစိမ္းေရာင္မ်က္ခင္းေလးေတြပါမယ္။သဲေတြ၀င္ေနတဲ့ ေဘာင္းဘီတစ္ထည္ပါတယ္ ။ ဟုတ္တယ္ အဲ့ဒိေလာက္ပဲ။
ေနာက္ခံအေရာင္ကို အညိဳေရာင္ေလးသံုးထားတယ္ အလြမ္းနဲ႕တူတဲ့မိုးေရစက္ေတြ တျဖည္းျဖည္းၾကေနတယ္။
ဟုတ္တယ္ ကၽြန္ေတာ့္ပန္းခ်ီကားက အသက္၀င္ေနတယ္ အတိတ္ရဲ႕ ပံ့ပိုးမႈနဲ႕....။
ပင္လည္ၾကီးကို လြမ္းမိတယ္ သဲေတြကို လက္ထဲစုပ္မိတယ္ အဲတစ္ခုပဲ အာရွနဂါးကားေပၚက ထိုင္ခံုေလး ....
ဟုတ္တယ္ အဲ့ဒါေလးလဲပါသင့္တယ္...။ ဟုတ္ျပီ ေနာက္ျပီးေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြအေၾကာင္းပါမယ္...။
ဒီေလာက္ဆိုပန္းခ်ီကားေလးကျပည္႕စံုေနျပီ...။ ဒီပန္ခ်ီကားေလးကို အခန္းထဲမွာခ်ိတ္ထားမယ္ တစ္ဦးပိုင္အေနအထားမ်ိဳးနဲ႕
နည္းနည္းေလာဘၾကီးလိုက္မယ္ ရေနျပီျပီးျပည္႕စံုသြားျပီ။
ဂစ္တာတစ္လက္ရယ္ ၀ီစကီတစ္ခြက္ရယ္(Label ေတာ့ျဖစ္ပေစေပါ့ အေရာင္ကအေရးမၾကီးဘူး)။ အတိတ္ေတြနဲ႕ လံုေလာက္သြားျပီ
အလြမ္းဆိုတာမ်ိဳးကလဲ ၀ီစကီတစ္ခြက္လိုမ်ိဳးပဲ အ၀င္ေတာ့ဆိုးသေယာင္ရွိေပမဲ့ ခံစားတက္တဲ့လူနဲ႕သာဆိုင္သည္ဟုထင္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အလြမ္းေတြကို ကၽြမ္းက်င္စြာျပဳလုပ္တက္သူတစ္ေယာက္ပဲေလ...။ တကယ္ပါ အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာ၏ ပါ၀င္ပစၥည္းမ်ားထဲမွာ
အလြမ္းဆိုသည္မွာအရသာအရွိဆံုးအပိုင္းဟုထင္မိတယ္။ အတိတ္အေၾကာင္းေတြးရင္ ေသြးမတိတ္တဲ့ ဒဏ္ရာေတြဆိုလို႕လဲ သိပ္မရွိပါဘူး။
အလြမ္းဆိုတဲ့ ေနာက္ခံပန္ခ်ီကားေလးကိုခံစားခ်က္ပါပါေရးဆြဲရာမွာ ေနာက္ခံအျဖစ္ကူညီေပးခဲ့ေသာ အတိတ္ကို အထူးေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။
ဤမွ်သာ ... ဆိုလိုတာက ျပီးသြားျပီလို႕ဆိုလိုတာပါ ... ကၽြန္ေတာ့္အလြမ္းေနာက္ခံပန္းခ်ီကားေလးက ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ဘက္ထဲက
အခန္းေလးထဲမွာတင့္ေတာင္းတင့္တယ္ေလး ေနထိုင္ႏိုင္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္...။
ေနာက္ဆံုးမွာ၀န္ခံခ်င္း
အထက္ပါအေၾကာင္းအရာေတြ အလြမ္းေနာက္ခံပန္းခ်ီကား ဟူေသာဆရာေမာင္လွမ်ိဳး ၏ စာအုပ္နာမည္ေလးအားသံုးစြဲလိုက္ပါသည္။
ထို႕အျပင္ယခုေရးသားခဲ့ေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားတြင္ကၽြန္ေတာ့္ အက္ကြဲသံတစ္ခ်ိဳ႕ပါ၀င္ခဲ့သည္မွာလဲ အမွန္ပင္ျဖစ္ပါသည္။
သို႕ေသာ္ ကာယကံရွင္ အားရည္ညႊန္း၍ ေရးသားခဲ့သည္မဟုတ္ေၾကာင္း နားလည္ေစခ်င္ပါတယ္။ သူမအား ယခုအခ်ိန္ အေနွာင့္ အရွက္ေပးလိုစိတ္
လံုး၀(လံုး၀) မပါရွိေၾကာင္းလဲ ကၽြန္ေတာ္အာမခံပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတဲ့ အရာရဲ႕ပါ၀င္ပစၥည္းမွာ အလြမ္းက အရသာအရွိဆံုးပဲ ဆိုတာ
ကၽြန္ေတာ္ခံစားသိရွိျပီးသားျဖစ္ပါတယ္။
Posted by
AungMyintMyat
Comments (0)
ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဂစ္တာတီးခ်င္ပါေသးတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ၾကိဳးျပတ္မွာေၾကာက္ေနေသးတယ္။
ဟုတ္တယ္ သံဇဥ္လွလွေလးေတြထြက္လာဖို႕ကို ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းရင္းႏွီးရမယ္ဆိုရင္ သိပ္သဘာ၀မၾကဘူး။
ကဲဒါဆို ဒီၾကိဳးက ျပတ္မွာေသခ်ာေနျပီလား? (ဟင့္အင္း)
ဒါဆို ၾကိဳးက မျပတ္ဘူးေရာအာမခံမလား?(ဟင့္အင္း)
ဒါဆိုဘာၾကီးလဲ... ေျပာပါ ဘ၀ဆိုတာဘာၾကီးလဲ။
ေျမြေဟာက္တစ္ေကာင္နဲ႕ရင္ဆိုင္ေတြ႕ခဲ့တယ္ ၊မခ်ိဳမခ်ဥ္မ်က္ႏွာနဲ႕ကၽြန္ေတာ့္ကိုျပံဳးျပတယ္။
သူ႕ညိဳ႕ခ်က္ထဲမွာခ်ာခ်ာလည္ အခ်ိန္ေတြဘယ္ေလာက္ကုန္သြားတယ္မသိ
တစ္စကၠန္႕...ႏွစ္စကၠန္႕...သံုးစကၠန္႕...
ေနာက္ဆံုးစကၠန္႕ေလးေတြမွာ ဘ၀တစ္ခုစာ သာယာခဲ့ပါတယ္။
သူက ကမၻာၾကီးနဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ခ်င္လို႕ ထြက္ေျပးတယ္။ ကမၻာၾကီးကေတာ့ သူ႕ေနာက္ကိုလိုက္တယ္
ဒီလိုနဲ႕ လေရာင္ဟာ ရက္သံုးဆယ္မွာ ၂ၾကိမ္သာ ကမၻာၾကီးနဲ႕ မ်က္ႏွာလႊဲခြင့္ရေနတာေပါ့ကြယ္...
ကဲကဲ ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲကြယ္ ကေလးတို႕လဲမွတ္ထားၾကပါ ဘ၀ဆိုတာ သူ႕ဟာသူသာ
ေသာက္သလြဲျဖစ္ေနတဲ့ဟာၾကီးပါ တျခားဘာတန္ဖိုးမွမရွိပါဘူး။
သူကနာမည္ၾကီး? ေအာ္သိျပီ အုပ္ဂူနံပတ္ဘယ္ေလာက္မွာလဲ....
ေတြ႕လား ကၽြန္ေတာ္က အျမင္ကတ္ဖို႕ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အရြဲ႕တိုက္တက္တာ။
အနာဂတ္ကိုယံုၾကည္မႈရွိပါသလား(တဲ့)
ေအာ္ မသိလို႕ ယံုၾကည္႕မႈမွာေရာ အနာဂါတ္ရွိပါသလား[-]
ခြပ္... (ဆြဲထိုးလိုက္တယ္)။
ေက်းဇူးျပဳျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို အနာဂါတ္အေၾကာင္းမေျပာပါနဲ႕။
ဆက္ေရးစရာက ကုန္သေလာက္ျဖစ္ေနပါျပီ
ခက္ေနတာက ႏွလံုးသားၾကီးကခုန္ေနတာ
အသက္ရွင္ရတာ လဲပင္ပန္းတယ္...
အသက္ရွဴရတာ လဲပင္ပန္းတယ္
ယိုင္နဲ႕နဲ႕ျမင္ကြင္းေတြနဲ႕ မွန္ေဘာင္ေလးထဲမွာ
အသက္ရွင္ရတာထက္စာရင္ တစ္ခါထဲေသသြားတာက ပိုေကာင္းဦးမယ္
ငါးေလးေတြကို ခ်စ္လြန္းလို႕ မေမြးျမဴခဲ့တာပါကြယ္။
ကၽြန္ေတာ္တစ္ခါတုန္းက တစ္ခုခုကုိဖန္တီးခဲ့တယ္
ကၽြန္ေတာ္ေသသြားတဲ့တစ္ေန႕မွာ ထိုအရာေလးက်န္ရစ္ေနခဲ့တယ္
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ေနာက္ဆံုးဒိုင္ယာရီစာေၾကာင္းေလးကို အလိုမတူစြာ ပုဒ္မခ်ခဲ့ရတဲ့ေန႕တုန္းက
ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ဆံုးရႈံးခဲ့တယ္ မငိုၾကပါနဲ႕ . . . .
ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တိုင္မက်န္ရင္ေတာင္ အလံေတာ့ထားခဲ့မယ္
တစ္မိုးေသာက္ရဲ႕ အာရုဏ္ေအာက္မွာ ညွိးငယ္စြာ ထြန္းလင္းခဲ့ရဘူးပါတယ္။
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕လႊမ္းမိုးမႈကိုလြယ္လြယ္ကူခံရတယ္တဲ့မယံုဘူးလား
ကၽြန္ေတာ္စကားေျပာလဲ ကူးစက္လြယ္တယ္
ကၽြန္ေတာ္စာဖတ္လဲ ကူးစက္လြယ္တယ္
ကၽြန္ေတာ္က ပတ္၀န္းက်င္အေပၚလိုက္ျပီး အလိုမတူစြာေျပာင္းလဲတက္ပါတယ္
ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ္လဲ နားမလည္....။
ေသရတာပင္ပန္းပါတယ္..... ဒါေပမဲ့ ဒီခႏၵာၾကီးကိုအသစ္လဲဖို႕ပဲ
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ အၾကိမ္ၾကိမ္ေသခ်င္ပါေသးတယ္။
အမွန္ကိုျမင္ခဲ့ေသာ္လဲ အျမင္မမွန္ႏိုင္ေသးေလေတာ့
ဘ၀ဟာ အလင္းေရာင္ တိုးမေပါက္ေလာက္ေအာင္
ေမွာင္ ေပ တာ ေပါ့ . . . . ။
ကၽြန္ေတာ္က အိမ္ေျမွာင္တစ္ေကာင္ပါ
မေသခ်ာတဲ့ အနာဂတ္ေတြကို ျပံဳးျပကာ
ပက္လက္ အိပ္စက္ေနပါတယ္။
တစ္ခုခုဆံုးရႈံးမွ ေနသာထိုင္သာရွိတာ(တဲ့)
မဟုတ္ဘူး ကၽြန္ေတာ့္ ကအရာရာကို ျပန္လည္႕ခ်င္ေနတာ
ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့
ကၽြန္ေတာ္ရယ္လို႕ရွိေနတာကို ျပန္ျပင္လို႕မရေသးလို႕....။
ဟုတ္တယ္မဆိုင္ဘူး ဘယ္သူနဲ႕မွမဆိုင္ပါဘူး
ဘာၾကီးလဲ နားမလည္ဘူး။
ညစ္ၾကယ္ၾကယ္ ညီမေလးကိုပဲသတိရတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္အေဒၚက ကၽြန္ေတာ့ အရင္ေကာင္မေလးနံမယ္ကို
မွားယြင္းကာ ဗက္တီးရီးယား (တဲ့)....
ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ သူေျပာမွ သတိထားမိတယ္
တကယ့္ ေရာဂါပိုးတစ္မ်ိဳးပါ ခက္ခက္ခဲခဲကုသေနရတယ္...
ေစာနက ေျပာသလိုပဲ ငါးေလးေတြကိုခ်စ္လြန္းလို႕ မေမြးျမဴခဲ့တာပါ။
ျပီးသြားပါျပီ ဟုတ္တယ္ေလ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေလ်ာက္ေရးေနတာပါ
ဘာျဖစ္လို႕လဲဟုတ္လား.... ကၽြန္ေတာ္လဲ အဲဒါကုိ မသိေသးဘူး။
ထားပါေလ အခုက ျပီးေနျပီဆိုမွေတာ့ ပုဒ္မခ်လိုက္ပါတယ္ ။
Posted by
AungMyintMyat
Comments (0)
ေျမမႈံေလးေတြအထိ ရိုင္းစိုင္းစြာရင္ခုန္ေနရရင္ေတာ့ျဖင့္
ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာေတြ ကေရာ ျဖစ္ဦးမွာလား
ဘာျဖစ္ပါသလဲ... ဘယ္ေလာက္တန္ဖိုးရွိတဲ့ ဘ၀ မလို႕လဲ
အစြမ္းကုန္ေအာင္လဲရဲျပီ . . . အစြဲကုန္ေအာင္လဲ ရမ္းျပီ။
ေတာင္စြယ္ေနကြယ္သတ္ေစဆိုပဲ အေျပာကေတာ့ေကာင္းတယ္
ေတာင္စြယ္မွာ ေနကြယ္တာျမင္ခြင့္မရွိေတာ့တဲ့ေန႕
မ်က္ႏွာေပၚ အနီေရာင္ ေစးကပ္ကပ္ ေသြးေတြၾကလာျပီး
ေျမၾကီးေပၚငါ့ေခါင္းၾကတဲ့ေန႕...
အသက္ရွင္လွ်က္ မာဆိုးေျပာတဲ့ ေနာက္ဆံုး၇စကၠန္႕မွာ
ဘ၀နဲ႕ခ်ည္ကာ သာယာခဲ့ပါတယ္။
တစ္ခုခုကို ဆံုးရႈံးရမွာေၾကာက္တယ္
ေနာက္ေၾကာက အထိုးခံရမဲ့ဓါးကိုေၾကာက္တယ္
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေတာၾကီးေမြေဟာက္လိုေကာင္နဲ႕ ရင္ဆိုင္မေတြ႕ခ်င္ဘူး
က်ားၾကီးဆင္ၾကီးေတြမဖမ္းႏိုင္လဲ တီေကာင္းေလးဖမ္းျပီး ငါးမွ်ားႏိုင္ရင္ျဖစ္တယ္
ေအာ္ အခုေတာ့ေရခ်ိဳးျပန္ျပီေျပာမလို႕လား
ကၽြန္ေတာ္ အေစာၾကီးထဲက ငါးလာမွ်ားတာမွမဟုတ္ပဲ။
ပံုျပင္ထဲက ေျမေခြးက ေတာ့ ဘာေျပာမလဲမသိ။
မိုးေတြ မႈိခ်ိဳးျမစ္ခ်ိဳးရြာတဲ့လက ကၽြန္ေတာ့္ ကိုေမြးခဲ့တာ(တဲ့)
ေနမင္းၾကီးရဲ႕ အလင္းေရာင္ကြယ္လုကြယ္ခင္ကေပါ့. . . ။
ေသခ်ာတာေတာ့ ေလာကၾကီးကို အလင္း ေရာင္ေပးဖို႕ ေနေနသာသာ
ကၽြန္ေတာ့္ အနာဂတ္မွာေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ထြန္းလင္းဖို႕ၾကိဳးစားခဲ့သူပါ
မုန္တိုင္းေတြ နဲ႕ေလျပင္းေတြ တိုက္ေတာ့လဲ
တလူလူေနခြင့္ရတာေပါ့(တဲ့)[*]
ကိုယ္က အလံတစ္ခုလိုမေပါ့ပါးခဲ့သူပါ
([*]=ကိုေတဇာ လေရာင္လမ္း အတိုးဆံုးကဗ်ားမ်ားမွ)
Posted by
AungMyintMyat
Comments (0)
အရႈံးေတြေရာ အႏိုင္ေတြေရာ အရာရာမွကင္းလြတ္ခြင့္ဆိုတာ
တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုသာ အရာရာမွကင္းလြတ္ခြင့္တဲ့လား
ငါကိုက မိုးတိမ္ေတြနဲ႕သာ သာယာတက္သူပါ. . .
ေကာင္မေလးရယ္ ေျခလွမ္းေပါင္းမ်ားစြာအတူတူေလွ်ာက္ျပီးမွ
မင္းကိုေၾကာခိုင္းခဲ့တာပါ မေတာ္တဆ ျခစ္ မိခဲ့တာပါလို႕ပဲ
စာလံုးေပါင္းမွားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီးငါေရးခ်ခဲ့ရ. . .။
ႏွစ္ေယာက္လမ္းေလ်ာက္လာတယ္ ဟုတ္ျပီ
ရန္ကုန္ျမိဳ႕ရဲ႕လူစီကားျပီးအၾကာဆံုးမီးပိြဳင့္ၾကီးတစ္ခုစီကေန
ရန္ကုန္ျမိဳ႕ရဲ႕အတြဲမ်ားစုေ၀းရာ ေနရာကို
မီးပိြဳင့္အေရာက္မွာလူႏွစ္ေယာက္ေၾကာခိုင္းထြက္သြားျပီ. . .။
ကတ္ . . .ရျပီ. . .။
ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္က မီးပိြဳင့္ႏွစ္ခုၾကားပဲ နားလည္ႏိုင္ခဲ့ၾကတာပါ. . .။
ျပီးေတာ့လဲျပီးျပီလို႕စာတန္းထိုးလာတယ္. . .။
ကၽြန္ေတာ့္အဘိဒါန္ကိုယေန႕ကမၻာေက်ာ္ဘုရားသခင္၏ဖန္ဆင္းရွင္ႏွစ္ဦးသာ
ေတြ႕ျမင္ဖတ္ရႈမိခဲ့မည္ဆိုရင္ လူအမ်ားဖတ္ရႈရန္မသင့္ဟု က်င့္၀တ္တစ္ပါး ထည္႕ေစခဲ့မည္မွာ
အေသအခ်ာပင္ျဖစ္သည္။ ။
Posted by
AungMyintMyat
Comments (0)
ဘယ္အရာကအဆံုးျဖစ္မလဲ. . .
ကၽြန္ေတာ့္ဒိုင္ယာရီထဲ မွာ စာေၾကာင္းတစ္ေၾကာင္းကို ပုဒ္မ ခ်လိုက္တိုင္း
ေနာက္တစ္ေၾကာင္းျပန္စေနတာ. . .
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ အဆံုးမသတ္ပါရေစနဲ႕။
ၾကြက္တစ္ေကာင္ကို မႏိုင္တဲ့လူႏွစ္ေယာက္
အေၾကာင္းရုပ္ရွင္ဇတ္ကားၾကည္႕ျပီေလွာင္ရယ္ေနမိတယ္
ကၽြန္ေတာ့္ကိုေရာ ေလွာင္ရယ္ေနမလားမသိ
×ဒါဟာအခ်စ္တဲ့လား . . .အဲဒါအခ်စ္တဲ့လား. . .။
ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ၾကည္႕ျပီးမွ ေခါင္းပန္းလွန္လိုက္တယ္
ကဲ ကံၾကမၼာေရ ဘာေၾကးထပ္ေလာင္းမွာလဲ. . . ။
တစ္ေန႕ေန႕ေတာ့ျဖစ္မွာေပါ့
ေအာ္ျဖစ္ခ်င္မွလဲျဖစ္မွာေပါ့
ျဖစ္ႏိုင္မွလဲျဖစ္မွာ
မျဖစ္ႏိုင္တာဘာရွိလဲ(တဲ့)
အားလံုးပဲ. . .
အရင္ဆံုး ဒီပုလင္းေလးထဲက ထြက္ခြင့္ေပးပါ။
တစ္ေန႕မွာ ေနသာမယ္ ၊ ေလလာမယ္ ၊ေမခလာ လာမယ္ဟုတ္လား
ေတာ္ပါေတာ့
မဟာဇနက လဲ သူ႕ကိုေမွ်ာ္ခဲ့တာမွမဟုတ္ပဲ။
သားမပါဘူးဆရာမ
အေမေဈးေရာင္းခိုင္းေနတာပါဆရာမ
စာအုပ္ေျပာက္သြားလို႕ပါဆရာမ
ေရဘူးေမွာက္ၾကတာပါဆရာမ
တစ္ခါတုန္းက ငါတို႕ေတြ
၀ိုးတိုး၀ါးတား အျပံဳးေတြ။
ဘုရားသခင္ဆိုတဲ့ ငနဲက ေတာ္ေတာ္အေရးမပါတာတဲ့
သူမဟုတ္ပါ ဘူး သူ႕ဖန္ဆင္းရွင္ေတြက အေရးမပါတာ ။
တုတ္မၾကိဳးခ်င္ပါဘူး၊
ၾကိဳးေတာ့လာမတုတ္နဲ႕ေပါ့ကြယ္. . .
ငါ့ကိုငါေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ဖတ္ရႈေနခဲ့ရေပါ့. . . ။
တစ္ခုခုကိုေမ့ေရာ့ခဲ့ဖို႕ ငါတို႕အဆင္သင့္ျဖစ္ေနၾကျပီ
တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္တူညီတဲ့ အနာဂါတ္တစ္ခု
မဖန္တီးႏိုင္ခ်ိန္မွာ ေမ့လိုက္ပါဆိုတဲ့စကားက
အဆင္သင့္ျဖစ္ေစခဲ့တယ္။
ဘယ္တုန္းက သိခဲ့ၾကတာလဲ မသိ?
ဘာ . . . ျပီးသြားျပီဟုတ္လား. . . ။
ဒီလိုနဲ႕ေနာက္ဆံုး၀ါၾကကို အလိုမတူစြာပုဒ္မ ခ်လိုက္ရပါတယ္။
