ရင့္မာခက္ထန္တဲ့စိတ္ကူးေတြဟာ
ငါ့ကိုမလြမ္းႏိုင္ေအာင္တားဆီးထားခဲ့တယ္
ၾကီးမားလြန္းတဲ့ငါ့ႏွလံုးသားေတြကို
ထားစရာေနရမရွိလို႕ငါရိုက္ခြဲခဲ့ပါတယ္။

တေစၦတစ္ေကာင္လိုေျခာက္လွန္႕ေနတဲ့
ငါ့ညေတြကို
မင္းကႏႈပ္ခမ္းပါးပါးတစ္စံုနဲ႕ပိုင္စိုးထားခဲ့တယ္.။

ငါ့ကိုမင္းနဲ႕ေ၀းကြာသြားေစမဲ့
အေၾကာင္းအရာေတြကခိုင္မာေနခဲ့တယ္...
အသက္ရႈသံျပင္းျပင္းေတြနဲ႕
ငါ့ညေတြကေမွာင္မဲမေနေပမဲ့
အလင္းေရာင္ဆိုလဲရွာမေတြ႕မိဘူး...

ျပီးဆံုးသြားတဲ့ခံစားမႈေတြကို
ႏူးညံမႈတ၀က္ပါတဲ့ရမၼက္ေတြနဲ႕ျပန္ဆက္ဖို႕
ၾကိဳးစားခဲ့မိတယ္
အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာကြဲခဲ့တယ္ပန္းအိုးကို
ျပန္ဆက္ဖို႕ၾကိဳးစားခဲ့သလိုပဲ....

ငါကပင္လည္တစ္ခုလိုေနထိုင္ခဲ့သလို
မင္းကလဲေကာင္းကင္တစ္ခုလိုစိုးမိုးခဲ့ပါတယ္...
ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ဟာတစ္ေနရာမွာဆံုေနတယ္လို႕ထင္ရေပမယ့္
ငါ့တို႕ႏွစ္ေယာက္ဟာဘယ္ေတာ့မွမဆံုႏိုင္ခဲ့ပါဘူး...

ေကာင္မေလးေရ.....
ငါတစ္ခုခုကိုနားလည္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္လိုက္ပါတယ္....
မင္းထြက္သြားပါေတာ့ငါ့ညေတြကို....ငါတခါးဖြင့္ထားခဲ့ပါတယ္....

အခ်ိန္ေတြစေတးခဲ့တာေတာင္
ငါ့အတြက္ဘာမွျပန္မရခဲ့ဘူူး….
ငါကေျမၾကီးဆန္ေအာင္ပဲေနထိုင္ခဲ့တယ္
ၾကည္႕စမ္းငါလူပီသေနလုိက္တာ…
ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ငါ့ကိုငါပဲအိပ္မက္
ေတြထဲကေခၚထုတ္ခဲ့ရတယ္…

ေကာင္းကင္ကိုေမာ့မၾကည္႕ျဖစ္ပါ...

ေကာင္းကင္ေပၚတြင္ကၽြန္ေတာ္ခလုပ္တိုက္စရာမရွိေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္...
ေခါင္းငံု႕လမ္းေလ်ာက္ခ်င္းသည္လဲမည္သူ႕ကိုမွအရႈံးေပးေနခ်င္းမဟုတ္ပါ...
ၾကယ္တာယာေတြစိုးမိုးေနခ်င္းကိုမခံခ်င္သလို...ကိုယ္တိုင္ကလဲSolar System
ပါ၀င္ခ်င္တဲ့သူတစ္ေယာက္မဟုတ္ပါ....
လမ္းေဟာင္းေတြလဲမလိုက္ခ်င္ပါဘူး...လမ္းသစ္လဲမေဖါက္ေပးပါဘူး....
ကိုသြားခ်င္သလိုသြားမယ္ေလ...။

လူေတြကျငိမ္သက္ေနတယ္…
သူတို႕ရဲ႕ႏွလံုးသားေတြကလြဲျပီး….
အသံေတြကလဲတိတ္ဆိတ္ေနတယ္….
ႏွလံုးခုန္သံေတြကလြဲျပီး……………………
စိတ္ကူေတြကရြက္လႊင့္ေနတယ္…..
သူတို႕မိသားစုေလးေတြရွိတဲ့ေနရာကို……….
သူတို႕ဘာအျပစ္လုပ္မိလဲ…..
သူတို႕ကိုယ္တိုင္ေတာင္မသိဘူး….
အမွန္တရားဘက္ကရပ္တည္ခဲ့တယ္……
အဲဒါအျပစ္ရွိလား…
ခႏၵာကိုေတြနာၾကင္ေနတယ္….
စိတ္ဓါတ္ကၾကံ႕ခိုင္ဆဲေပါ့…
အလင္းဆိုတာမေတြ႕ရဘူး…
အေမွာင္ထဲမွာႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ..
ဘ၀ေတြကိုအဓိပၸါယ္ရွိစြာျဖတ္သန္းခဲ့တယ္..
သူတို႕ေတြကသူတို႕ကိုရိုက္ႏွက္ေနပါေစ…
သူတို႕ျပံဳးေနတယ္…..
သူတို႕ေသမွာမေၾကာက္ပါဘူး
သူ႕တို႕လူမ်ိဳးေသမွာပဲေၾကာက္တယ္
သူတို႕ဟာျမန္မာ……
သူတို႕ေတြဟာျမန္လူမ်ိဳး……
သူတို႕လူမ်ိဳးအတြက္သူအသက္စြန္႕ရဲတယ္…
သူတို႕ဘ၀ဘ၀ကိုသူတို႕စေတးပါတယ္….
တမိုးေသာက္အာရုဏ္ေအာက္မွာျပန္လည္ေတာက္ပလာမဲ့
ေနေရာင္ခ်ည္ကိုသူတို႕ေတြဟာသံတိုင္ေတြေမွ်ာ္လင့္ေနတယ္……
သူတို႕သူတို႕လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ပါေစ….။

The one who make jokes=Joker
သူကJoker ေပါ့....
လူေတြကိုရယ္ေစတယ္ေလ....
သူကလူရႊင္ေတာ္ေလ.............
သူတစ္ခါတစ္ရံမ်က္ရည္စက္ေတြနဲ႕ျပဳံးေနတက္တယ္ေလ....
သူကတစ္ခါတစ္ရံမ်က္ရည္မက်ပဲလဲျပံဳးေနတက္တယ္.........
သူငိုတာကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ရခဲပါတယ္........................
Jokerတစ္ေယာက္ကိုလူေတြကသေဘာၾကတယ္.....
ဒါမဲ့သူ႕လိုျဖစ္ခ်င္တဲ့သူကခပ္ရွားရွားရယ္....
ဆရာ၀န္ၾကီးလုပ္မဲ့သူေတြအင္ဂ်င္နီယာၾကီးလုပ္မဲ့သူနဲ႕
သူ႕လိုလူေတြကိုရည္ေအာင္လုပ္မဲ့သူေတာ့သိပ္မရွိပါဘူး
သူတို႕မွာနာၾကည္းတက္တဲ့စိတ္မရွိဘူး....
မုန္းတီးတက္တဲ့စိတ္မရွိဘူး....
သူတို႕ဟာဒါမဲ့နာၾကင္တက္တယ္....
လူတိုင္းေတာ့Joker တစ္ေယာက္မျဖစ္ႏိုင္ဘူး...
ဒါေပမဲ့Joker တိုင္းဟာေတာ့တန္ဖိုးၾကီးတက္ၾကတယ္...
သူဟာလူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုမွာျဖစ္ျဖစ္
ဒါမွမဟုတ္ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္မွာျဖစ္ျဖစ္
ကမၻာတစ္ခုမွာျဖစ္ျဖစ္
ေအာင္ျမင္တက္ၾကတဲ့သူေတြပါ
ဥပမာေျပာရရင္ ဂႏၵီလိုမ်က္မွန္ထူၾကီးတပ္ျပီး
ဦးထုပ္ၾကီးေဆာင္းထားတဲ့သူတစ္ေယာက္ကို
လူေတြကဟာသလို႕ျမင္တက္ၾကတာကိုး
လူတစ္ေယာက္ကိုယ့္ေၾကာင့္ရယ္ရရင္ကိုယ္ပီတိျဖစ္တက္တဲ့သူမ်ိဳး
ေတြပဲJokerျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္.....။
ကိုယ္ကဟာသလို႕ျဖစ္ေနရင္ရွက္စိတ္ကမခံခ်င္စိတ္ျဖစ္ေျပာင္းလဲ
တက္တဲ့သူမ်ိဴးကဘယ္ေတာ့မွဂ်ိဳလ္ကာျဖစ္ႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး
သူတို႕ကမ်က္ႏွာေတြျပံဳးေနတက္ျပီးတစ္ခါတစ္ခါႏွလံုးသားေတြငိုေနတက္ၾကတာေပါ့
ဒါကိုကၽြန္ေတာ္တို႕ကဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႕သူ႕ကိုအႏႈပညာလို႕သတ္မွတ္ေပးလိုက္ပါတယ္..
ဘာေၾကာင့္လဲ.....
အႏႈပညာဆိုတဲ့အရာကႏွလံုးသားအနာခံရမွရရွိတက္တဲ့အရာေတြပါ...
စာေရးေရးသီခ်င္းဆိုဆိုဦးေႏွာက္ကထြက္လာတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို
ႏွလံုးသားကနာၾကင္စြာခံစားေပးျပီးေတာ့ထြက္လာတဲ့သံစဥ္တစ္ပုဒ္
စာတစ္ေၾကာင္းေပါ့....
လူေတြရဲ႕ႏွလံုးသားေတြကနာၾကင္ေနပါတယ္....
တကယ္ပါ...
ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ႏွလံုးသားေတြကေျမၾကီးဆန္ပါတယ္...
အနင္းလဲခံပါတယ္....
ဒါမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ဦးေႏွာက္ေတြကေတာ့
စပ္စပ္ထိမခံပါဘူး။

ဦးေႏွာက္ကေကာင္းကင္တစ္ခုေပါ့..
ႏွလံုးသားကေျမၾကီး...
ေကာင္းကင္ေပၚကမိုးစက္ေတြကစက္တင္ဘာလမွာ
ေျမၾကီးေပၚကိုၾကေနတယ္....
Joker တစ္ေယာက္ရဲ႕ဦးေႏွာက္ထဲကအသိတရားေတြက
သူ႕ႏွလံုးသားထဲကိုအစပ္မျပတ္စီးစဥ္းေနတယ္.....။

သူ႕အသိတရားေတြကိုကၽြန္ေတာ္အစဥ္ဂုဏ္ျပဳလ်က္ပါ...။

ဘ၀ဆိုတာဦးေႏွာက္နဲ႕ႏွလံုးသားကၾကိဳးကိုင္ျပီး
ကိုယ့္ကိုဇတ္လုိက္တင္ဖန္တီးထားတဲ့
ေပါ့ျပက္ျပက္စာတစ္အုပ္ေပါ့....

ငါ့ဘ၀မွာငါခ်စ္တဲ့အရာေတြကိုဇတ္လိုက္တင္ဖန္တီးထားတယ္...
အဲဒါအႏႈပညာေပါ့....
ငါကလူေတြကိုေပ်ာ္ေစတယ္....
လူေတြေပ်ာ္ရင္ငါေပ်ာ္တယ္....

ငါ့ႏွလံုးသားေတြနာၾကင္ေနတယ္.....
နင္းျဖတ္သြားပါကြာ....ငါကအနင္းခံပါတယ္...
ဒါေပမဲ့ငါ့အထဲကၽြံ၀င္သြားတာေတာ့ငါဘယ္တက္ႏိုင္ပါ့မလဲကြာ...

မ်က္ရည္စေတြနဲ႕မင္းငါ့လိုျပံဳးေနတက္လား.....
ငါအခုမ်က္ရည္စေတြနဲ႕ျပံဳးေနတယ္......
ငါ့ကိုလူေတြကJoker လို႕ေခၚတယ္ေလ...
ငါကဖဲခ်ပ္တစ္ခ်ပ္ေပါ့.....လူေတြကစားဖို႕အတြက္..။

ငါလူတစ္ေယာက္ကိုစကားေျပာဖို႕ဘာသာစကားမလိုဘူး...
ငါႏွလံုးသာနဲ႕ေျပာတယ္ေလ...ငါ့ကိုလူေတြေတြ႕ရင္ရယ္ၾကတာပဲ...
ငါ့မ်က္ႏွာကိုမိတ္ကပ္ေတြနဲ႕မင္းတို႕ရယ္ဖို႕ခ်ယ္သထားပါတယ္...
ဒါမဲ့ငါ့ႏွလံုးသားကေတာ့ဘာလိမ္းခ်ယ္မႈမွမရွိဘူး....။

အျဖဴေရာင္ဆိုတဲ့အရာေတြကိုငါယံုၾကည္တယ္....
တကယ္ပါ ငါ့ေကာင္းကအမဲေရာင္ပါ....
ငါ့ေျမၾကီးကအျဖဴေရာင္ေပါ့...။
ငါ့မ်က္ႏွာမွာအေရာင္ေတြစံုလင္ပါတယ္...
ငါ့ႏွလံုးသားကတစ္ေရာင္ထဲေပါ့....
ငါကထာ၀ရအျဖဴေရာင္ေပါ့....
ငါကထာ၀ရJokerေလ.. မင္းနင္ေလ်ာက္သြားပါ..
ငါကအနင္းခံပါတယ္.... ငါကJokerေလ...























ျမစ္ၾကီးနားေထာင္မွ လူရႊင္ေတာ္..ကိုဇာဂနာကိုဒီpost ေလးႏွင့္ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါတယ္...

သူလဲတိုင္းျပည္နဲ႕လူမ်ိဳးအတြက္အနင္းခံပါတယ္...
တကယ္လူပီသတဲ့လူေပါ့....

တိမ္ေတြကသူ႕အလိုလိုေရြ႕လ်ားေနတယ္....
ကၽြန္ေတာ္တို႕လဲကို႕ကိုကိုSelf Reference နဲ႕ေမာင္းႏွင္ေနတယ္....
လူတိုင္းမွာဘ၀တစ္ခုရွိတယ္.....ကိုယ့္ဘ၀မွာေတာ့ကိုကဇတ္လိုက္ေပါ့......
ဒါေပမဲ့သူ႕ဘ၀မွာသူဇတ္လိုက္ဆိုတာေမ့ထားလို႕မရဘူး......
စက္တင္ဘာလကုန္ဆံုးေတာ့မယ္....
ျငိဳမိႈင္းမိႈင္းေကာင္းကင္ၾကီးနဲ႕ၾကည္လင္ေတြေရစက္ေတြ...
စုိထိုင္းထိုင္းေန႔ရက္ေတြကိုျဖတ္ေက်ာ္ျပီး
ေအးခဲခဲႏွင္းပြင့္ထဲၾကားထဲတိုး၀င္ဖို႕နီးလာျပီ...
ေျခာက္ေသြ႕ေသြ႕ေန႕ရက္ေတြကိုေက်ာ္ျဖတ္ဖို႕အင္အားတစ္ခု
လိုအပ္ေနတာေတာ့အမွန္ပဲ...
တကယ္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ႏွလံုးသားေတြကအၾကီးၾကီးေတြပါ...
ေကာင္းကင္ရဲ႕မဲေမွာင္စြာရက္စက္မႈမ်ားရဲ႕ေအာက္မွာ.....
အင္မတန္ၾကီးမားတဲ့ႏွလံုးသားေတြခုန္ေနပါတယ္....
မီလွ်ံငွက္ကိုသေဘာမၾကဘူး....
ႏွစ္ေပါင္းရာခ်ီမီးေလာင္ၾကြမ္းလဲမခံႏိုင္ဘူး...
ကမၻာေပၚမွာလူေတြဘယ္ေလာက္ရွိလဲ...
အခ်ိန္မရလို႕မေရထားမိဘူး....
ေကာင္းကၾကယ္ေတြေရာ...
သတိမထားမိဘူး....
ဘ၀ကိုပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္လို႕သာေျပာမယ္ဆိုရင္
ေမာ္ဒန္ပန္ခ်ီကားလို႕နားလည္ရခက္မွာေတာ့အမွန္ပဲ...
အရာတိုင္းမွာတန္ဖိုးတစ္ခုစီရွိတယ္....။
ပန္ခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကိုမ်က္စိနဲ႕ၾကည္႕ယံုနဲ႕မရဘူး
ဘ၀တစ္ခုကိုလဲမ်က္စိနဲ႕ၾကည္႕ယံုနဲ႕မရဘူး
ျပန္သန္းရာေတြ...နားခိုရာေတြ...ထည္႕မစဥ္းစားခ်င္ဘူး....။
ဦးတည္ရာမတူေပမဲ့ျပန္သန္းတာခ်င္းေတာ့တူတာပဲ...။
ေျမၾကီးဆန္စြာ အသက္ရွင္မယ္.....
ေကာင္ကင္ဆန္စြာ ေတြးေခၚမယ္.....
ကိုယ္မွန္မယ္ထင္တာ ကိုလုပ္ၾကမွာပဲ
ကိုယ္တိုင္က ဇတ္လိုက္ပဲကို...
သူလဲသူမွန္တယ္ထင္ရာသူလုပ္လိမ့္မယ္
သူလဲဇတ္လိုက္ပဲ...
ဘ၀ႏွစ္ခုကို
သီအိုရီေတြမပါပဲ ေပါင္းစပ္ခ်င္းကို....
လပ္ထပ္ခ်င္းလို႕ဆိုမယ္ဆိုရင္...........
ရလဒ္ကဘာျဖစ္မလဲ......
ျမန္တာပဲျဖစ္ျဖစ္
ေႏွးေနတာပဲျဖစ္ျဖစ္အခ်ိန္ဆိုတာ...
လူ႕စိတ္ကသတ္မွတ္ေနတာပါ........
နာရီမရွိခဲ့ရင္အခ်ိန္ဆိုတာရွိမွာမွမဟုတ္ပဲ...
ျပကဒိန္မရွိခဲ့ ႏွစ္ေတြဘယ္ရွိမလဲ....
မလိုတာေလးေတြကိုေလ်ာ႕ၾကည္႕ခ်င္တယ္...
အံ၀င္ခြင္ၾကေလးျဖစ္ေနေအာင္ေပါ့...
အံ၀င္ခြင္ၾကျဖဳတ္မယ္ဆိုတိုင္းကိုျဖဳတ္ခ်င္တာ
ျဖဳတ္လို႕ေတာ့မရဘူးေပါ့...
ျဖစ္သင့္သေလာက္ေပါ့........
အရာတိုင္းဟာေတာ့ သူ႕ပါသူရွိသင့္ေနတာပဲ..
အခ်ိန္ေတြသာမရွိဘူးဆိုရင္....
အာရုဏ္ဦးဆိုတာ ေစာေစာေရာက္သင့္တဲ့အရာပဲ...
ညဆိုတာေစာေစာကုန္ဆံုးသင့္တယ္...
တစ္ခါတစ္ခါၾကျပန္ေတာ့လဲ...
အဲဒိညေတြဟာပဲႏွေမ်ာဖို႕ေကာင္းေနျပန္ေရာ.....
+ & -
အေကာင္းနဲ႕အဆိုး
ဆိုတာဦးတည္ရာခ်င္သာမတူတာပါ...
ရွိေနခ်င္းတရားကေတာ့တူတူပါပဲ...။
ဒီလိုေနရာေတြေျပာင္းေရႊ႕ၾကည္႕ျပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ္လည္း
သူ႕ေန႕ရာနဲ႕သူျပန္ထားလိုက္ပါတယ္...။
မနက္မိုးလင္းေတာ့ ဒီအခ်ိန္ေတြ
အေပါင္းအႏႈတ္ေတြထဲပဲျပန္ေရာက္ေနျပန္ေရာ႕လား...။

ေရးလိုက္ျဖဲလိုက္နဲ႕ကၽြန္ေတာ့္လံုးခ်င္းဘေလာခ္ေတြအေတာ္မ်ားေနလို႕ပိုစ္အသစ္မတင္ျဖစ္ေသးတာပါ။
(လံုးခ်င္းဆိုတာ ေရးလိုက္လံုးလိုက္ခ်င္းထဲထည္႕လိုက္မလို႕လံုးခ်င္းလို႕ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္)
အၾကည္ေတာ့္စတိုင္နဲ႕ေရးရလွ်င္မည္သို႕ပင္ဆိုေစကာမူ
28 Jul 09, 17:19
ေတဇာ: ေရာက္ေသာ္လည္း ပို႔စ္ရွာမေတြ႕..။ ဆိုျပီးကိုေတဇာၾကီးသတိေပးသြားသလိုမ်ိဴး။ ေရာက္လာျပီးပိုစ္ရွာမေတြ႕မွာကိုေတြးပူမိေသာေၾကာင့္စာေရးျဖစ္ပါတယ္…။ ကၽြန္ေတာ္မသိကၽြန္ေတာ္မရွိကၽြန္ေတာ္၏ကၽြန္ေတာ့္အမွာမ်ားလို႕
ထူးအိမ္သင္သီခ်င္းကိုေေခါင္းစဥ္တက္လိုက္ခ်င္ေသာ္လဲမတက္ျဖစ္..(ေကာ္ပီေတြအေတာ္မ်ားေနျပီကိုး)တစ္ခါတစ္ရံမ်ား
လုိ႕ေခါင္းစဥ္တက္ဖို႕စဥ္စားမိေသာ္လည္း ေအာ္မျဖစ္ျပန္ဘူးကိုး…။
အိပ္မက္ထဲကျမိဳ႕ေတာ္၏အေရွ႕ျမိဳ႕ရိုးမွမိုးေရစက္မ်ားလို႕ေခါင္းစဥ္တက္ျပန္ရင္လဲ…
ဆရာေရႊဘုန္လူ(တာယာမင္းေ၀)ရဲ႕၀တၳဳဖတ္ေနေၾကာင္းသိသည္႕
သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုအားနာလို႕မတက္ျဖစ္….။ ။
ကၽြန္ေတာ္လဲစိတ္အေတာ္ကိုရႈပ္ေနပါျပီ….။ ။ေအာ္ ဒုကၡ ဒုကၡ ဒုကၡ
လူဆိုတာေတာ့တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးရူးတက္ၾကတာၾကီးပါပဲ…။တစ္ခါသူ႕ကိုုကိုယ္ကလိမ္မိလို႕
သူ႕ကိုအျပစ္လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္းလိမ္တာနဲ႕ညာတာမတူဘူးဆိုျပီး
ပတ္ၾကည္႕တာပိုစ္တခုျဖစ္ေအာင္ေရးသြားတာေလးေတြ႕မိေတာ့
ကၽြန္ေတာ္လဲရည္ရမလိုငိုရမလိုျဖစ္ေနဘူးပါတယ္..။ ။
သူမ်ားေတြစာေရးရတာလြယ္လိုက္တာလို႕ေတြးမိေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုဦးေတဇာၾကီးမ်ားအနားမွားရွိရင္ေဟ့ေကာင္အဲဒါကုန္ၾကမ္းရွာတက္တာဆိုျပီး နားရြက္လိမ္ဆြဲမလားမသိ….။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့္ကိုအာကာေက်ာ္႕စကားနဲ႕ေျပာရရင္ရိုက္၍သတ္ျဖစ္ခ်င္ပါသည္လို႕ပဲေျပာလိုက္ပါတယ္..။
ကိုယ္ကသူ႕လိမ္၊သူကကိုယ့္ျပန္ပတ္၊ေအာ္ပတ္ခ်ာကိုလည္ေနေတာ့တာပဲ…သံသရာလည္ေနတာေပါ့ဗ်ာ။
ဆရာမင္းခိုက္စိုးစံလိုေျပာၾကည္႕မယ္…အဟမ္း၊အဟမ္းx-x သံသရာကအလိုလိုအဆက္မျပတ္လည္ေနတဲ့ဘီးတစ္ဘီးဆိုရင္ေတာ့ကားတစ္စီးမွာတပ္ျပီး
ကိုေတဇာရဲ႕လေရာင္ျဖန္႔က်က္ထားေသာလမ္းထက္ကိုတစ္၀ၾကီးပတ္ေမာင္းလိုက္ခ်င္ပါတယ္…။
ဓါတ္ဆီဖိုးသက္သာမွာေတာ့အမွန္ပဲ။
တစ္ခါတစ္ရံ ေသဆံုးဖို႔ဆိုတာ လိုအပ္တယ္…။ ေသဆံုးမွလည္း အသစ္ကျပန္စႏိုင္မွာ မဟုတ္လား……..
(ကိုယ္ပိုင္ေျခေထာက္ေပၚရပ္တည္ေသာ မင္းသမီးငယ္-ကိုေတဇာ)
ကၽြန္ေတာ္လဲတစ္ခါေလာက္ေတာ့ေသၾကည္႕ခ်င္ပါတယ္…အသစ္ကျပန္စခ်င္လို႕ပါ…
ကၽြန္ေတာ္ျပန္ျပင္ခ်င္တာေတြအမ်ားၾကီးရွိေနပါေသးတယ္…ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႕ကို
စက္တင္ဘာလကေနဒီဇင္ဘာလကိုေရႊ႕ခ်င္တယ္။ေနာက္ျပီးကၽြန္ေတာ္ဒီဘေလာခ္ေလးကို
အခုထက္ေစာျပီးလုပ္ခ်င္တယ္…။ရည္းစားေတြထားခဲ့ဘူးတာကိုမထားခဲ့ဘူးဘူးလို႕ျဖတ္
ျပစ္ခ်င္တယ္…။တခ်ားေျပာင္းျပစ္ခ်င္တာေတြအမ်ားၾကီးက်န္ေသးတယ္…။


ငါ့ကိုငါငံု႕ၾကည္႕မိခ်ိန္ဟာ အေတာ္ေနာက္ၾကခဲ့တယ္…
ေနာက္တဆိုတာေတြကိုငါ လက္မခံပဲ
ငါ့ကိုငါအတက္ႏိုင္ဆံုးခ်စ္ျပခဲ့တယ္…။

မနက္ခင္းတစ္ခုမွာ ငါ့ကိုငါျပန္ငံု႕ၾကည္႕မိတယ္…
ေအာ္ ငါလြတ္ၾကသြားတာကိုး…။

ေပါ့ပ်က္ပ်က္ကစားပြဲေတြဟာ…
ငါ့အခ်ိန္အေတာ္မ်ားမ်ား ကိုတိုက္စားခဲ့တယ္..
အနီကတ္ေတြပလူျပန္ေနတဲ့ ငါ့ဘ၀ကို
အေမရဲ႕့ရင္ခြင္မွာ ခိုလံွဴခြင့္ေတာင္းဘူးတယ္။

ထင္သေလာက္မလွတဲ့၁၅၀၀ ကို မ်ားမ်ားရဘူးတယ္
အဲဒိေထာင္ငါးရာေတြသာ$ေတြျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္
ငါလဲEPLမွာေဘာလံုးအသင္းတစ္သင္း
ေလာက္ကို၀ယ္လိုက္ခ်င္ေသးရဲ႕။

တစ္ခုခုကေနာက္ၾကခဲ့တာေတာ့အမွန္ပဲ
ပထမဆုဆိုတာကိုေမွ်ာ္မွန္းေပမဲ့မရခဲ့လို႕
ငယ္ငယ္ကအဘြားကဆူခဲ့တယ္…
ဒါေပမဲ့ကၽြန္ေတာ္ရခဲ့တာက
ဒုတိယဆုလည္းမဟုတ္ပါ…။

ဘ၀ဆိုတာကစားပြဲတစ္ခုလို႕သာသတ္မွတ္မယ္ဆိုရင္
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ဘ၀ကအဂၤလန္အသင္းကိုကမၻာ႕ဖလားမွာ
မာရာဒိုနာလက္နဲ႕ဂိုးသြင္းခဲ့သလိုပဲ..
တရားမွ်တမႈမရွိပဲ အႏုိင္ရေနပါတယ္။

ခပ္ေပါ့ေပါ့အသက္မရွဴဘူးေျပာခဲ့ေပမဲ့
အေၾကာင္းျပခ်က္ေျပာက္ေနခဲ့တာၾကာလွေပါ့…။

မနက္ဖန္ေတြမွာ အသက္ဆက္ရွဴဖို႕ဘာလိုအပ္လဲ…
ေအာက္စီဂ်င္လို႕ပဲ ရိုးရိုးတန္းတန္းေျဖခြင့္ျပဳပါ…။

ရုပ္ရွင္မဆန္ဘူးေျပာခဲ့ဘူးေပမဲ့
Titanic ဇတ္လမ္းရဲ႕ဇတ္လိုက္
Jackေနရာမွာ၀င္ျပီးကို႕ကိုကိုအသားနားခံဘူးတယ္…။္

ဟုတ္ကဲ့..မဂၤလာပါ
September လေရာက္လာျပီလား
ဒီလကုန္ဆံုးသြားမွွပဲကၽြန္ေတာ့္ကိုႏႈိးပါ…။
အခုေတာ့…Good Night !!
နတ္ေဆး
(31.08.09,Mon,11:03PM)

““ဘ၀မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ ဘာေတြကို တည္ေဆာက္ေနခဲ့ၾကပါလိမ့္....””
ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္
““ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ ဘာေတြကို တည္ေဆာက္ေနခဲ့ၾကပါသလဲ””
မင္းခိုက္စိုးစံ
(ဖိုးသူေတာ္ေျပာေသာပံုျပင္)
ဟုတ္တယ္ဗ်…။ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘာေတြတည္ေဆာက္ေနၾကပါလိမ့္….။ ။
တစ္ခါက ကၽြန္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႕ထိုးခဲ့တဲ့ခ်က္စ္ ပြဲေလးကိုသတိရတယ္ဗ်..။
သူခ်က္စ္ထိုးတဲ့ပံုစံကတစ္မ်ိဴးပဲ..။Queenမရွိရင္သူရံႈးသြားျပီလို႕ခံယူထားလားမသိဘူး..။
ပထမပြဲသူ႕Queen အစားခံလိုက္ရတာနဲ႕သူရံႈးျပီဆိုျပီးအစကျပန္စခိုင္းတယ္…..။ ။
ေနာက္ပြဲၾကေတာ့သူ႕Queenကိုသူအစားမခံရေအာင္ကာကြယ္ေနရင္ကေနပဲ သူရႈံးသြားပါတယ္…။
ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိတယ္ဗ်…။ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြဘာေတြတည္ေဆာက္ေနၾကတာလဲ
ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကုိမေလွာင္မိပါဘူး။ ။သူ႕လုိပဲကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြလဲ အဓိကပန္းတိုင္းကို
ေျပာက္ေနၾကတာပဲမဟုတ္လား….။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘာအတြက္အသက္ရွဴေနၾကလဲ….။
ကၽြန္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းဟာခ်က္စ္ပြဲတြင္King ကိုအစားခံရမွရွံဴးတယ္ဆိုတာသူသိပါတယ္..။
ဒါေပမဲ့သူကPower အၾကီးဆံုးလို႕ေျပာၾကတဲ့Queen ကို မရွိမျဖစ္လို႕ခံယူထားတာပါ…။
ကၽြန္ေတာ္တို႔လဲသူ႕လိုပဲဘ၀အတြက္အေရးၾကီးတဲ့ဟာကိုေမ့ထာျပီး….။ သူ႕လို႕ပဲ
ေအာင္ျမင္တဲ့ပူေလာင္မႈေတြကို မရွိမျဖစ္ခံယူထားၾကတယ္ေလ….။ ။

Chess ခံုေပၚကQueen ရုပ္ကိုကိုင္လိုက္မိတယ္……။ပူေလာင္လိုက္တာဗ်ာ…..။
မွန္တစ္ခ်ပ္မွာ ကၽြန္ေတာ့မ်က္ႏွာကိုထပ္ၾကည္႕လိုက္မိတယ္…။
ပူေလာင္လိုက္တာ…..။ ။

ေနာက္ေန႕မနက္မိုးေတာ့ကၽြန္ေတာ့္အေရွ႕မွာလူတစ္ေယာက္ရပ္ေနတယ္…
ေသခ်ာၾကည္႕ေတာ့အဲဒါကၽြန္ေတာ္ပဲ….လက္ထဲမွာလဲQueen ရုပ္ေလးကိုင္လို႕
ေမးခြန္းတစ္ခုေမးသြားတယ္….သူေမးသြားတာက…..
“what are we building?”တဲ့..။ ။

ဆရာမင္းခိုက္စိုးစံကေျပာတယ္  မသိမ္းပိုက္သူကေအာင္ႏိုင္တယ္တဲ့...။
ကၽြန္ေတာ္လက္မခံခ်င္ဘူးဒီစကားကိုေတာ့  သိမ္းပိုက္သူေတြလဲေအာင္ႏိုင္ေနတာပဲေလ......။
လူတိုင္းေလာဘေတြေမာဟေတြက  ကမၻာၾကီးကို၀ါးျမိဳေနတယ္လို႕စိတ္ကူးမိေတာ့
အားခီလိစ္ကကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာျပတယ္.....  စစ္ပြဲေတြျဖစ္ရတာလဲေလာဘေတြေမာဟေတြေၾကာင့္တဲ့....။
ဘ၀ဆိုတာ..မေမွ်ာ္လင့္ထားတာေတြရယ္...  မျဖစ္ခ်င္တာေတြရယ္.....မလိုခ်င္တာေတြရယ္ၾကာမွာ
ပန္းတိုင္တစ္ခုစီေရာက္ေအာင္သြားရတဲ့  ျပိဳင္ပြဲတစ္ခုေပါ့လို႕စဥ္းစားမိေတာ့
ဆိုကေရးတီးကေျပာတယ္"ငါရွိေနရင္  လူေတြအကုန္သတ္ေသကုန္လိမ့္မယ္တဲ့..."။
ေအာ္သူမရွိလို႕ငါစာေရးေနႏိုင္တာပါလားေတြေနတုန္း...
လင္ကြန္းေျပာတဲ့စကားေလး  တစ္ခြန္းေခါင္းထဲေရာက္လာတယ္
"ငါျပင္ဆင္ထားတယ္ ငါအတြက္အခြင့္အေရးတစ္ခုေရာက္လာလိမ့္မယ္။"
ဒီလိုအေတြးထဲကမွကၽြန္ေတာ့္အေဖေျပာတဲ့စကားေလးတစ္ခြန္းကိုနားလည္လာခဲ့တယ္...
"ေအာင္ျမင္ျခင္းရဲ႕ လိႈ႕၀ွက္ခ်က္ထဲမွာ အဆံုးမဲ့ သည္းခံျခင္းေတြနဲ႕ 
လူမသိ သူမသိ က်ခဲ့တဲ့ မ်က္ရည္စ ေတြ ပါ၀င္ေနတတ္ပါတယ္...တဲ့"
ေအာ္...လင္ကြန္းေျပာတဲ့အခ်ိန္ေရာက္ဖို႕ေပးဆပ္ရမွာေတြအမ်ားၾကီးေပါ့ေနာ္.....။
အခ်စ္တဲ့.. .. .. ကၽြန္ေတာ္လဲေသခ်ာမသိဘူးဗ်.။ ..။
ဘယ္လိုနားလည္လို္က္ရရင္ေကာင္းမလဲ.. .. ..။ ။
"ႏူးညံမႈတစ္၀က္ပါတဲ့ရမၼက္လို႕ပဲေျပာရင္ေကာင္းမလား.."
"အားလံုးျပီးဆံုးသြာေသာ
အသိကိုဘာသာျပန္ထားျခင္းလို႕ေျပာရင္ေကာင္းမလား..
'ကၽြန္ေတာ္ခံယူထားတဲ့လူဆိုတဲ့ခံယူခ်က္ထဲမွာ...အခ်စ္ဆိုတာ 
အေသးငယ္ဆံုးအစိတ္အပိုင္းတစ္ခုျဖစ္ေနေကာင္းျဖစ္ေနလိမ့္မယ္.. .. ..'
လူေတြဟာကို႕ကိုကိုအခ်စ္ဆံုးလို႕ကၽြန္ေတာ္သတ္မွတ္ထားတယ္.. .. ..
ကၽြန္ေတာ္လဲကၽြန္ေတာ့္ကိုကၽြန္ေတာ္အခ်စ္ဆံုးလို႕ခင္ဗ်ားလက္ညိွဴးထုိးမယ္ဆို
ကၽြန္ေတာ္မျငင္းပါဘူး...။
လူေတြကကို႕ကိုကိုခ်စ္လြန္းလို႕
မရွိခ်င္ေယာင္ေစာင္ထားတာေတြအမ်ားၾကီးပါ..
ေသခ်င္းတရားဆိုတာရွိေနပါတယ္..ဒါေပမဲ့
ကၽြန္ေတာ္တို႕ဒါကိုေတြးျပီးမငိုေနၾကပါဘူး...။
ေရွ႕ဆက္မဲ့မနက္ဖန္ကို အေကာင္းကိုေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ေအာင္ျပင္ဆင္ေနၾကပါတယ္...။
ေသခ်င္းတရားကိုေတာ့မသိခ်င္ေရာင္ေဆာင္လိုက္ပါတယ္...။
ကၽြန္ေတာ့္မွာလဲဒုကၡရွိတယ္ခင္ဗ်ားတို႕မွာလဲဒုကၡေတြျပႆနာေတြရွိတယ္
အိုဘားမားမွာလဲရွိသလို စီေရာ္နယ္ဒိုမွာလဲရွိတယ္ ဂ်ဴးလိယက္စီဆာမွာလဲရွိခဲ့သလို
နပိုလီယံမွာလဲရွိခဲ့တယ္။
ဘယ္Life ကေအးခ်မ္းေနလို႕လဲ...။
ဒါေပမဲ့ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဒီဒုကၡေတြကို ေတြးျပီးငိုမေနမိပါဘူး....။
လူတစ္ခ်ိဳ႕ကဘ၀ကုိေပါ့ေပါ့ေလးေတြးျပီးျဖတ္သန္းတယ္...။
လူတစ္ခ်ိဳ႕ကဘ၀ကိုေလးေလးပင္ပင္နဲ႕ျဖတ္သန္းတယ္....။
လူတစ္ခ်ိဳ႕ၾကေတာ့ဘ၀ကိုပံုမွန္ပဲျဖတ္သန္းတယ္............။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့အေပၚကလူေတြလိုမျဖတ္သန္းပါဘူး...။ ။
ကၽြန္ေတာ္က စိတ္ထင္ရာကိုလုပ္ျပီးျဖတ္သန္းပါတယ္...။ ။
ကၽြန္ေတာ္မွန္မယ္ထင္ရင္ကၽြန္ေတာ္လုပ္မယ္..
ျဖစ္လာတဲ့ကိစၥကိုကၽြန္ေတာ္ တာ၀န္ရဲတယ္..။
အႏိုင္မခံလိုတဲ့စိတ္ေၾကာင့္ရံႈးခဲ့ရတဲ့တိုက္ပြဲေတြအမ်ားရွိသလို...
ေမ့ထားေပမဲ့အမာရြတ္ေတြကသတိေပးေနတဲ့မခံခ်င္စိတ္ေတြလဲရွိတာေပါ့...။
ကၽြန္ေတာ္ကတစ္ခါတစ္ေလမွာေလးေလးပင္ပင္ျဖတ္သန္းျပီး
တစ္ခါတစ္ေလမွာေတာ့ေပါ့ေပါ့ေလးပဲျဖတ္သန္းတယ္။ 
တစ္ခါတစ္ၾကေတာ့လုပ္သင့္တာေတြကိုလုပ္ျပီး
ကို႕ကိုအတက္ႏိုင္ဆံုးခ်စ္ျပေနေတာ့တာပါပဲ..။
ဒီလိုနဲ႕ပဲတစ္ေန႕ေန႕ေတာ့ပန္းတိုင္ကိုေရာက္ေအာင္သြားဖို႕အားတင္းရင္း..။
ကၽြန္ေတာ္လဲ..လြန္ခဲ့ေသာေန႕ကိုေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ပါတယ္...။ ။

မိုးလင္းတာနဲ႕ဘာတစ္ခုမွအဆင္သင့္ျဖစ္မေနခဲ့ပါလား……..
ငါရွဴေနတဲ့ေအာက္ဆီဂ်င္ေတာ့အဆင္သင့္ျဖစ္ေနလို႕ေတာ္ပါေသးတယ္လို႕ျဖည္႕ေတြးျပီး
ငါ့ရဲ႕မနက္ခင္းတစ္ခုကိုငါစတင္တံခါးေခါက္မိတယ္…။
လူဆိုတာ တစ္ေန႕ေန႕တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာတစ္ခုခုျဖစ္ေနဖို႕အတြက္လက္ရွိရွိသမွ်ကိုေပးဆပ္မဲ့သူေတြပါလား.။
ဂစ္တာတီးမဲ့အခ်ိန္မွာ သီခ်င္းေတြဟာအဆင္သင့္ထြက္လာဖို႕ေကာင္းတယ္….။
မနက္ျဖန္မနက္ေတြမွာအသက္ဆက္ရွဴဖို႕အားအင္တစ္ခုခုလိုအပ္ေနတာအမွန္ပဲ….။
ေအာ္လူေတြလူေတြ…
မလိမ္တက္ဘူးလို႕ေအာ္ျပီး လိမ္စရာမရွိသူ႕ကိုသူလိမ္ေနတဲ့သူနဲ႕
ေလာဘမရွိပါဘူးဆိုတဲ့ပိုက္ဆံသမားေတြ
ကူညီပါမယ္ဆိုျပီးေခါင္းပံုျဖတ္မဲ့သူေတြ
အဲဒိလိုလူေတြဟာေနာက္ပိုင္းၾကေတာ့
ေျဗာင္လိမ္ေျဗာင္စားေတြျဖစ္သြား ျဖစ္သြားေတာ့ပဲ…
ေပးပါ့မယ္ေပးပါ့မယ္ေအာ္ျပီး
ေပးဖိုးေျပးေနတဲ့သူေတြနဲ႕….
တန္ဖိုးထားပါတယ္တန္ဖိုးထားပါဆိုျပီး
ျဖတ္စီးေနတဲ့သူေတြနဲ႕…။
Gravitational Force ကိုနယူတန္ကရွာေတြခဲ့တယ္…
ကၽြန္ေတာ္လဲ Force တစ္ခုရွာေတြ႕ထားတယ္ဗ်…
အဲဒိForce ကိုကၽြန္ေတာ္က The Greeditional Force
လို႕နံမယ္ေပးထားတယ္ဗ်…။
ဒါေပမဲ့ဒီForce ကကိန္းေသမဟုတ္ဘူးဗ်…
လူအေပၚမွာမူတည္တယ္ေပါ့….။
ဒါေပမဲ့ကၽြန္ေတာ္အာမခံႏိုင္တာတစ္ခုကေတာ့
ပုထုဇဥ္ျဖစ္ျပီဆိုရင္ ဒီForce ဘယ္ေတာ့မွ Zero မဟုတ္ျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး…။
ငါတို႕ကပုထုဇဥ္ေတြပဲပုထုဇဥ္ေတြမလို႕ေလာဘရွိတယ္လို႕ေျပာေနတဲ့သူေတြကို
ပုထုဇဥ္ဆိုတဲ့ေ၀ါဟာရကိုပါဠိလိုအရိယာလို႕အဓိပၸါယ္ဖြင့္တယ္ဗ်….
အရိယာဆိုတာကေတာ့ျမန္မာလိုအနက္ျပန္ဖြင့္ရင္ မစင္ၾကယ္မသန္႕ရွင္းေသာလို႕အဓိပၸါယ္ျပန္ရတယ္…။
ဒါေၾကာင့္အဲဒိလူေတြကိုကၽြန္ေတာ္ေျပာျပခ်င္တာတစ္ခုကေတာ့
ပုထုဇဥ္ပုထုဇဥ္ေအာ္ေနမဲ့အစား မသန္႔ရွင္းတဲ့ေကာင္ေတြ မဆင္ၾကယ္တဲ့ေကာင္ေတြလို႕
ေအာ္ေနၾကပါလားလို႕…။
ေအာ္လူလူလူလူ တယ္လဲခက္ပါလား..ကၽြန္ေတာ္လဲမသန္႕ရွင္းတဲ့သူတစ္ေယာက္ပဲ
မျဖဴလဲမျဖဴစင္ပါဘူး။ကၽြန္ေတာ့္မွာလဲ Greeditional force ရွိတယ္…
ကၽြန္ေတာ္လိုခ်င္ေနတဲ့အရာေတြကေတာ့ လူတိုင္းရသင့္တဲ့အခြင့္အေရးေတြ
လူတိုင္းအတြက္ေအာင္ျမင္မႈေတြ….အလိမ္အညာကင္းတဲ့ေလာကၾကီးတစ္ခုရယ္
မင္းကလူေတြအျပင္ထြက္ေနတယ္လို႕ေ၀ဖန္သူမ်ားအတြက္ေအာက္ကစာေလးကို
ဆက္ေရးျဖစ္ပါတယ္…
လူဆိုတာ ကို ဋီကာေက်ာ္ မွာ ဘယ္လိုဖြင့္လဲဆိုရင္
အတၳံ အနတၳံ မနသီတိ မႏုေႆာ ဆိုျပီးေရးထားတယ္
အက်ိဳးရွိတာကိုလည္း သိ မရွိတာကိုလညး္ သိတာကို လူတဲ့
ေနာက္တစ္မ်ိဳးထပ္ဖြင့္တယ္
ကုသလာကုသလံ မနသီတိ မႏုေႆာတဲ့
ကု သိုလ္ အကုသိုလ္ ကိုသိတာလည္း လူတဲ့
လူဆုိတာကို အဲ့ဒီေပတံနဲ႕ တုိင္းတာရမယ္
အဲ့ေတာ့ လူဆိုတာကို သိျပိးလူ ျဖစ္လာရင္အဲ့ ဒီ ဟာေတြသိမွ လူ အစစ္ လို႕ေခၚလို႕ရမယ္…
လူေတြကေတာ့မ်ားၾကီးပဲ
ဒါေပမယ့္ ပုခံုးႏွစ္ဖက္ၾကားေခါင္းေပါက္တိုင္း လူပီသတယ္လို႕မေခၚႏိုင္ဘူး ..............
ကၽြန္ေတာ္ကလူပါ…..သင္သာလူပီသေအာင္ၾကီၾကိဳးစားၾကည္႕ပါဦး…။

နတ္ေဆး
11, August, 2009(Tuesday)
2:44PM

ဘ၀မွာစိတ္ဆင္းရဲ႕စရာေတြ ယုတ္မာခံရမႈေတြ စြန္႕ျပစ္ခံရမႈေတြ
အႏိုင္က်င့္ခ်င္းခံရမႈေတြ ဘာလို႕ဒီေလာက္မ်ားတာလဲ
တခါတစ္ေလလဲ ဒီသံသရာၾကီးထဲကလြတ္ေျမာက္ခ်င္တယ္ဗ်ာ
ပူလိုက္တာေနာ္ ဒီေလာက္ခ်မ္းေနတာေတာင္ငါဘာလို႕ပူေနပါလိမ့္!!
တခါတစ္ေလလဲလူေတြက ကို႕ကိုကိုအမွန္တရားလို႕ထင္ေနတက္ၾကတာေပါ့...!!
ေအာ္သေဘၤာသားၾကီး ဂါလီဗာကေတာင္အရွင္လတ္လတ္ျမင္းတိုင္းျပည္ကိုေရာက္သြားလို႕
လူေတြရဲ႕ညစ္ညမ္းမႈေတြနဲ႕ မသန္႕စင္မႈေတြကိုေတြ႕ခဲ့တာ...
ကၽြန္ေတာ့္ကေတာ့လူျပည္မွာေနရင္ကို လူေတြရဲ႕ညစ္ပတ္မႈေတြ
စိတ္ထားေတြကိုခံစားမိေနတယ္ဗ်ာ...............!!!
လူေတြရဲ႕မ်က္လံုးေတြကိုက "ဟြန္း "ညီွေစာနံတယ္
မင္းကေရာလူမဟုတ္လို႕လားလို႕ေမးရင္ေတာ့.....
ကၽြန္ေတာ္ကလူပါ....ဒါေပမဲ့သေဘၤာသားၾကီးဂါလီဗာလိုပဲ...ကၽြန္ေတာ္
လူေတြကိုမုန္းတီးေနပါတယ္...။ ။
ဒီစာကိုကၽြန္ေတာ္ခ်ေရးမိေတာ့
၀ါးလံုးရွည္ရွည္နဲ႕ပတ္ရမ္းလိုက္သလိုျဖစ္သြားတယ္...
ေအာ္ငါလည္း လူပါလားေနာ္!! ငါ့မ်က္လံုးမ်ားညွီေစာ္နံေနဦးမလား...။

ကၽြန္ေတာ္စာမေရးျဖစ္တာအေတာ္ေလးကိုၾကာသြားပါျပီ....။
ဟိုတစ္ေန႕ကကၽြန္ေတာ္သံလြင္အိပ္မက္ရဲ႕၅ႏွစ္ျပည္႕မဂၢဇင္းကို
သြားဖတ္ေတာ့ကိုေနဘုန္းလတ္ရဲ႕ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကိုေတြ႕လုိက္မိတယ္.။
တကယ္ဗ်ာမ်က္ရည္ေတာင္ၾကမိတယ္...။ကၽြန္ေတာ္လဲဒီလိုခံစားေနရပါတယ္..။
ဒါမဲ့ကိုေနဘုန္းလတ္နဲ႕ယွဥ္ရင္အမ်ားၾကီးနည္းပါေသးတယ္...။
ကိုေနဘုန္းလတ္ေရးတဲ့
စိတ္ကူးအိမ္ျပန္
ဆိုတဲ့ကဗ်ာေလးကိုကၽြန္ေတာ္ျပန္လည္ေဖာ္ျပရင္း
အကိုေနဘုန္းလတ္အျမန္ဆံုးလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ပါေစဆုေတာင္းရင္း
ကၽြန္ေတာ္တို႕အမိျမန္မာျပည္ကိုအျမန္ဆံုးျပန္ႏိုင္ပါေစဆုေတာင္းရင္း
ဒီကဗ်ာေလးကိုကၽြန္ေတာ္ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ....။


တုန္ခါယိမ္းထိုးမႈနဲ႔စခ့ဲတ့ဲ
တည္ၿငိမ္မႈမဲ႔ စီးေၾကာင္းတစ္ခု
ေခတ္ရဲ႕သယ္ေဆာင္ရာ စီးဆင္းစိတ္နဲ႕
ေ၀းရာမွာ ႀကီးျပင္းခဲ့ရတယ္ . . .

နံနက္ခင္းတုိင္းမွာ
ငယ္ဘ၀ရဲ႕ေတးကိုသီ
ခ်စ္သူရဲ႕ အနမ္းေတြကို ျပန္စီရင္း
ေကာင္းကင္ကားခ်ပ္မွာ ပန္းခ်ီဆြဲ
ငါ့တကိုယ္လံုးလည္း အလြမ္းေတြနဲ႔ စိုစို႐ႊဲလုိ႔ . . .

တခုေသာမနက္ျဖန္မွာ
မင္းခ်စ္တ့ဲ အိမ္ေလး႐ွိရာ
မင္းျပန္ရမွာတ့ဲ
မေရရာမႈေတြမ်ားစြာထဲ
အဲဒါေရာ ဘယ္ေလာက္ေသခ်ာမွာလဲ
ငါမေမွ်ာ္လင့္ရဲဘူး
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ငါ့စိတ္ကူးေတြကို ႐ြက္လႊင့္မယ္
ေႏြးေထြးတ့ဲခ်စ္ျခင္းေမတၱာ
ေပ်ာ္ခ့ဲဖူးတ့ဲ ေန႔ညမ်ားစြာ
ငါ့မိသားစုေလး ႐ွိရာဆီကိုေပါ့...။

ေနဘုန္းလတ္




Author Profile

About The Author

လင္ကြန္းကလမ္းေလွ်ာက္
ေႏွးတယ္ဒါေပမဲ့တည့္တည့္ပဲ
ေလွ်ာက္တယ္(တဲ့)။ဘယ္လို
တည့္တည့္ ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္ပါ၊
တကယ္ေတာ့ ဘယ္အရာမွ
မေျဖာင့္ခဲ့ပါဘူး။ေျဖးေျဖးေႏွးေႏွးနဲ႕
ဦးတည္ရာတစ္ခုခုကိုေလွ်ာက္ခဲ့
မိတာပါပဲ။ ပန္းတိုင္ရွိမယ္ဆိုတဲ့
ယံုၾကည္ခ်က္ကို အင္အားျဖည့္ေပး
ေနတက္တယ္။ဘဝ ဆိုတာ
အစီစဥ္တက် ၾကည့္ေကာင္းေအာင္
ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ရုပ္ရွင္တကား မဟုတ္ခဲ့
မွန္းလည္း ကၽြန္ေတာ္သိတယ္။
ဒါဟာ ပင္လယ္ဆိုေပမဲ့လည္း
ပံုျပင္ေတြထဲကလို အျဖစ္အပ်က္မ်ိဳးကို
ဆင္ျခင္တံုတရားေက်ာ္လြန္ျပီး
ေမွ်ာ္လင့္မိတတ္တယ္။
ငယ္ငယ္က ရဟတ္စီးခဲ့သလိုပဲ
အက်ေတြအတက္ေတြ၊
အနိမ့္ေတြအျမင့္ေတြ၊ ေနာက္ျပီး
ျမင္ႏိုင္တဲ့အကြာအေဝးေတြ
မျမင္ႏိုင္တဲ့အကြာအေဝးေတြ၊
မျမင္ႏိုင္တဲ့နီးကပ္မႈေတြ၊
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အလင္း
အေမွာင္ေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းကိုယ္
စီရင္ခဲ့တဲ့လူတစ္ေယာက္ပဲ။
တေန႕ေန႕ေတာ့ တစ္ခုခုဟာ
ျဖစ္လာခဲ့မွာပါ.။

Followers

Blog Archive

On Facebook

Creative Commons License The City Of Dream by AungMyintMyat is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.Based on a work at www.aungmyintmyat.net. Permissions beyond the scope of this license may be available at aungmyintmyat@aungmyintmyat.net.